.
ส่วนแม่ทั้งที่รู้ดีแต่ก็ไม่ยอม
เอาตัวเองออกจากตรงนั้น
ไม่แม้แต่จะปกป้อง
ทั้งความรู้สึกของลูกและของตัวเอง
ซึ่งก็ไม่ผิดหรอก
เขาเลือกเองว่าจะใช้ชีวิตแบบนั้น
.
แต่คุณเองก็เลือกได้นะ
ปกป้องความรู้ตัวเองและน้อง
ถ้าออกจากตรงนั้นไม่ได้
ให้คิดเสียว่า...
เราต่างเป็นแค่ผู้อยู่อาศัย
.
ให้อภัยในสิ่งที่เขาทำได้ไหมล่ะ
เขาเองก็น่าส่งสาร
เอาตัวเองออกจาก
ตรงนั้นไม่ได้เหมือนกัน
.
เขาเองก็ไม่ต่างกับคนตาบอด
มีคนที่รักแต่กลับมองไม่เห็น
วิ่งตามผู้หญิงไปทั่วเหมือนคนโง่