[PataSecaYoo] ปะต้าคิดเองนะ! อาจไม่ตรงใจเจ้าของกระทู้บ้าง แต่อาจเป็นประโยนช์ได้ทั้งสอง แนวคิดแต่เข้าใจความรู้สึกนะ กระทู้อาจจริงครึ่งหนึ่งและก็อาจไม่จริงอีกครึ่งหนึ่งขึ้นกับวิธีมองชีวิตของแต่ละคน

มีบัญชีอยู่แล้ว?หรือ

•

เมื่อวาน เวลา 00:01 • ความคิดเห็น

ปะต้าคิดเองนะ!

อาจไม่ตรงใจเจ้าของกระทู้บ้าง

แต่อาจเป็นประโยนช์ได้ทั้งสอง

แนวคิดแต่เข้าใจความรู้สึกนะ

กระทู้อาจจริงครึ่งหนึ่งและก็อาจไม่จริงอีกครึ่งหนึ่งขึ้นกับวิธีมองชีวิตของแต่ละคน

ด้านที่เห็นด้วยคิดว่า

พออายุ 30+ หลายคนเริ่มรู้สึก

ว่าตัวเองต้อง“มีจุดยืน”มากขึ้น เพราะชีวิตเริ่มมีทิศทางทั้งงาน การเงิน และอนาคต

ถ้าเราฟังความเห็นครอบครัว

หรือญาติมากเกินไปอาจทำให้ลังเลไม่กล้าตัดสินใจในสิ่งที่

อยากทำจริงๆจนความก้าวหน้า

ช้าลงและความสุขลดลงเพราะชีวิตเหมือนกำลังใช้มาตรฐาน

ของคนอื่นประมาณนั้น

ด้านที่ต้องระวัง!

แต่ในอีกมุมหนึ่งครอบครัวก็

ไม่ได้มีแต่แรงกดดันเสมอไป หลายครั้งความห่วงใยของคุณ

พ่อแม่หรือญาติคือ“ประสบการณ์ชีวิต”ที่เขาอยากส่งต่อ

ถ้าเราปิดตัวเองมากเกินไปใน

ชื่อของคำว่า“จุดยืน”ก็อาจกลายเป็นการตัดขาดคำเตือนหรือมุมมองที่มีค่า

ปะต้าว่านะ!

ความสมดุลที่เหมาะกับวัย 30+

วัยนี้อาจไม่ใช่การเลือกว่าจะฟังใครหรือไม่ฟังใครแต่คือการฟังทุกเสียงแล้วตัดสินใจด้วยตัวเอง

เคารพครอบครัวแต่ไม่ละทิ้งเส้นทางชีวิตของตัวเอง

เพราะนะ!

ครอบครัวควรเป็น“ที่ปรึกษา” ไม่ใช่“ผู้กำหนดชีวิต”และตัวเราเองก็ควรมีจุดยืนโดยไม่ลืมความกตัญญูห่วงใยความผูกพันกตัญญูและความเข้าใจต่อคนที่รักเรา

เพราะชีวิตคนเราไม่ได้ออกมา

จากกระบอกไม้ไผ่เองที่ไหน ?

เรามีคนที่ฟูมฟักรักใคร่ห่วงใย

เราด้วยใจรักและหวังดีเคียง

ข้างมาเสมอ”ว่าไง คุณน่ะเก่ง“

โฆษณา