โลกใบนี้ไม่เคยปล่อยให้ใคร “เป็นกลางจริง”ได้ง่ายๆดอก
เพราะในโลกของอำนาจความเป็นกลางที่ไม่มีพลัง
มักถูกตีความว่าเป็นเพียงพื้นที่
ว่างให้คนอื่นเข้ามากำหนดชะตา
ประเทศเล็กจึงไม่อาจเป็นกลางด้วยคำประกาศแต่ต้องเป็นกลางด้วยคุณค่าและประโยชน์ที่โลกยอมรับว่าควรรักษาไว้
สยามในอดีตไม่ได้รอดเพราะ
ไม่เลือกข้างแต่รอดเพราะทำให้ทุกข้างเห็นว่าการดำรงคงอยู่
ของประเทศสยามนั้นดีกว่าการทำลายถูกทำลายให้สิ้นสูญ
ในโลกยุคใหม่ความเป็นกลาง
จึงไม่ใช่การยืนนิ่งแต่คือศิลปะของการขยับโดยไม่ตกเป็นหมากของใครต่างหาก
กองทัพทำให้ประเทศ“อยู่รอด”
ได้ในสนามรบแต่สิ่งที่จะทำให้ประเทศ“ควรค่าแก่การอยู่รอด” นั่นคือเศรษฐกิจความน่าเชื่อถือการทูตและความสามัคคีของผู้คน
หากแต่ว่ารัฐประเทศอ่อนแอ
จากภายในศัตรูไม่จำเป็นต้อง
ยิงปืนแค่รอให้ประเทศแตกจากความไม่ไว้วางใจกันเองก่ะพอ
ความเป็นกลางจึงไม่ใช่จุดยืน
แต่คือดุลยภาพของอำนาจความชอบธรรมและผลประโยชน์
ประเทศที่อยู่รอดในศตวรรษนี้
ไม่ใช่ประเทศที่เสียงดังที่สุด
แต่คือประเทศที่ทุกฝ่ายยังเห็นประโยชน์ที่ให้ประเทศนั้นอยู่ต่อ
คำถามที่แท้จริงอาจไม่ใช่
“ไทยจะเป็นกลางได้ไหม”
แต่คือไทยทำให้โลกเห็นหรือ
รึไม่รึยังว่าการมีอยู่ดำรงอยู่
ของไทยนั้น มีคุณค่าพอที่ทุก
ฝ่ายจะไม่อยากทำลาย
ก่ะคงเหมือนกับเฮียอ่ะละ
ปะต้าเข้าใจสงสารแกมากเลยนะนั่น!
เป็นกลางมันยากจัง อิๆ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
