•
23 ก.พ. เวลา 02:32 • ความคิดเห็น
การเงียบอาจจะเป็นการป้องกันตัวอย่างนึง อาจารย์เบียร์เคยพูดว่า
ความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย แต่ว่าถ้าพูดผิดที่ผิดเวลาตายได้
เหตุผลการไม่พูดมันไม่ได้ง่ายเหมือนที่คุณบอก คนซับซ้อนมากกว่านั้นในเรื่องนี้มีเหตุปัจจัยอื่นๆ ด้วย ถ้าการพูดความจริงออกไปมันมีราคาที่ต้องจ่ายเสมอ ก็เหมือนที่สนธิ ลิ้มทองกุลที่เคยโดนลอบสังหารเพราะสิ่งที่ออกมาพูด
บางคนมีค่านิยมความยุติธรรม ความซื่อตรง แต่ว่าสังคมมันไม่ได้เป็นแบบนั้น ถ้าพูดออกมาเราก็ต้องจ่ายผลที่ตามมา คนที่ออกมาพูดได้แสง ได้รับความชื่นชอบ แต่ว่าก็สร้างศัตรูและคนเกลียดชังในเวลาเดียวกัน เผลอๆ โดนหมายหัว
เมื่อคุณเชื่อว่าคนเลวกำลังเป็นผู้มีอำนาจ การที่คนๆ นึงออกมาพูดเขาคนนั้นอาจจะเป็นหุ่นเชิดให้คนเหล่านั้น ไม่ก็เคสที่แย่กว่านั้นคือออกมาพูดแทนคนที่สร้างอุดมการณ์แต่เป็นคนที่รับผลเพียงผู้เดียว ก็ไม่ต่างจากเด็กวัยรุ่นที่ติดคุกเพราะต่อต้านสถาบันกษัยตริแทนผู้ใหญ่ที่ปลุกปั่น
ส่วนคนที่ยุยงก็ลอยตัวไม่ได้โดนผลกระทบอะไรเลย กลายเป็นไอดอลด้วยซ้ำ ชีวิตที่เสียไปให้คนพรรคนั้นมันไม่คุ้มค่าเลย
อุดมการณ์ที่ยืมมือเด็กไปตาย แต่ผู้ใหญ่ได้หน้า คืออุดมการณ์ที่น่ารังเกียจที่สุด
สิ่งที่ทำได้คือเปลี่ยนแปลงตัวเอง ทำในหน้าที่และให้ดีที่สุดจากจุดยืนของตัวเอง
คนอื่นจะเป็นยังไง? คิดยังไง? ก็เรื่องของเขา
โฆษณา