28 ก.พ. เวลา 10:41 • ปรัชญา

ข้อคิดจาก Kahlil Gibran

"ต้นไม้คือบทกวีที่แผ่นดินเขียนขึ้นบนท้องฟ้า
เราโค่นมันลงแล้วแปรเปลี่ยนเป็นกระดาษ
เพื่อที่เราจะได้บันทึก...ความว่างเปล่าของเราเอง"
🌳"เราแลกบทกวีของโลก เพื่อบันทึกความว่างเปล่าของตัวเอง"
ลองจินตนาการดูสักครั้ง... ก่อนที่ต้นไม้ต้นหนึ่งจะกลายมาเป็นกระดาษในมือเรา มันเคยยืนต้นสูงชะลูดอยู่บนพื้นดิน กิ่งก้านของมันวาดเส้นสวยงามขึ้นไปบนท้องฟ้า ราวกับธรรมชาติกำลังเขียนบทกวีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกอยู่ทุกวัน
แต่เราโค่นมันลง...
แล้วเราก็เอากระดาษที่ได้มานั้น ไปเขียนสิ่งที่ไม่มีความหมาย พิมพ์สิ่งที่ถูกลืมในวันพรุ่งนี้ หรือกองทิ้งไว้จนเต็มโลก
Khalil Gibran ไม่ได้แค่พูดถึงต้นไม้ เขากำลังชวนเราตั้งคำถามว่า "สิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้น มันมีคุณค่ามากกว่าสิ่งที่ธรรมชาติสร้างไว้จริงหรือ?"
เราพัฒนาเทคโนโลยี ขยายเมือง ตัดต้นไม้ — แล้วสิ่งที่เราได้กลับมาคืออะไร?
บางครั้ง คำตอบที่เราค้นหา มันอยู่ในร่มเงาของต้นไม้ที่เราโค่นทิ้งไปนานแล้ว 🍃
**คติเตือนใจ**
ก่อนที่จะสร้างสิ่งใหม่ จงถามตัวเองก่อนว่า สิ่งที่เราทำลายไปเพื่อสิ่งนั้น... มันคุ้มค่าจริงหรือเปล่า
โฆษณา