หลวงพ่ออินทร์ถวาย สันตุสสโก วัดป่านาคำน้อย
โรงทาน ถ้าหากว่าอยู่วัดอยู่ใกล้ ๆ เมืองก็บ่จำเป็น อยู่ใกล้เมืองออกจากในเมืองก็เข้าในเมือง ก็สั่งอาหารกินได้เพราะอยู่ใกล้ แต่วัดของเฮานี่มันอยู่ไกล ไกลความเจริญ จากอุดรธานีมานี่ก็ ๑๒๐ กิโลเมตรพู่นนะ เวลาทานอาหารตอนเช้า อาหารบ่เพียงพอ ออกไปทางน้ำโสมก็ ๒๐ เกือบ ๓๐ กิโลเมตร นายูงก็เป็นอำเภอน้อย ร้านอาหารก็บ่กี่แห่ง ออกไปสังคมก็ โอ้ ไกล ออกไปบ้านผือก็ไกล
เพราะฉะนั้นพวกเฮาจึงจำเป็นจะต้องมีโรงทาน วัดอื่น ๆ เพิ่นอยู่ใกล้บ้านใกล้เมือง เพิ่นก็บ่ได้ให้ความสำคัญเท่าใดเรื่องโรงทานนี่นะ แต่สำหรับของเฮาวัดของเฮานี่มันอยู่ไกล ไกลความเจริญ ครั้นว่าเฮาบ่มีโรงทานถวายภัตตาหารพระสงฆ์แล้ว อาหารก็บ่เพียงพอ จะเลี้ยงพอได้จังได๋ คนพวกเฮาก็มีอยู่ถวายพระ แต่ว่าผู้คนเข้ามาเป็นร้อย เป็นพัน เป็นหมื่นคน เฮ็ดจังได๋ล่ะ จะเลี้ยงจังได๋ บ่ได้กินข้าวก็ตาเหลือก หิวข้าว หิวอาหาร เพราะฉะนั้นเฮาจึงมีโรงทานขึ้น ประกาศโรงทานถือว่าเป็นสิ่งที่จำเป็นสำคัญในท้องถิ่นของเฮา
ถ้าหากว่าพวกทางอยู่ทางไกลได้ยิน อาจจะขวางหูขวางใจอยู่บ้าง เอ ทำไมไปหาเว้าบ่แล้วบ่เลิกเรื่องโรงทาน ไปอยู่ไสเขาหาอยู่หากินได้ตั้ว ก็แม่นอยู่นั่นนะ แต่ว่าหลวงพ่อสิอ้างเหตุผลให้ฟังก็คือ เฮาอยู่ห่างไกล ห่างไกลจากความเจริญ มาทำบุญตักบาตรแล้วเรียบร้อยก็แม่นอยู่ อาหารที่ตักบาตรเข้ามาก็มีแต่พวกขนมเซี่ยงไฮ้บ้าง ที่มาใส่บาตร อาหารหลักมันบ่มี เพราะฉะนั้นโรงทานน่ะเป็นอาหารหลักสำหรับเลี้ยงญาติธรรม ญาติโกโหติกามาจากจาตุรทิศ มาจากทางไกล มันก็จำเป็นนะ
นี่แหละหลวงพ่อจึงได้ประกาศให้คณะศรัทธาญาติโยมลูกหลานที่มาตั้งโรงทาน เพราะว่าเฮาอยู่ห่างไกลจากตลาด จากความเจริญ ถ้าหากว่านั่งขี่รถไป โอ้ กว่าจะไปถึงก็หิวอาหารตัวสั่นเหมิด โอ๊ย มานาคำน้อยเข็ดแล้ว บ่มาอีกดอก ยามมื้อเช้าสิให้หิวอาหารจนตัวสั่น แล้วก็จะแล่นออกมาหาตลาดกิน กะตลาดก็หายาก ไกลอีกต่างหาก ก็สิว่าจังซั่นนะลูกหลานนะ หลวงพ่อก็เลย เอ้า พวกเฮาเป็นเจ้าภาพ เป็นเจ้าของบ้าน ฮู้จักภูมิประเทศ ภูมิประเทศมันอยู่ไกล เฮาก็ต้องนะ หลวงพ่อก็เลย
ประกาศนะลูกหลานนะ
หลวงพ่ออินทร์ถวาย สันตุสสโก
จากพระธรรมเทศนา “บุญกุศลติดภพติดชาติ”
แสดงธรรมเมื่อวันที่ ๒๗ มกราคม ๒๕๖๙
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
