ชีวิตหมาๆของแอน
Who are you ? เธอเป็นใคร
ชีวิตเราเกิดมาทำไม เกิดมาเพื่ออะไร มีคุณค่าอะไร
เป็นคำถามที่แอนถามตัวเองมาตลอด
สิ่งที่ดีที่เกิดขึ้นกับแอนคือพ่อ พ่อที่ทำให้แอนมีหมาในชีวิตมาตลอด และได้เข้าถึงหลักธรรมคำสั่งสอน
การปฎิบัติธรรมทำให้เราอยู่กับปัจจุบัน สุขง่าย ทุกข์สั้น
การเลี้ยงหมา ก็ทำให้เราอยู่กับปัจจุบัน เหมือนกันนะ และสำหรับเค้า สุขง่าย จำทุกข์ไม่ได้ ☺️🤭 ไม่อาลัยอาวร ไม่ยึดติด
แอนเริ่มมองชีวิตคนผ่านพวกเค้า
และ อีกคนที่เป็นตัวอย่างที่ดีของการไม่ยึดติด คือ พี่โทนี่ สามีแอนเอง
พี่โทนี่พูดเสมอว่าเมื่อ “ ถอดหัวโขน ” แล้ว ไม่ว่าจะเคยเป็น C10 เกษียณแล้ว ก็กลายเป็น “C ศูนย์”
พี่โทนี่ทำงานที่กระทรวงการต่างประเทศ อายุห่างจากแอน 14 ปี ไม่รู้ผู้ใหญ่หลอกเด็ก หรือ ถูกเด็กหลอก 😅😄
เราแต่งงานกันปี Y2K ตอนนั้นมีกระแสว่าโลกจะแตกบ้าง ระบบคอมพิวเตอร์จะล่มบ้าง ก็ผ่าน 25 ปีแล้วนะ
ปัจจุบันพี่โทนี่เกษียณราชการแล้ว แอนก็ หยุดทำงานเช่นกัน ปัจจุบันเราเลี้ยงหมา 3 ตัวชื่อ จัง ไร นะ 😄
กุฉิมะจัง ยูกิจัง และ แจ๊คกี้
กุฉิมะจัง และ ยูกิจัง เป็นพี่น้องกัน พันธุ์ Huskita เป็นลูกครึ่งระหว่างฮัสกี้และอะคิตะ ปัจจุบันอายุ 3 ขวบ
อุปนิสัยร่าเริง ยิ้มง่าย ขี้บ่น (ฉิมะจังจอมขี้บ่น) อินดี้ (กิจังจอมอินดี้) รักอิสระ ช่างสังเกต ว่องไว
ยูกิจังเป็นนักเรียน สุนัขนักบำบัด รุ่นที่ 3
กุฉิมะจัง ผ่านการทดสอบเข้าเรียนได้ตั้งแต่อายุไม่ถึง 1 ขวบ สมกับได้เลือด Champion และ Pedigree ทั้งของพ่อและแม่ แต่ก็ต้อง drop การเรียน ให้น้องเรียนแทน 🤭😜 รออ่านตอนต่อไปนะ
นิสัยต่างกับ แจ๊คกี้ พันธุ์ labrador ลูกสาวสุดท้องของแพตตี้ แจ๊คกี้เป็นลูกติดแม่ และติดพี่ชาย ไปไหนก็ไปแพ็คคู่ ไม่กับแม่ ก็กับพี่ชายชื่อ Cino (ชิโน่) แจ๊คกี้ตัวเล็ก เรียบร้อย อ่อนโยน แววตาของแจ๊คกี้ตอนเด็กเด็กหวานเหมือนแววตาของยูกิจังไม่ผิดเพี้ยน
ยกเว้นยูกิจังมีโมเมนต์ที่มองด้วยหาง 😜😂 เลียนแบบใครมาน๊อ แม่ก็ไม่ได้เป็นนะ 🤭😅
ความขี้เล่นของแจ๊คกี้ไม่เท่ากับแม่ของเค้าแต่ก็ชอบว่ายน้ำเหมือนแม่ ปัจจุบันแจ็คกี้อายุ 13 ขวบ
มาปวดหัวในวัยแก่เพราะ จัง ไร นะ
กุฉิมะจัง และ ยูกิจัง วูฟวูฟ
เอาหละ! ตามอ่านเรื่องราวชีวิตหมาๆของแอนกันนะคะ
1. คนสอนหมา หมาสอนคน
เรื่องราวชีวิตหมาๆของแอน เกิดที่นครนิวยอร์ก เมืองที่ไม่เคยหลับไหล กับการมองชีวิตผ่านชีวิตหมาๆ 😁
ชีวิตเราเกิดมาทำไม ในทางพุทธศาสนาก็คงพอตอบกันบ้าง
เกิดมาแล้วทำไมทุกข์นัก นี่สิ !
ชีวิตแอนมีอะไรให้ทุกข์ หลายคนตั้งคำถาม
การเรียนรู้ถึงต้นเหตุแห่งทุกข์เริ่มจากการมองดูหมา และเป็นจุดเริ่มต้นที่เริ่มเขียนเรื่อง “ ชีวิตหมาๆในนิวยอร์ก”
แต่เป็นสไตล์การเขียนที่ยังไม่ถูกใจพี่โทนี่สักเท่าไหร่ เพราะเป็นแนวเสียดสีสังคม จิกกัดเล็กน้อย ในความเป็นคน 😜😁
ใครว่าคนดีกว่าหมา เวลาด่ากัน เดี๋ยวก็ว่า เลวเหมือนหมา
มันจี๊ดดดดดเลยนะ
“ There’s no bad dog” ไม่มีหมาไม่ดี มีแต่คนเลี้ยง เลี้ยงอย่างไร
ตามคำถามเชิงเชิญชวนว่าอยากให้แอนเขียนเรื่องราว ” ชีวิตหมาๆของแอน“ เพราะอ่านแล้วเพลินมีหลักธรรมของการใช้ชีวิต ผ่าน การมองชีวิตง่ายๆ ของหมา ๆ ☺️
ครั้งนี้แอนตั้งใจเขียนเพื่อประโยชน์ของการฝึกหมาเข้าใจหมาเลยเป็น concept คนสอนหมา หมาสอนคน
และจะเป็นบทความสั้นๆ
ถ้าอย่างนี้ขอจบเพียงแค่นี้อ่านต่อตอนที่ 1. คนสอนหมาหมาสอนคนในครั้งหน้าค่ะ
Cover photo : กุฉิมะจัง (ตัวไกล) ยูกิจัง (ตัวใกล้)
ภาพโดน : อาหลุยส์ วันเดินทางออกจากวัดป่ากุดฉิม จาก.หนองบัวลำภู แวะระหว่างทางให้เด็กๆทำธุระและกินข้าว
ภาพล่าง : กุฉิมะจัง (ซ้าย) ยูกิจัง (ขวา)
วัย 1 เดือน ครึ่งที่บ้านเมืองนนท์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
