งานแรก ถ้าเราสวยเลือกได้ มีหลายตัวเลือกเข้ามาพร้อมๆกันในเวลาเดียวกัน ให้เลือกหัวหน้างาน (immediate supervisor) ที่ดูทรงว่าจะเป็น role model ให้เราจ้ะ
หัวหน้าดีๆที่เป็นแบบอย่างที่ดี สามารถเป็นบุคคลต้นแบบที่จะช่วย shape ระบบความคิดของเราให้เป็นรูปเป็นร่าง และจะกลายเป็นต้นทุนติดตัวเราไปตลอด สิ่งนี้เรียกว่าคุณลักษณะที่ดีนั่นแล ซึ่งล้ำค่ากว่าคุณสมบัติทั่วๆไป
ทุกๆงานไม่ว่างานอะไร จะตรงหรือไม่ตรงกับสายที่เรียนมา ล้วนสามารถเก็บเกี่ยวปสก.ได้ทั้งนั้น จึงไม่ควรวางเงื่อนไขล่วงหน้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องตำแหน่งงาน (job title) ให้พิ'ณาที่ job description แต่ก็อย่าจำกัดตัวเองอยู่เฉพาะในกรอบงานที่ได้รับมอบหมาย
หากมีข้อจำกัดในเรื่องส่วนตัว เช่นการเดินทาง เวลาทำงาน ให้มองเป็นความท้าทาย เปิดโหมดปรับตัวให้เต็มสูบค่ะ
เรื่องค่าจ้าง-สวัสดิการ อย่าให้น้ำหนักกับเรื่องพวกนี้มากเกินไปจ้ะ หรือถ้าได้น้อยกว่าคาดหวังแล้วดันเผลอเอาไปคิดเปรียบเทียบกับเพื่อนๆในรุ่น แล้วเกิดอาการต๊อแต๊ ให้พิ'ณา 1.โอกาสในความก้าวหน้าในงาน 2.โอกาสในพัฒนาตัวเอง เอาสองเรื่องนี้คำนวณร่วมด้วย
งานที่ดีของแต่ละคน
ย่อมต่างกันไปตามแต่เหตุปัจจัยของคนๆนั้น
แต่งานอันตรายที่สุดคืองานที่ทำแล้ว
ชีวิตย่ำอยู่ที่เดิม!!
พาร์ทนี้แถมค่ะ รวบตึงจากปสก.ส่วนตัว ไม่ต้องเชื่อตามนี้เป๊ะก็ได้เพราะคนละรุ่น-คนละเจนบริบทย่อมต่างกัน ลองเอาไปปรับใช้ดูค่ะ
เมื่อทำงานไปสักพัก การได้อยู่ใน "ดรีมทีม" เรียนรู้ที่จะบินกับฝูงก่อนจะเขยิบไปบินเดี่ยว นับเป็นโอกาสที่ดีมากๆ
ขั้นต่อไป มองหางานที่เป็นเหมือนเวทีปล่อยพลัง สร้างผลงาน ผลักดันความคิดให้เป็นรูปธรรม เหล่านี้จะเป็นแรงจูงใจอย่างดีให้เราอยากลุกไปทำงานทุกๆวัน ช่วยให้เราไม่เบิร์นเอ้าท์จากงาน routine
ในระยะท้ายๆของชีวิตการทำงาน ส่งต่อความรู้ ถ่ายทอดปสก.ที่มีประโยชน์ให้คนรุ่นต่อๆไป เพราะเมื่อใช้ชีวิตมาถึงวัยนี้ มันแทบไม่สำคัญแล้วว่าแต้มความสำเร็จหรือผิดพลาดล้มเหลว หักกลบกันแล้วแต้มจะเหลือเท่าไหร่ "เมื่อครั้งวัยหนุ่มสาวใช้แรงกาย-สติปัญญา-ความสามารถเพื่อไขว่คว้า ในวัยบั้นปลาย..ใช้เพียงแรงใจเพื่อปล่อยวาง"
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
