10 มี.ค. เวลา 14:27 • นิยาย เรื่องสั้น

คืนหนึ่งตอนประมาณตีสอง…

ผมกำลังนอนเล่นโทรศัพท์อยู่ในห้องคนเดียว
จู่ ๆ ก็มี เสียงเคาะประตูห้องเบา ๆ
ก๊อก… ก๊อก… ก๊อก…
ตอนแรกผมคิดว่าแม่เรียก
แต่พอเปิดประตูออกไปดู
ทั้งบ้านกลับเงียบสนิท
ไฟทุกดวงปิดหมด… และทุกคนก็นอนกันหมดแล้ว
ผมเลยกลับเข้าห้อง แล้วล็อกประตู
แต่พอนั่งลงบนเตียง
เสียงเคาะก็ดังขึ้นอีกครั้ง
ก๊อก… ก๊อก… ก๊อก…
คราวนี้มันดังมาจาก หน้าต่าง
ทั้งที่ห้องผมอยู่ ชั้นสอง
ผมค่อย ๆ เดินไปเปิดม่านดูช้า ๆ
แต่ข้างนอก… ไม่มีใครอยู่เลย
มีแค่ความมืดกับลมพัดเบา ๆ
ผมกำลังจะปิดม่าน
แต่สายตาก็ดันไปเห็นบางอย่างบนกระจกหน้าต่าง
มันคือ รอยมือเปื้อนดิน…
เหมือนมีใครบางคน
ยืนเกาะหน้าต่างอยู่เมื่อกี้
แล้วทันใดนั้น…
โทรศัพท์ผมก็ดังขึ้น
เป็นเบอร์ของแม่
แม่พูดด้วยเสียงสั่น ๆ ว่า
“ลูก… ลงมาดูหน่อยสิ
พ่อกำลังเคาะประตูบ้านอยู่
ทั้งที่พ่อเสียไปตั้งแต่ปีที่แล้ว…”
โฆษณา