# 90110
ฉันเป็นคนหาดใหญ่ และย้ายครอบครัวมาอยู่กรุงเทพฯ 30 ปีก่อน
และหากย้อนกลับไปเมื่อฉันยังเล็ก ยังคงเป็นเมืองที่ไม่ขยายมาก
เช่นวันนี้ ผู้คนเก่าแก่ที่คนรู้จักคุ้นกันพอสมควร ในทุกเช้าหลาย
บ้านหิ้วตระกร้าคนละใบ บ้างก็เดิน, ถีบรถจักรยาน หรือรถเครื่อง
ไปเจอกันตลาดกิมหยง ภาคเช้าจะเป็นตลาดผัก, ผลไม้และของสด
จึงเป็นที่พบปะกันในยามเช้าของหลายบ้าน เสียงจอแจคุยกัน และ
กุยช่ายลูกเล็กๆ หน้าตลาดอร่อยมาก โยนเข้าปาก แล้วกลืนได้เลย
และกลิ่นของหมูปิ้งข้างตลาดกิมหยงโชยมา เป็นการเชิญชวนให้ชิม
ร้านโกปี๊ ก็จะเป็นสภากาแฟ ทักทาย, พูดคุย, สัพเพเหระ ในขณะที่
มืปาท่องโก๋ และกาแฟดำอยู่ข้างๆ ส่วนนักเรียนถ้าใกล้บ้านก็ฝาก
ฝังเพื่อนบ้านกัน เดินตามกันไป ไกลหน่อยอาจมีพ่อแม่ไปส่งถึงหน้า
โรงเรียน
เสาร์-อาทิตย์ในยุคฉัน จะไปเรียนว่ายน้ำที่เทศบาลหาดใหญ่ และ
ก่อนจะถึงเวลาเรียนทุกคนจะไปมุงร้านปลาหมึกชุบแป้งทอดที่ขาย
อยู่หน้าที่เรียนว่ายน้ำ กินกันจนอิ่ม พอถึงเวลาลอยตัวในน้ำ ฉันก็
จะจม อิ่มจนเกินจะยกขาตีน้ำ จึงไม่เน้นว่ายน้ำได้ แต่ได้เจอเพื่อน
และกินปลาหมึกชุบแป้งทอดแล้ว ..กลับบ้านได้
ในสมัยนั้นยังมีการห่อข้าวไปกินที่โรงเรียน ปิ่นโตหลากสี กระติกน้ำ
หลากแบบ จะห้อยไว้ในที่ๆ โรงเรียนจัดไว้ให้ หรือบางบ้านจะไปส่ง
ให้กับนักเรียนในเวลาเที่ยงตรง บางคนมีเพื่อนเป็นเจ้าของร้านข้าว
หรือก๋วยเตี๋ยวจะสั่งเป็นรายการกันไว้ ได้ลูกชิ้นมากน้อยก็ได้โวยวาย
โวยวายกับลูกเจ้าของร้านได้โดยตรง
ฉันเรียนชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนสงขลาวัฒนา โรงเรียนนี้จะอยู่ใกล้
บ้านพักรถไฟ เป็นบ้านที่ไม่ใต้ถุน และมีบันไดเดินขึ้นบ้านสูงมาก หน้า
บ้านมีต้นมะขาม เพื่อนฉันหลายคนก็เรียนโรงเรียนนี้ และยังมีพูดคุย
กันอยู่ถึงวันนี้
โรงเรียนนี้จะมีบ้านพักหลังหนึ่งใกล้สถานีรถไฟ ตอนเช้าจะขายข้าว
เหนียวเนื้อ ห่อละ 5 บาท ฉันจะไปดักซื้อก่อนจะรีบวิ่งกลับเข้ามาเพื่อ
เคารพธงชาติ แต่ปัจจุบันโรงเรียนนี้ได้กลายเป็นคอนโดมีเนียมไป
เสียแล้ว
จากที่ฉันเล่ายังมีอีกมาก ก็ขอเล่าพอสังเขปกับหลายๆ สิ่งในหาดใหญ่
ยังคงเป็นที่ระลึกถึงของทุกคน ถึงแม้หลายคนได้ย้ายมาอยู่กรุงเทพฯ
แต่ทุกคนยังคิดถึงหาดใหญ่ในวันนั้นในหลายครั้งฉันที่เป็นชาวหาดใหญ่
แต่ทะเบียนบ้านกรุงเทพฯ ยังจำได้ หาดใหญ่ในวันนั้น เป็นอย่างดี
ขอบพระคุณค่ะ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
