EP : 804 HEADS .... repost ....
“นารุเสะ” ชายหนุ่มผู้มีชีวิตเรียบง่าย เขาทำงานในบริษัทเครื่องใช้ไฟฟ้าโดยทำหน้าที่เป็นพนักงานซ่อม ซึ่งเขาก็ทำงานนี้ได้ดี ด้วยนิสัยที่เป็นคนว่านอนสอนง่ายไม่ต้องการทำให้ใครไม่พอใจ เขาจึงเป็นคนที่ดูอ่อนกับคนทุกคน ท่าที่ที่ดูแล้วอ่อนๆ ก็ทำให้เขาไม่เคยมีปัญหากับเพื่อนร่วมงานหรือกับหัวหน้าเขา แม้คำสั่งที่ส่งให้กับเขามันจะดูแย่แค่ไหนก็ตาม
ด้วยชีวิตที่ดูตรึงเครียดและไม่สามารถพูดอะไรมากได้ งานวาดจึงเป็นงานอดิเรกที่เขาชื่นชอบและใช้เวลาไปกับมันมากที่สุด จวบจนเขาได้มาเจอกับเธอ “เมงุ” พนักงานขายของในร้านอุปกรณ์วาดรูป ทำให้ชีวิตเขามีสิ่งที่น่าสนใจมากขึ้น แต่ด้วยนิสัยของเขา แม้อยากจะชวนเธอคุยเขาก็ไม่กล้า จนในที่สุดก็เป็น เมงุ เองที่เปิดโอกาสให้กับเขา และนั่นก็เป็นการเริ่มต้นระหว่างเขากับเธอ
ชีวิตดูเป็นไปได้อย่างที่ต้องการ แม้งานที่ออฟฟิศจะตึงๆ เหมือนเดิม แต่ชีวิตส่วนตัวที่มี เมงุ เข้ามาทำให้เขามีความสุขเป็นอย่างมาก และเมื่อเขาชวนเธอมาอยู่ด้วยกัน ก็ถึงเวลาที่เขาจะต้องเปลี่ยนห้องให้ใหญ่ขึ้น จึงมองหาห้องเช่าห้องใหม่เพื่อจะใช้ชีวิตร่วมกันกับเมงุ
แต่ขณะที่เขากำลังสอบถามรายละเอียดห้องใหม่ในบริษัทอสังหาที่แนะนำห้องเช่าระแวงนี้อยู่นั้น อยู่ๆ ก็มีชายแปลกหน้าพกปืนและปล้นเอาเงินจากบริษัทอสังหาแห่งนี้ ขณะที่ทุกคนกำลังตกใจ ก็มีเด็กเล็กคนนึงพยายามจะหนีออกไปทางหน้าต่าง.... และ คนร้ายก็เห็นเข้า...
นารุเสะ มองออกทันทีว่า ชายคนนี้ที่กำลังหันปืนไปทางเด็กน้อยคนนั้น “เอาจริง” และกำลังจะเหนี่ยวไกยิง แม้จะเป็นแค่เด็ก ฉับพลันร่างกายของเขาก็ไม่รอคำสั่ง กระโจนออกไปช่วยเหลือเด็กคนนั้นอย่างทันที “ปัง”..... นั่นคือเสียงสุดท้ายที่เขาได้ยิน....
เขาตื่นขึ้นมาอย่างยากลำบาก และพบว่าร่างกายเขากำลังนอนอยู่บนเตียงโรงพยาบาลที่เขารู้เพราะมีหมอกำลังห้อมล้อมเขา และหลังจากที่เขาพักฟื้นตัวพอที่จะรับข้อมูลได้ หมอก็บอกกับเขาว่า เขานั้นถูกยิงที่ศีรษะ และสลบไปนานหลายสัปดาห์เลยทีเดียว ซึ่งเขาต้องใช้เวลาอีกหลายวันกว่าความทรงจำเขาจะเริ่มกลับมาบ้างเป็นส่วนๆ
แต่ในคำคืนคืนนึง อยู่ๆเขาก็อยากกินกาแฟขึ้นมา ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ปกติเขาไม่เคยกินกาแฟ และขณะที่เขาเดินออกไปหาตู้กดกาแฟ เขาก็เดินหลงเข้าไปในห้องนึง และไปเปิดตู้เล็กๆ ตู้นึงออกมา ซึ่งในนั้นมีขวด 2 ขวด ซึ่งในนั้นมี ..สมอง....ที่มีชื่อเขาแปะอยู่ และนี่คือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับตัว นารุเสะ กับตัวตนที่กำลังจะหายไปใน HEADS
ผมคิดว่าหลายๆคน ที่เคยอ่านการ์ตูนมาซักพัก น่าจะคุ้นเคยกับพล็อตเรื่องประมาณนี้อยู่นะครับ กับเนื้อหาการผ่าตัดเอาอวัยวะของผู้อื่นเข้าไปในร่างกายเพื่อทดแทนส่วนที่ใช้งานไม่ได้ จนนำไปสู่เรื่องราวประหลาด หรือลึกลับ ซึ่งมีความเกี่ยวข้องกับเจ้าของอวัยวะชิ้นนั้นที่นำเข้าไป
เรื่องแนวนี้ถูกนำไปเขียนหรือสร้างออกมาบ่อยๆ จนภาพจำมันขึ้นมาทันทีเมื่อผมได้อ่านเนื้อหาเรื่องนี้ในตอนแรก และผมก็คิดว่า บอกเนื้อหาแบบนี้ไป ไม่น่าจะมีปัญหากับการเสมือนสปอยเนื้อหาให้คนยังไม่ได้อ่านรู้กัน เพราะพล็อตเรื่องแบบนี้เราคุ้นและเดาได้ง่ายอยู่แล้ว นอกจากจะมีการหักมุม
แต่... เรื่องนี้ไม่มีการหักมุมนะ บอกเลยครับ อย่างที่คุณเข้าใจแหล่ะ เพราะฉะนั้นผมถึงคิดว่าการบอกอย่างนี้ไปตรงๆ ดีกว่ามาปิดเพราะเราเดาได้อยู่แล้ว ... ใช่ครับ เรื่องนี้ดำเนินเรื่องต่อโดยที่ตัว นารุเสะ ออกจากโรงพยาบาลแล้วเขาก็พบว่ามีบางสิ่งบางอย่าง ในตัวเขาเปลี่ยนไป เขาเริ่มไม่ใช่คนเดิมและเขาต้องหาคำตอบให้ได้ว่าเกิดจากอะไร
และแน่นอนมันเกิดจากสมองที่ต้องผ่าตัดเปลี่ยนเข้าไปในซีกนึงเพื่อทดแทนส่วนที่เสียหายเพราะเขาโดนยิงเข้าที่ศีรษะ และที่สำคัญเจ้าของเดิมของสมองอีกซีกที่เข้าไปนั้น มีความหลังและมีนิสัยที่แตกต่างจากเขาเป็นอย่างมาก เรื่องราวรุนแรงต่างๆจึงเกิดขึ้น ...
งั้นถ้าเนื้อหาเป็นแบบนี้ ตรงๆ แบบนี้เรื่องนี้ก็ไม่จำเป็นต้องอ่านละสิ เนื้อหาประมาณนี้อ่านมาจนเบื่อแล้ว ..... จะมองแบบนั้นก็ได้นะครับ เพราะมันก็ใช่ เรื่องนี้พูดแนวนี้ไปตรงๆ ไม่ได้มีปีศาจ หรืออภินิหาร อะไรมาลง หรือมีความแฟนตาซีเหนือจินตนการมาเสริมสร้างเลย เพราะเรื่องนี้นำเสนอเรื่องราวแบบตรงๆ สมเหตุผล และจริงจังเป็นหลัก เพราะฉะนั้นในเรื่องจะไม่มีอะไรที่แฟนตาซีอยู่เลยในนี้ครับ
แล้วมันน่าเบื่อไหมกับการที่ต้องมาอ่านเรื่องราวที่ไม่มีจุดสนใจอะไรพิเศษ เพราะแค่คนเปลี่ยนบุคลิกไปเพราะในหัวมีสมองคนอื่นอีกซีกนึงแค่นั้น ก็ต้องบอกว่าแล้วแต่คนจริงๆครับ เพราะเรื่องนี้อย่างที่บอกว่าเขานำเสนอตรงๆ แต่ถ้าถามผมแล้ว เรื่องนี้มีจุดเด่นและวิธีการนำเสนอที่ไม่เหมือนกับเรื่องราวแนวๆนี้อยู่นะครับ
และถือว่าความแตกต่างในจุดนั้น โดดเด่นและน่าจะเข้าทางคนชอบอ่านงานแนวดราม่าหนักๆ และ คนที่ชอบมุมมองการสะท้อนสังคม ซึ่งนั้นรวมถึงคนที่มีประสบการณ์ชีวิตมากพอที่จะเข้าใจใน “ปัญหา ความเครียดและความกังวล” ที่ “นารุเสะ” กำลังเจออยู่ครับ
จุดเด่นของเรื่องนี้หนักๆเลยก็คือความสมจริงที่สมจริงนี่แหล่ะครับ เรื่องนี้อารมณ์เหมือนภาพยนต์หนักๆเรื่องนึงที่เจาะเข้าไปให้เห็นถึงสถานการณ์ของคนคนนึงที่กำลังไม่เหมือนเดิมเพราะสมองของเขา ถ้าให้นึกให้นึกถึงซีรีย์ญี่ปุ่นหรือเกาหลีหนักๆซักเรื่องที่ใส่รายละเอียดแบบเยอะๆ ค่อยเล่าเรื่องราว สเตปปัญหา การเริ่มเปลี่ยนแปลงไปเรื่อยๆ นั่นคืออารมณ์ของการ์ตูนเรื่องนี้ครับ
ผมพบว่าไม่บ่อยนักที่จะมีเรื่องไหนที่หยิบพล็อตเรื่องแบบนี้ และใช้เวลาในการเล่าเรื่องที่ละเอียดและให้เวลากับทุกอย่างขนาดนี้ เหมือนค่อยๆ นวด ค่อยๆ นวด คนอ่านไปเรื่อยๆ กับเรื่องที่เหมือนจะเป็นเรื่องธรรมดา ช้าๆ แบบในเรื่องอย่างนี้ ทำให้เราได้เห็นรายละเอียดและการเปลี่ยนแปลงแบบสมจริง เหตุการณ์ต่างๆที่ทำให้เจ้าตัวรู้ว่าเขาไม่เหมือนเดิม รวมถึงการตามสืบหาความจริงว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับตัวเขาและ “สมอง” ที่อยู่ในหัวเขาอีกครึ่งนึงนั้น แท้จริงนั้นเป็นของใคร
ตัวเรื่องพยายามทำออกเป็นแนวลึกลับ กดดันและน่ากลัวนิดๆนะครับ กับการได้เห็นความเปลี่ยนแปลที่เกิดขึ้น ในขณะเดียวกันการตามสืบก็เป็นไปอย่างง่ายๆ ด้วยมุมมองของคนธรรมดา โดยมีโรงพยาบาลเข้ามาเกี่ยวข้องกับเคสแบบนี้ การผ่าตัดสมองในเรื่องนี้ถูกยกให้เป็นครั้งแรกในโลกที่สามารถเปลี่ยนสมองถึงครึ่งนึงได้แบบนี้ และต้องได้รับการเฝ้าดูแล และบำบัดตามเวลาที่กำหนดอยู่เสมอ เพราะเคสของเขาจะถูกนำไปเป็นฐานอ้างอิงให้กับการรักษา ผ่าตัดแบบนี้ในอนาคต ทำให้เราได้เห็นหมอเข้ามามีส่วนร่วมในเรื่องราวนี้เยอะมากครับ
เพราะฉะนั้นข้อมูลส่วนใหญ่ๆ จะเป็นการอ้างอิงหลักทางการแพทย์และวิทยาศาสตร์เพื่อมาหาคำตอบให้กับการเปลี่ยนแปลงของพระเอกเรา ซึ่งพระเอกเราที่รับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงทีละนิด ทีละนิด ก็ได้คำตอบของคณะแพทย์ที่ทำให้เขาบางทีรับทราบและเข้าใจรวมถึงเบาใจเพราะได้คำตอบจากปากแพทย์ที่ผ่าตัดให้เขา แต่ในขณะเดียวกันก็รับรู้ได้ว่า มันอาจจะไม่ใช่ทั้งหมดก็ได้สำหรับคำตอบของพวกเขาที่มีให้กับเขา เพราะตัวตนที่ว่ามันชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ และกำลังกลืนตัวตนเดิมของเขาให้หายไป
ด้วยการให้เวลาเป็นอย่างมาก กับแต่ละเรื่องราวที่กำลังเกิดขึ้นกับตัวพระเอก ผมว่านี่คงเป็นเรื่องแรกๆที่มีพื้นที่ให้เราได้เห็นถึงความเปลี่ยนแปลง ความสงสัย ความกังวล และความกลัวของคนที่เกิดปัญหาในตอนนี้ ซึ่งเรื่องนี้มีผลอย่างมากกับความรู้สึกของคนอ่านครับ เพราะหากเป็นคนที่มีประสบการณ์มากๆระดับนึงเราจะคล้อยตามและเข้าใจว่าทำไมมันถึงเป็นเรื่องจะเป็นจะตายสำหรับตัวตนที่ชื่อว่า “นารุเสะ” ครับ
สิ่งที่เรื่องนี้พยายามอย่างมากที่จะทำให้เรารู้สึกก็คือ การหายหรือเปลี่ยนไป ของ “ตัวตน” ที่เราเคยมีครับ นี่คือเรื่องใหญ่สำหรับคนที่เกิดขึ้นมาและโตขึ้นมาเป็น “เรา” แบบที่มีแค่ “เรา” เท่านั้น ความทรงจำ การกระทำ ความคิด ความรู้สึกแม้กระทั่งสิ่งที่เราเคยทำและเคยเป็นมาตั้งแต่อดีต หากวันนี้ สิ่งเหล่านั้นกำลังเปลี่ยนไป แบบที่เรารู้สึกได้ว่า นี่มัน “ไม่ใช่เรา” หรือ “ปกติเราจะไม่เป็นไม่ทำแบบนี้” เป็นอะไรที่น่ากลัวมากๆสำหรับ “นารุเสะ”
และมันก็น่ากลัวมาก ๆ สำหรับทุกคนหากเจอเรื่องแบบนี้ ความชอบความเกลียด ความรัก ความรู้สึกที่ต่อไปเราจะไม่ใช่แบบนั้นแล้ว ทั้งๆที่ร่างนี้ก็คือร่างของเรา ตัวของเรา มันจะหนักขึ้นมากๆ หากเรามีตัวตนที่ชัดเจน ซึ่งผมหมายถึงคนๆนั้นมีอายุมากพอที่มองและเข้าใจตัวตน ซึ่งผมว่านี่เป็นสิ่งที่เรื่องนี้พยายามสื่อสารกับคนอ่านมาตลอดครับ
เพราะฉะนั้นผมถึงรู้สึกว่าการที่เรื่องใส่รายละเอียดและให้เวลาเราในการอ่านเรื่องนี้มากกว่าหลายๆเรื่องที่เคยอ่าน ก็เพื่อจะลิงค์กับความรู้สึกจริงๆ ของคนที่กำลังอ่านให้เข้าใจถึงสิ่งที่ “นารุเสะ” กำลังเจออยู่ เพราะหากคนอ่านไม่ได้รู้สึกว่า มันน่ากลัว หรือมันน่าตกใจตรงไหนกับการที่ตัวเองกำลังเปลี่ยน เรื่องนี้จะน่าเบื่อและดูไม่น่าสนใจไปทั้งเรื่องเลยครับ
จริงๆเรื่องนี้เป็นอีกครั้งที่ได้เห็นงานวาดของ อ. โมโตโร่ มาเสะ นะครับ ผลงานก่อนหน้าที่ที่ผมได้อ่านและชอบมากอย่าง “อิคิงามิ” ซึ่งต้องยอมรับว่าปกติงานวาดของ อ. ไม่ได้เทพในแง่ความสวยแต่เน้นในเรื่องสื่อสารอารมณ์และบอกเล่าเหตุการณ์มากกว่า เรื่องนี้มันถึงออกไปอย่างนั้น การแสดงสีหน้า ท่าทาง สิ่งที่ อ. กำลังสื่อสารและบอกเล่าให้เราเห็น ผมว่า อ. ยังทำได้ดีเหมือนเดิมนะครับ การได้เห็นลายเส้นของนักวาดที่อยากอ่านเป็นอะไรที่ดีมากๆสำหรับคนอ่านอย่างผมเลยครับ
จริงๆเรื่องนี้ท้ายเล่มจะมีผลงานเรื่องสั้น อีก 3 เรื่องของ อ.มาเสะ นะครับ ซึ่งต้องบอกว่า หากทั้งเรื่องของ HEADS อาจจะดูนิ่งๆ และลึกในอารมณ์มากไปหน่อย ก็ต้องบอกว่า 3 เรื่องสั้นนี้โครตพีคในการดึงอารมณ์และพล็อตเรื่องเลยครับ ซึ่งต้องบอกตรงๆว่ามันตื่นเต้นเร้าใจในพล็อต เนื้อหาของเรื่องสั้นพวกนี้มากกว่าเรื่อง HEADS จริงๆครับ เพื่อให้เห็นภาพผมย่อเรื่องให้ทราบดังนี้ครับ
- AREA
เรื่องของหนุ่มคนนึงที่โดนมนุษย์ต่างดาวลักพาตัวขั้นไปบนยาวอวกาศและพบว่า เขาต้องอยู่บนพื้นที่แคบๆ บนยานโดยออกไปไหนไม่ได้ และได้รับคำแนะนำจากมนุษย์โลกที่โดนจับไปก่อนหน้าเขาให้อยู่เงียบๆ อย่าหนีออกไป เพราะมีคนมากมายที่พยายามหนีแล้วโดนจับไม่ได้กลับมา แต่แล้วก็มีคนบางคนพยายามชวนเขาหนี และก็หนีออกไปตามลำพัง
และแน่นอนเขาหายตัวไปเลย โดยที่หนุ่มคนนี้ไม่รู้ว่า ที่เขาหายไป เพราะโดนจับและไปฆ่า หรือ หนีออกจากยานบินที่บินอยู่ในอวกาศนี้ได้กันแน่ จวบจน วันนึง วันที่มนุษย์อวกาศหน้ากลัวเดินมาโซนพวกขาและพยายามจะพาใครซักคนติดมือพวกเขากลับไป และนั่นก็คือจุดที่เขาต้องคิดว่า จะทำตัวนิ่งๆเงียบๆ ไม่ให้เป็นที่สังเกต และให้พวกมันจับคนอื่นที่ร้องไป หรือว่าควรจะใช้โอกาสนี้วิ่งหนีหายไปในทางที่มืดที่เขาไม่รู้ว่ามันจะพาเขาไปที่ไหน
เรื่องนี้โครตเด็ด ทั้งเนื้อหา การนำเสนอและสิ่งที่ต้องการสื่อสาร ภาพก็สวย อ่านแล้วชอบมาก ติดใจมากๆอยากให้ อ. มาเสะคิดเนื้อหาแบบนี้ออกมาเยอะๆ โครตดีงามครับ
- บทเพลงยามราตรี NOCTURNE
ค่ำคืนที่เร่งรีบและร้อนรน “จิม” ต้องรีบพา “ซาร่า” ที่กำลังใกล้คลอดเดินทางโดยรถของเขาไปยังโรงพยาบาล แต่ขณะที่กำลังขับผ่านพื้นที่ป่าเกรท ฟอลส์ เขาก็ดันขับไปชนกวางที่อยู่ๆโผล่ออกมา จนรถเสียหลักชนเข้าข้างทางไปต่อไม่ได้นั่นก็ทำให้เขายิ่งร้อนรนกับเหตุการณ์ไม่คาดฝันตรงจุดนี้ สิ่งที่เขาทำได้คือรีบออกไปโปกรถที่อาจจะมีผ่านมาตรงนี้ก็ได้ และใช่เลย มีแสงไฟของรถกำลังวิ่งเข้ามาไม่ไกลจากจุดที่รถเขาเกิดเหตุ
เขารีบโดดออกไปขวางรถเพราะรถมีท่าทางไม่อยากจอดรับเขา นั่นก็ทำให้เขานึกขึ้นได้ว่า เพราะป่าแห่งนี้เพิ่งมีคดีฆ่าต่อเนื่องอันสยดสยองเกิดขึ้นในช่วงนี้ จึงไม่แปลกที่ไม่มีใครอยากจะรับคนที่โผล่ออกมาในโซนนี้อย่างเขา แต่แล้วรถคันที่วิ่งผ่านเขาก็วิ่งย้อนกลับมา พร้อมร่างหญิงคนนึงที่ดูร้อนรน เรื่องราวที่เหมือนจะมีพระผู้ช่วยมาช่วยจิมมี่และซาร่า จะเป็นดังที่เขาคาดหรือไม่ เพราะในความเป็นจริงไม่ใช่แค่เขาที่ดูไม่น่าไว้วางใจในพื้นที่น่ากลัวแห่งนี้
เรื่องนี้บทฉลาดมาก วางแผนการเล่าเป็นจังหวะได้ดีมาก พล็อตก็ดีเลิศ วางปมและคำตอบได้ดีเลิศประเสริฐศรีมากครับ บอกเลยว่าโครตดีครับ
- BODY
เรื่องราวระหว่างฝาแฝดชายอย่างพี่ชายยูอิจิ และน้องโคจิ ที่แม้จะหน้าตาเหมือนกันทุกประการ แต่สิ่งที่ดีเด่นทุกอย่างไปอยู่กับพี่ ยูอิจิ หมด ทำให้โคจิหมดความมั่นใจในตัวเอง จนวันนึงวันที่โคจิพบว่า การเล่นกล้าม จะทำให้เขาแตกต่างและโดดเด่น รวมถึงชนะพี่ชายฝาแฝดของเขาได้ แต่นั่นจะเป็นอย่างนั้นจริงๆเหรอ
เรื่องนี้ผมก็ชอบมากนะครับ กับบทที่ออกมาแบบนี้เหมือนเป็นเรื่องทั่วไป แต่มีเนื้อหาทั้งกดดันและน่าเห็นใจ บอกเลยว่าอ่านสนุกมากอีกเช่นครับ
จะบอกว่าเรื่องสั้นสามเรื่องนี้ มันสุดจริงๆนะ โครตดีงามเลยครับ อ่านแล้วประทับใจมากๆ ไม่คิดว่า อ. จะเขียนเรื่องที่สั้นๆมากๆ ได้ลงตัวอย่างนี้ครับ เป็นไฮไลท์ที่ใส่มาต่อเรื่องนี้ได้ดีมากๆครับ
HEADS เรื่องโดย อ. Higashino Keigo และภาพโดย อ.มาเสะ ครับ มีทั้งหมด 4 เล่มจบ โดยออกมากับ สนพ สยามอินเตอร์คอมมิค เป็นการ์ตูนเก่าที่ออกมาราวปี 2548 ยังคงหาอ่านได้ไม่ยากในตลาดมือสองตอนนี้ครับ ใครชอบแนวนี้ลองหาดูนะครับ
สำหรับผมเรื่องนี้แม้ภาพรวมจะดูเนือยกับการให้เวลารายละเอียดอย่างมากในเรื่อง แต่อย่างที่บอก ถ้าคุณเป็นคนชอบรายละเอียดและชอบดราม่าแบบเนื้อหาไม่โดด รวมถึงสามารถเข้าใจถึงความสำคัญของ “ตัวตน” ความเป็น “เรา” ได้ดีแล้วละก็ เรื่องนี้จะดูหนักและแน่นอย่างแน่นอน แต่หากคุณมาหาการ์ตูนเร้าใจ
หรือตื่นเต้นอ่านละก็คงผิดหวังกับเรื่องนี้ครับ เพราะฉะนั้นมันอยู่ที่ว่าคุณกำลังมองหาอะไรในเรื่องนี้ครับ แต่ภาพรวมผมชอบเรื่องนี้นะ โดยเฉพาะเรื่องสั้นสามเรื่องท้ายที่บอกเลยว่าเป็นเรื่องสั้นที่โครตเด็ดเลยครับ ใครชอบอะไรนิ่งๆ ดูจริงจังและดราม่าหนักๆ เรื่องนี้ตอบโจทย์ครับ
ภาพ 8/10
เรื่อง 8.3/10 (9.3/10 สำหรับเรื่องสั้น 3 เรื่อง )
ความประทับใจ 8.5/10 (9.5/10 สำหรับเรื่องสั้น 3 เรื่องครับ)
#Manga #รีวิวการ์ตูน #จบ #4เล่มจบ #SiamInterComics #การ์ตูนแนวดราม่า #การ์ตูนแนวลึกลับ #MangaAnimeReviews #การ์ตูนแนวตื่นเต้น #8คะแนน #HEADS #หนังสือการ์ตูน #Rate15 #สยามอินเตอร์คอมมิค #การ์ตูนแนวรวมเรื่องสั้น #เธอๆอ่านเรื่องนี้หรือยัง
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
