สิ่งที่ครอบครัวมองไม่เห็น จากคนที่จะจบในอีก1เดือน
อย่างที่ผู้เขียนเคยพูดไว้สมอว่าผู้เขียนเป็นเพียงนักศึกษาคนหนึ่งเท่านั้น
สวัสดีท่านผู้อ่านที่น่ารัก วันนี้เป็นอีกวันที่ผู้เขียนรู้สึกมืดมนในวันที่สดใส ถึงท้องฟ้าจะสดใสมากเท่าไหร่ก็ตามแต่ภายในใจผู้เขียนกลับไม่พบกับแสงสว่างนั้นเลย
ในวันที่ดิฉันได้เขียนอู่นัันเป็นวันที่กำลังนับถอยหลัง15 วันก่อนส่งงาน ที่งานยังไม่เป็นชิ้มเป็นอันเลยแม้แต่น้อย และเป็นครั้งที่เท่าไหร่ไม่รู้ที่ต้องร้องไห้ต่อหน้าโน้ตบุ๊ก อ่านแล้วคงจะฟังดูว่าดิฉันคงจะเป็นเด็กน้อยที่รับแรงกดดันของโลกใบนี้ไม่ได้ อย่างที่คนรุ่นพวกที่ได้ปรามาสไวเในหลายครั้ง แต่ความจริงในใจของผู้เขียนมิได้รู้สึกพ่ายแพ้ต่อความกดดันนั้น แต่ความรู้สึกมืดมนกลับเกิดจากมูลเหตุเช่นเดียวกับวันที่ท่านรู้สึกว่าตัวเองมีอายุขึ้นกระมัง
ความรู้สึกมีอายุที่ผู้เขียนกำลังกล่าวถึง คือความรู้สึกที่เรามิสามารถทำสิ่งต่างๆไดเเท่าเมื่อก่อน เมื่อสักสองถึงสามปีที่แล้ว ดิฉันยังสามารถอดหละบอดนอนได้เป็นวันๆ แต่ดูตอนนี้ เพียงจะอดนอนสักวันสังขารยังไม่อำนวย
ช่างน่าตลกจริงที่ความรู้สึกนี้เกิดขึ้นกับตัวตั้งแต่อายุยังไม่ขึ้นเลขสามเสียด้วยซ้ำ
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
