[นายวรภัทร] ถ้าความอยุติธรรมเกิดขึ้นตรงหน้า แต่เราเลือกเงียบเพราะ “มันไม่ใช่เรื่องของเรา” วันหนึ่งถ้ามันเกิดขึ้นกับเรา เรายังอยากให้คนอื่นเงียบเหมือนที่เราเคยเงียบไหม

มีบัญชีอยู่แล้ว?หรือ

•

เมื่อวาน เวลา 01:03 • ความคิดเห็น

ถ้าความอยุติธรรมเกิดขึ้นตรงหน้า

แต่เราเลือกเงียบเพราะ “มันไม่ใช่เรื่องของเรา”

วันหนึ่งถ้ามันเกิดขึ้นกับเรา

เรายังอยากให้คนอื่นเงียบเหมือนที่เราเคยเงียบไหม

การอยู่รอดโดยไม่พูดอะไรเลย

มันคือความฉลาด หรือมันคือการยอมให้ความบิดเบี้ยวกลายเป็นมาตรฐานใหม่ของสังคม

ถ้าเด็กวันนี้เรียนรู้ว่า

ใครเสียงดังมีอำนาจคือคนถูก

ใครพูดความจริงคือคนมีปัญหา

อีกสิบปีข้างหน้า

เราจะเหลือคำว่า “ศักดิ์ศรี” ไว้ตรงไหน

วันนี้สังคมเรากำลังสอนอะไรกันแน่

เมื่อความ “อยุติธรรม” ถูกทำให้ดูเหมือนเป็นเรื่องปกติ

เมื่อคนโกงยังยืนอยู่ได้ เมื่อความเงียบกลายเป็นเกราะป้องกันตัวเองที่ดีที่สุด

เรากำลังบอกลูกหลานทางอ้อมหรือเปล่าว่า

ความถูกต้องไม่สำคัญเท่าความอยู่รอด

ถ้าวันหนึ่งเด็กคนหนึ่งเลือกนิ่งเฉยต่อความผิด

เราโกรธเขาได้ไหม ในเมื่อผู้ใหญ่คือคนสร้างบรรยากาศแบบนั้นให้เขาเติบโตมา

สุดท้ายแล้ว

เรากำลังสร้างสังคมที่เข้มแข็ง

หรือกำลังสร้างสังคมที่ทุกคนเอาตัวรอดเก่ง

แต่ไม่มีใครกล้ายืนหยัดเพื่อความถูกต้อง

เรากำลังอยู่ในยุคที่

คนจำนวนมากไม่ได้ถามว่าอะไรถูก

แต่ถามว่า “ทำแล้วฉันเสียอะไรไหม”

ถ้าไม่กระทบตัวเองก็ไม่สนใจ

ถ้าไม่เดือดร้อนก็ไม่ต้องพูด

ถ้าพูดแล้วอาจมีปัญหา ก็เลือกนิ่ง

คำถามคือ

สังคมที่ทุกคนเก่งเรื่องเอาตัวรอด

แต่ไม่มีใครกล้าปกป้องความถูกต้อง

มันจะพาเราไปถึงจุดไหน

และวันที่ความอยุติธรรมเดินมาถึงหน้าบ้านเรา

เรายังจะบอกตัวเองว่า

“อย่างน้อยฉันก็รอดมาตลอด” ได้อยู่ไหม

โฆษณา