เข้มแข็งเยี่ยงไรก่ะต้องอ่อนไหว

วันนึงก่ะต้องถูกกัดกร่อนเซาะสูญสลายไป

ก่อนเคยมีแต่วันนี้ พลัดพรากมาทำให้ชีวิตสุดเหงา

จึงจำต้องดำรงอยู่ให้ได้ให้ผ่านกาลเวลาไป

วงล้อชีวิตเคลื่อนไปข้างหน้าไม่เคยหยุดรอใครดอก

ตื่นขึ้นมาเถอะ เงยหน้าขึ้นยันกายแล้วเดินต่อไปเถอะนะ ที่รักของใครนะนั่น ช่างอ่อนล้าเหลือกำลัง

เริ่มมจากข้างในใจ มองออกไปให้ไกลตาชีวิตยังมีอนาคตรออยู่ข้างหน้าอีกมากมายเลยละ