พนมกรอ่อนช้อยสื่ออันใด
กลางลานร้อนเร่าใต้ฟ้าคราม
รูปเทวานั่งนิ่งพนมกรกายสงบ
ดุจความรักที่ไม่เอ่ยถ้อยคำ
แผ่นหลังนางช่างอ่อนช้อย
นั้นมิใช่เพียงสื่อศิลป์หากคือ
วินัยแห่งใจไทยที่รู้จักก้มลง
โดยไม่ต่ำต้อยแต่ยืนตรงโดย
ไม่แข็งกระด้าง
อ่อนช้อยไม่อ่อนแอสื่อศิลปศาสตร์งดงามอย่างไทย
ความรักในแบบไทยมิได้
เร่าร้อนดังเปลวเพลิงแต่เป็น
เปลวเทียนสาดส่อวหน้าความ
งดงามสว่างให้เห็นกันและกัน
พนมมือคือการยอมรับว่าอีก
ฝ่ายมีคุณค่าเฉกเช่นคุกเข่า
ก่ะคือการประกาศให้ว่าใจนี้
ถ่อมตนเพื่อมิใช่แพ้พ่ายแต่
กลับเพิ่มเติมเต็มความสัมพันธ์
ขนาดแผ่นหลังยังงดงาม
ลั่นทมที่ยืนเงียบทว่าออกดอก
ดุจความผูกพันที่ไม่ต้องครอบครองแต่ก็หอมไกล
อาคารเก่าโอบล้อมลานดั่ง
อดีตโอบล้อมปัจจุบันความ
รักจึงมิใช่เพียงของคนสองคน
แต่เป็นสายใยระหว่างราก
เหง้ากับลมหายใจในวันวาน
ถึงวันนี้ที่ยั่งยืนยาวนาน
เทวาอาจเป็นแค่หินแต่ท่าที
สื่อสอนว่าความรักที่งดงาม
คือความเคารพและความเป็น
สถาปัตยกรรมต่างแตกยังครั่นคร้าม
ไทยที่มิได้อยู่ในเครื่องทรง
แต่อยู่ในกิริยาที่อ่อนโยนแม้
ยามโลกกระด้างหยาบคาย
เมื่อกาลเวลาผ่านพ้นไปนาน
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
