เห็นด้วยเลยครับ
แต่ก็มีคำถามบางมุมคิดที่
จำต้องไม่จำนนไปทั้งหมด
คืออาจเป็นจริงบางส่วน
ถ้ามองในด้านที่เห็นด้วยโลก
ของมนุษย์มักขับเคลื่อนด้วย
เสียงส่วนใหญ่เพราะว่าสังคม
จำต้องมีฉันทามติบางอย่าง
เพื่ออยู่ร่วมกันได้กฎระเบียบ
หรือค่านิยมจำนวนมากจึงถูกกำหนดโดยความคิดของคนจำนวนมาก
คนส่วนน้อยที่คิดต่างมักถูก
มองแปลกแหวกนอกกรอบ
หรือแม้กระทั่งถูกกดทับซะงั้น
นี่คือภาพที่เกิดขึ้นซ้ำๆ
ในประวัติศาสตร์หลายๆครั้ง
สิ่งใหม่ๆรึความคิดที่ก้าวหน้า
มักเริ่มจากคนส่วนน้อยก่อน
จะค่อยๆเปลี่ยนความคิดของ
คนส่วนใหญ่ในภายหลัง
แต่ในอีกมุมหนึ่งก็ไม่อาจบอก
ได้ว่าเสียงส่วนใหญ่เป็นเพียง
การบังคับให้ทำตามเสมอไป เพราะการที่คนจำนวนมากยอม
และต้องรับอะไรบางอย่าง
อาจเป็นเพราะช่วยให้สังคมอยู่ร่วมกันได้จริงเช่นกติกาศีลธรรม หรือระบบต่างๆที่ทำให้ชีวิตไม่วุ่นวายใช้สัญชาตญาณดิบเถื่อน
ไร้ซึ่งคำว่าคุณธรรมต่อสังคม
หากทุกคนต่างทำตามความคิดของตัวเองทั้งหมดสังคมก็อาจ
แตกสลายได้เสียงส่วนใหญ่จึงไม่ใช่แค่แรงกดดันแต่อาจเป็นกลไกปกป้องการอยู่ร่วมกัน
คำว่าโลกจริงๆแล้วโลกไม่ได้
แข็งกระด้างหรือบังคับใครดอกโลกเป็นเพียงพื้นที่ที่สิ่งมีชีวิต
“รักโลภโกรธหลง”จุติดำรงอยู่
สิ่งที่กำหนดกฎเกณฑ์ความ
คาดหวังแรงกดดันต่างๆคือ
สังคมมนุษย์ต่างหากที่สร้าง
ค่านิยมสร้างมาตรฐานและ
บางครั้งก็ตัดสินกันเองแบบ
เหี้ยมโหดตามกติกา“สมมุติ”
ปะต้าว่านะสิ่งที่เรามักเรียกว่า
โลกมันเป็นแบบนี้แท้จริงแล้ว
อาจหมายถึงสังคมมนุษย์ใน
ช่วงเวลาหนึ่งกำลังเป็นแบบนี้
สังคมมนุษย์เปลี่ยนไปได้เสมอ เมื่อคนส่วนน้อยบางกลุ่มกล้าคิด กล้าตั้งคำถามจนวันหนึ่งเสียง
ของพวกเขาอาจกลายเป็นเสียงส่วนใหญ่แทนก็ได้เนาะ
สุดท้ายแล้วความย้อนแย้งจึง
อยู่ตรงนี้เองแต่นะควรต้องอยู่
ภายใต้สังคมดีสังคมไม่สกปรกเลอะเทอะเลอะเลือนขาดเหตุผล
ของคนคิดดีต่อสังคมไม่ใช่
คิดดีต่อตนเองกลุ่มตนเอง
ที่มาจากเหตุผลของคนแย่ๆ
กลุ่มคนแย่ๆที่ไม่คิดถึงส่วนรวม
ไม่สนว่าใครจะเป็นยังไงกัน
เสียงส่วนใหญ่เพื่อความมั่นคง
แต่ความเปลี่ยนแปลงของสังคมกลับต้องให้เกียรตที่จะฟังเสียงส่วนน้อยไปด้วยกันเสมอ
กระทู้ดีจังครับ!
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
