10 มี.ค. เวลา 04:00 • ธุรกิจ

[เบื้องหลังงานเขียน — บทที่ 24: จังหวะของเตาอิฐ]

“กำไรที่มองเห็นอาจเป็นแค่ภาพลวงตา หากคุณยังไม่เห็นรูรั่วที่อยู่ใต้ฝ่าเท้าของตัวเอง”...
1
การที่ Ethan เห็นคิวยาวเหยียดแล้วอยากจ้างคนเพิ่มทันทีคือกับดักทางความคิด (Cognitive Bias) ที่นักธุรกิจมือใหม่มักเจอครับ เรามักแก้ปัญหาด้วยการเพิ่มทรัพยากร (Resource) แทนที่จะกลับไปดูประสิทธิภาพของการไหลเวียนงาน (Workflow Efficiency)
ในฉากนี้ผมตั้งใจให้ Leon เป็นตัวแทนของตัวเลขที่เย็นชาเพื่อเรียกสติและลดความใจร้อนของ Ethan การที่ของเสียแค่ 4.7% ดูเหมือนน้อย แต่มันคือการเผากำไรสุทธิ (Net Profit) ทิ้งไปเกือบครึ่ง ทางธุรกิจเรียกสิ่งนี้ว่าการสูญเสียที่มองไม่เห็น (Invisible Waste) ซึ่งน่ากลัวกว่ายอดขายที่ลดลงเสียอีก
คุณกำลังหลอกตัวเองด้วยยอดขายที่พุ่งสูง ทั้งที่ไส้ในของธุรกิจเริ่มพบสัญญาณของปัญหาเพราะต้นทุนการดำเนินงาน (Operating Expense) ที่คุมไม่ได้อยู่หรือเปล่า?
ความน่ากลัวที่สุดของธุรกิจไม่ใช่ตอนที่วิกฤตเดินเข้ามาหา แต่คือตอนที่เรา "ยอดขายสูง" จนละเลยวินัย (Discipline) ในการควบคุมมาตรฐาน เพราะเมื่อฤดูหนาวของเศรษฐกิจเข้ามาเยือน ธุรกิจที่รอดไม่ใช่ธุรกิจที่ตัวใหญ่ที่สุด แต่คือธุรกิจที่ "ลีน" (Lean) ที่สุดต่างหาก
จังหวะของเตาที่เดินไม่เต็มกำลัง คือต้นทุนค่าเสียโอกาส (Opportunity Cost) ที่เรียกคืนไม่ได้แม้แต่เหรียญเดียว
การตัดสินใจจ้างคนเพิ่มเพื่อแก้ปัญหา หรือเพิ่มภาระให้กับกำไรที่เหลือเพียงน้อยนิดกันแน่?...
📖บทที่ 24: จังหวะของเตาอิฐ
— เกียรติธร วีรอัศวปรีชา
#นิยายธุรกิจ
#ข้อคิด
#ธุรกิจ
#เจ้าของกิจการ
#การลงทุน
โฆษณา