2. ในวันที่หนาวเหน็บ
แพตตี้เดินทางถึงนครนิวยอร์กในคืนที่หิมะขาวปกคลุมทางเดิน ขาน้อยๆของแพตตี้จุ่มอยู่ใต้หิมะ
เป็นครั้งแรกที่แพตตี้รู้จักหิมะ คืนนั้นแพตตี้วิ่งเล่นเหมือนคุ้นเคย ไม่รู้จักคำว่า “ หนาว”
วันรุ่งขึ้น ความตื่นเต้นเบาบางลง ความรู้สึกหนาวเข้ามาแทนที่ คงเหมือนเด็กเด็กกระมังที่เวลาเล่นไม่รู้จักคำว่า “ เวลา” ☺️
แม่พาแพตตี้เดินจากอพาร์ทเม้นท์ที่อยู่บนถนน 1 (1st Avenue) กับซอย 52 (52nd Street) ไปร้าน petshop ที่อยู่ 2nd Avenue ผ่านสถานทูตถาวรไทยประจำสหประชาชาติณ.นครนิวยอร์ก ที่ทำงานของพ่อ ที่อยู่ระหว่าง 1st and 2nd Avenues
แพตตี้วิ่งไปมองหน้า และร้องอิ๋ง ๆ ราวกับกำลังบอกว่า “ แม่คะ อุ้มแพตตี้หน่อย” เค้าน่ารักน่าอุ้มมาก แต่แม่ก็ไม่อุ้ม ให้เค้าเดินจนถึงร้านเป็นระยะทางกว่า 200 เมตร
มาคิดย้อนหลังก็รู้สึกผิดทุกที ในเวลานั้นเค้าไม่เข้าใจหรอกว่าเรามีเหตุผลอะไร สิ่งที่เขาต้องการในเวลานั้นคือความอบอุ่น …
เมื่อถึงร้าน แม่อุ้มแพตตี้ตวางบนเคาน์เตอร์ร้าน ถึงได้รู้ว่าตัวเค้าสั่น เพราะความหนาว 😩 สงสารจับใจ
พนักงานทักทายแพตตี้ จากนั้นเหมือนดีดนิ้ว แพตตี้ก็หลับผลอยเลย
พ่อแม่ก็ทำผิดบ้างบางครั้ง ไม่เข้าใจอะไรบ้างเลย 😅 แม่ขอโทษ
คิดเพียงแต่ว่า “ วันหนึ่งลูกจะโต แล้วแม่จะอุ้มลูกไหวเหรอ”
ไม่ได้คิดว่า วันนึงยังไม่มาถึง แต่วันนี้ ยังอุ้มไหวนี่ 😩
วันนั้นแพตตี้ได้เสื้อสีแดงใส่กันหนาวตัวแรก
จากวันนั้นพนักงานที่ร้าน จำแพตตี้ แพตตี้ ว่าเป็น Lazy dog และเรียกแม่แพทตี้ว่า “Patti’s Mom”
ขากลับแพตตี้ใส่เสื้อกันหนาว แพตตี้ไม่หนาวแล้ว เดินไกลแค่ไหนก็ได้ แต่เท้าแพตตี้นี่สิ! พอถึงบ้าน แม่ทา wax ให้แพตตี้กันเท้าแตก ความหนาวบาดเท้าจนเลือดออกได้เลย
และนี่คือคืนแรก วันหิมะตก กับเสื้อกันหนาวตัวแรกของแพตตี้
เสื้อผ้าเครื่องนุ่มห่ม ยารักษาโรค เป็นความต้องการพื้นฐานของคน และเป็นความต้องการพื้นฐานของหมาในต่างแดนด้วยนะคะ
#ชีวิตหมาๆของแอน #annmazingdogs
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
