เข้าใจเลยครับ
น่าจะมาจากตัวกระตุ้น
ทางอารมณ์ที่ชัดเจนมาก
เสียงฝนไม่ได้เป็นแค่เสียงธรรมชาติ
แต่มันไปแตะความทรงจำ
เก่าความรู้สึกไม่ปลอดภัย
และความสัมพันธ์กับคุณพ่อโดยตรงพอสมองจำได้ส่วนอารมณ์จะทำงานก่อนเหตุผล
เสมอ
Pataมิได้เป็นโฟเบียดอกแต่
เคยมีประสบการณ์กับคนที่
มีลักษณะนั้นเพียงแต่อยาก
จะขออนุญาตร่วมแชร์เผื่อ
จะเป็นประโยชน์บ้างไม่มาก
ก็น้อย
Pataเชื่อเลยว่าคนๆนั้นไม่ได้ อ่อนแอแต่กำลังตอบสนองแบบเอาตัวรอดจากประสบการณ์เดิม
หลักจิตวิทยาที่ได้ผลจริงนั้น
สิ่งสำคัญไม่ได้ต้องการบอก
ให้เข้มแข็งหรือคิดบวกแต่คือ
การทำให้เขารู้ว่า “สิ่งที่เขา
รู้สึกมันสมเหตุสมผล”ต่างหาก
กรณีของเจ้าของกระทู้ก่ะ
เช่นกันเพราะการถูกตำหนิ
หรือถูกตะคอกซ้ำๆในวัยเด็กสามารถทำให้ระบบประสาท
ไวต่อเสียงที่คล้ายกันได้พอ
ฝนตกสมอง
จึงตีความว่าอันตรายกำลังจะ
มาทั้งที่ความจริงไม่มีอะไร
เกิดขึ้นนั่นคือภาวะที่เรียกว่า
การตอบสนองแบบ trauma response หมอว่างั้นนะ
เชิงจิตวิทยาอาจค่อยๆแยก
อดีตออกจากปัจจุบันให้ได้
ทุกครั้งที่ฝนตกแล้วใจเต้นแรง ลองบอกตัวเองช้าๆว่าตอนนี้
เราโตแล้วไม่มีใครตะคอก
ไม่มีใครทำร้ายเราปลอดภัย
เสียงนี้คือเสียงธรรมชาติ
ไม่ใช่เสียงคนพูดกับตัวเอง
แบบนี้เรียกว่า grounding เป็นการดึงสมองกลับมาปัจจุบัน
มันเคยได้ผลกับน้องคนนึง
ที่เคยรู้จักเค้าเคยถูกพี่ชาย
ข่มขู่ทำร้ายตั้งแต่เด็กมาตลอด
เสียงฝนไม่อันตรายอาจเปิด
เสียงฝนเบาๆในเวลาที่เรา
รู้สึกปลอดภัยมีคนที่ไว้ใจอยู่
ใกล้ๆทำซ้ำหลายครั้ง
ระบบประสาทจะค่อยๆเขียน
บันทึกความหมายใหม่ให้
อ่อนโยนปลอดภัย
ที่สำคัญน่าจะมากที่สุดอย่า
ตำหนิตัวเองที่ต้องคอยหนี
เพราะการหนีคือกลไกป้องกัน
ตัวตามธรรมชาติ
แต่ถ้าอยากเติบโตขึ้นอีกขั้น
ลองเปลี่ยนจากการหนีเป็น
การขอความช่วยเหลือเล็กๆ
น้อยๆจากคนที่ไว้ใจสักคน
เอ่ยปากว่าวันนี้ฝนตกเราใจ
ไม่ค่อยดีการเอ่ยปากแบบนี้
คือการฝึกระบบประสาทให้
เรียนรู้ว่าใกล้ชิดปลอดภัยกว่า
การหลบซ่อนกระมังเนาะ
ขอยาดนะครับขออภัยด้วย
ฝันที่บางอย่างอาจไม่เป็นอย่าง
ที่เขียนมาข้างต้นยังไงปะต้า
ก่ะขอเป็นกำลังใจให้ก้าวข้าม
ความกลัวนั้นผ่านไปได้และ
เข้าสู่โหมดปลอดภัยอย่าง
มีความสุขได้โดยเร็วนะครับ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
