รถทัวร์เที่ยวสุดท้าย
คืนหนึ่งเวลาเกือบตีสาม
“บอล” ต้องเดินทางกลับบ้านต่างจังหวัด
สถานีรถทัวร์ตอนนั้นเงียบมาก
ร้านค้าปิดหมดแล้ว
มีเพียงไฟสลัว ๆ กับเสียงลมพัดผ่านชานชาลา
บอลนั่งรออยู่คนเดียว
ผ่านไปสักพัก
ก็มีรถทัวร์เก่า ๆ คันหนึ่งวิ่งเข้ามาจอด
รถคันนั้นดูแปลกมาก
สีซีด
กระจกเป็นฝ้า
เหมือนไม่ได้ล้างมานาน
ประตูรถเปิดออกช้า ๆ
คนขับรถพูดเสียงเรียบ
“จะไปก็รีบขึ้นมา… คันสุดท้ายแล้ว”
บอลไม่ได้คิดอะไร
เลยขึ้นไปนั่ง
บนรถมีผู้โดยสารอยู่หลายคน
แต่ทุกคน…เงียบมาก
ไม่มีใครคุยกันเลย
ทุกคนนั่งก้มหน้า
รถทัวร์เริ่มออกจากสถานี
ไฟในรถสลัว ๆ
เหมือนใกล้จะดับ
ผ่านไปไม่นาน
บอลเริ่มได้ยินเสียงแปลก ๆ
เหมือนมีคน…ร้องไห้เบา ๆ
เขาหันไปมองผู้หญิงที่นั่งข้างหน้า
จู่ ๆ ผู้หญิงคนนั้นก็เงยหน้าขึ้น
ใบหน้าของเธอซีดขาว
ดวงตาดำสนิท
เธอมองบอลแล้วพูดเบา ๆ
“นาย…ยังไม่ควรขึ้นรถคันนี้”
บอลเริ่มรู้สึกหนาววาบ
เขามองไปรอบ ๆ
คราวนี้ผู้โดยสารทุกคน
ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นพร้อมกัน
ใบหน้าของพวกเขา
เต็มไปด้วยรอยเลือด
บางคนหน้าบิดเบี้ยวเหมือนคนที่เพิ่งเกิดอุบัติเหตุ
บอลรีบลุกขึ้นจะไปหาคนขับ
แต่พอเดินไปถึงหน้ารถ
เขาก็ต้องหยุดนิ่ง
เพราะเบาะคนขับ…
ไม่มีใครนั่งอยู่
แต่พวงมาลัยยังหมุนเอง
รถยังวิ่งด้วยความเร็ว
ทันใดนั้น
เสียงจากลำโพงบนรถก็ดังขึ้น
“ยินดีต้อนรับ…สู่เที่ยวสุดท้าย”
“รถคันนี้…สำหรับคนที่ตายบนถนนสายนี้”
รถทัวร์เร่งความเร็วขึ้นเรื่อย ๆ
ผู้โดยสารทุกคนหันมามองบอล
พร้อมพูดพร้อมกันว่า
“นาย…ไม่ใช่คนตาย”
“แต่นาย…ขึ้นรถผิดคัน”
ทันใดนั้น
รถทัวร์ก็พุ่งเข้าไปในความมืด
เช้าวันรุ่งขึ้น
ชาวบ้านพบรองเท้าของบอล
ตกอยู่ข้างถนน
ตรงจุดที่เคยเกิดอุบัติเหตุรถทัวร์คว่ำ
เมื่อหลายปีก่อน
ตั้งแต่นั้นมา
ทุกคืนตอนตีสาม
จะมีคนเห็นรถทัวร์เก่า ๆ คันหนึ่ง
วิ่งผ่านถนนเส้นนั้น
โดยไม่มีคนขับ
และถ้ามีใครโบกรถ
ประตูจะเปิดออกช้า ๆ
เหมือนกำลังรอ
ผู้โดยสารคนต่อไป
- 2
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
