ความเชื่อที่ได้อ่านได้ฟังนำมาปฏิบัติแล้วมันจริง เช่น พระพุทธเจ้าได้เคยกล่าวว่าการรักษาศีลนั้นจะนำมาซึ่งความสงบสุขในชีวิต
การไม่รักษาศีลข้อคำพูดทำเราชืี่อเสียงเสื่อมเสีย ชีวิตตกต่ำเพียงเพราะผิดที่ชอบนินทา พูดไม่ดีเกียวกับคนอื่น วิจารณ์ว่าฝ่ายไหนถูกผิด กล่าวประจานคนอื่นเหมือนเป็นศาลเตี้ย
ตั้งแต่เลิกทำแบบนั้นชีีวิตสงบสุขมาก ไม่มีการทะเลาะกัน ต่างอยู่ร่วมกันกับคนอื่นได้ พอคนอื่นมีปัญหากันเขาก็ไม่มาระบายให้เราฟังบ่อยๆ เหมือนแต่ก่อน ต่อให้เราจำเป็นต้องฟัง เราก็ไม่เอามาเป็นปัญหาของตัวเอง
จากนั้นก็สังเกตุเห็น pattern ว่าคนมักจะมีความคิดเห็นเกือบทุกเรื่อง ชอบบงการคนอื่นเพื่อย้ำเตือนความถูกต้องของตัวเอง ซึ่งเรามองว่ามันจำเป็นด้วยเหรอ? มันก็แค่เรื่องเล็กๆ เมื่อประสบคนแบบนี้คือทำตามถ้าไม่ล้ำเส้นตัวเรา ก็แค่นั้น
การคุยกันมันไม่จำเป็นต้องมีคนผิดหรือถูก คนที่มีอัตตาเยอะก็จะมาพร้อมกับความเรื่องมากกับคนอื่น ว่าต้องทำตามที่เขาต้องการ ห้ามทำสิ่งที่เขาไม่ชอบ
แต่ก่อนเรามองว่าเราจำเป็นที่จะบอกจุดยืนตัวเองเพื่อเป็นฝ่ายที่ถูกเดี๋ยวนี้มองว่าเรื่องศีลคำพูดก็บอกให้ระวังคำพูด พูดสร้างสรรค์ พูดเพื่อสามัคคี ปรองดอง
เดี๋ยวนี้หลังเราอธิบายแล้วทุกอย่างเราวางเพราะมันก็เป็นเรื่องของเขา ไม่จำเป็นที่จะต้องเห็นตรงกัน และยิ่งไม่จำเป็นต้องไปพิสูจน์ตัวเองกับคนอื่นมันไร้สาระมาก
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
