เมื่อวาน เวลา 04:05 • ความคิดเห็น
การเลือกตั้งปี 2569 มันสอนชัดเจนมากครับ
มันควรจะเป็นวันที่ประชาชนใช้สิทธิ์อย่างมั่นใจ
แต่สิ่งที่ตามมาคือคำถามเต็มไปหมด
ก่อนเลือกตั้งไม่นาน
มีการโยกย้ายผู้ว่า หลายจังหวัด
อธิบดีหลายกรม
ย้ายปลัดจังหวัด
ย้ายนายอำเภอกว่า 200 คน
มีข่าวว่ากกต. ทาบทามนายอำเภอเป็นประธานประจำหน่วยเลือกตั้งจำนวนมาก มีการกระจายตัวบุคลากรระดับพื้นที่ มีหนังสือให้รายงานผลควบคู่กัน ทุกอย่างอาจอธิบายได้ว่าเป็นการบริหารราชการปกติ
แต่พอมันเกิดขึ้นในช่วงจังหวะเลือกตั้ง
คนก็อดไม่ได้ที่จะตั้งคำถาม
บวกกับปัญหาในวันเลือกตั้ง
หลายเขต หลายพื้นที่ มีข้อร้องเรียน
เรื่องซื้อเสียง
เรื่องความผิดพลาดของข้อมูลผู้สมัคร
เรื่องการรวมคะแนนคลาดเคลื่อน
เว็บรายงานผลค้างเป็นเวลานาน
บัตรเลือกตั้งติดบาร์โค้ดก็ถูกถกเถียง
ถูกอธิบายว่าไม่ผิดกฎหมาย
ทุกอย่างดูเหมือน มีคำอธิบาย
แต่ความเชื่อมั่นกลับลดลง
ประเทศแห่งการโกง คอรัปชั่น
ทำไมมันถึงดูประจวบเหมาะกันเหลือเกิน
ถ้าทุกอย่างโปร่งใสจริง
ทำไมความสงสัยถึงเยอะขนาดนี้
องค์กรที่ควรสร้างความมั่นใจ
อย่าง กกต. ป.ป.ช. หรือศาลรัฐธรรมนูญ
ก็ควรเป็นที่พึ่งได้เต็มปาก
แต่เมื่อที่มาของการสรรหา
และความเชื่อมโยงเชิงอำนาจ
ถูกพูดถึงในสังคม
มันก็ยิ่งทำให้คำถามดังขึ้นกว่าเดิม
ผมไม่ได้ต้องการดราม่า
ไม่ได้อยากให้ประเทศพัง
แต่อยากเห็นระบบที่ประชาชนไม่ต้องตั้งคำถามทุกครั้งที่มีการเลือกตั้ง เพราะประชาธิปไตยไม่ได้พังเพราะคนเห็นต่าง แต่มันพังตอนที่คนเริ่มไม่เชื่อในกติกา และถ้าวันหนึ่งคนส่วนใหญ่รู้สึกว่าทุกอย่างมัน ดูไม่บังเอิญ
สิ่งที่อันตรายที่สุด
อาจไม่ใช่ผลการเลือกตั้ง
แต่อาจเป็นศรัทธาของประชาชน
ที่กำลังค่อยๆหายไป นี่แหละครับประเทศเฮงซวย
โฆษณา