ตามหลักวิชาการภาษาศาสตร์ และกฎหมายด้านสิทธิคนพิการ ไม่ใช่ภาษาสากลแบบเดียวกัน
ทั่วโลกแต่ก็มีมาตรฐานและกรอบกฎหมายรองรับให้คนหูหนวกสามารถสื่อสารข้ามประเทศได้
ในระดับหนึ่ง
ในทางภาษาศาสตร์ภาษามือ
ถูกจัดว่าเป็น“ภาษาเต็มรูปแบบ” เหมือนภาษาพูดแต่ละประเทศพัฒนาของตนเองมีไวยากรณ์
คำศัพท์และวัฒนธรรมต่างกัน
Thai Sign Language ของไทยไม่เหมือนAmerican Sign Languageหรือภาษามือญี่ปุ่น
แม้บางท่าทางจะคล้ายกัน
เพราะเลียนแบบการกระทำ
ตามธรรมชาติของมนุษย์
แต่ระบบภาษาโดยรวมไม่
เหมือนกันจึงไม่ใช่“ภาษา
กลางของโลก”แบบภาษา
อังกฤษ
ภาษามือเป็นภาษาธรรมชาติ
ของชุมชนคนหูหนวกและรัฐ
ต้องยอมรับสนับสนุนจัดให้มี
ล่ามภาษามือในการศึกษา
การสื่อสารและกระบวนการยุติธรรมหลักคิดของกฎหมาย
นี้จึงไม่ได้พยายามทำภาษามือเดียวทั่วโลกแต่ยอมรับความ
หลากหลายของภาษามือแต่ละชาติพร้อมสร้างระบบสนับสนุน
ให้สื่อสารกันได้
ในระดับสากลมีความพยายามสร้างภาษาไม่ได้ถือว่าเป็นภาษาแม่ของใครเป็นเพียงภาษากลางแบบกึ่งมาตรฐาน ที่ใช้ท่าทางพื้นฐานภาพแทนความหมายและการเดาความหมายร่วมกันเพื่อให้คน
หูหนวกต่างชาติพอสื่อสารกันได้
เท่านั้น
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
