ตอนผมเรียน ม.ปลาย
โรงเรียนของผมมีอาคารเรียนเก่าหลังหนึ่ง
ครูบอกเสมอว่า
ห้ามขึ้นไปชั้น 3 ตอนกลางคืน
แต่วันหนึ่ง…
ผมกับเพื่อนต้องอยู่ทำงานกลุ่มจนค่ำ
ตอนประมาณหนึ่งทุ่ม
ทั้งโรงเรียนเงียบมาก
มีแค่เสียงลมพัดกับไฟทางเดินที่กะพริบเบา ๆ
จู่ ๆ เพื่อนผมก็พูดขึ้นว่า
“มึงได้ยินเสียงเดินมั้ย…”
ตึกนั้น…มีแค่พวกผมสองคน
แต่เสียงฝีเท้ามันดังมาจาก ชั้น 3
ตึกเก่าบันไดไม้ดังเอี๊ยดทุกครั้งที่มีคนเดิน
เอี๊ยด…
เอี๊ยด…
ผมกับเพื่อนมองหน้ากัน
แล้วตัดสินใจเดินขึ้นไปดู
พอขึ้นไปถึงชั้น 3
ทางเดินมันมืดมาก
มีห้องเรียนหนึ่งห้อง
ไฟเปิดอยู่
ผมค่อย ๆ เดินไปดูที่หน้าต่าง
ข้างใน…มี นักเรียนผู้หญิงคนหนึ่งนั่งอยู่
เธอกำลังก้มหน้าทำอะไรบางอย่าง
ผมเคาะกระจกเบา ๆ
ผู้หญิงคนนั้นค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น
แต่สิ่งที่ผมเห็นทำให้ผมแทบหยุดหายใจ
เพราะหน้าเธอ…
ไม่มีลูกตา
มีแค่เบ้าตาดำ ๆ
แล้วเธอก็พูดเบา ๆ ว่า
“เธอ…เห็นสมุดการบ้านของเรามั้ย…”
ทันใดนั้น
ไฟทั้งชั้นก็ดับ
พอผมวิ่งลงมาชั้นล่าง
ไปถามภารโรง
ลุงภารโรงเงียบไปพักหนึ่ง
ก่อนจะพูดว่า
“เมื่อสิบปีก่อน…
มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งผูกคอตายในห้องนั้น
เพราะถูกครูยึดสมุดการบ้าน…”
แล้วลุงก็ถามผมว่า
“ตอนเธอเงยหน้าขึ้น…
เธอยังถือสมุดอยู่ใช่มั้ย…”
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
