15 มี.ค. เวลา 23:56 • ความคิดเห็น

ความเชื่อมันที่น่ามหัศจรรย์​ใจ

มีอยู่ครั้งนึงตอมผมอยู่​ ม.ต้น​ ผมเป็นนักเรียนชมรมดนตรีไทย​ การที่เป็นนักดนตรีก็ต้องจำได้ทั้งการเล่น​ เทคนิค​ เเละความซับซ้อน​ของเพลง​ ในบางครั้งเองมันก็เป็นเรื่องยากสำหรับผมที่จะต้องจำหรือทำได้​หมด​ เมื่อก่อนผมเป็นคนที่หัวช้าเเบบสุดๆ​ ในขณะที่เพื่อนหลายคนทำมันได้​ ผมก็ต้องใช้เวลานั้นมากกว่าหลายคนคูณสองไป​ บางทีมันก็มีความท้อเเท้อยู่บ้างเเต่ผมไม่ยอมเเพ้ที่จะล้มเลิกมัน
เเต่สิ่งนึงที่ผมมีมันเเละท่องขึ้นใจก่อนจะเข้าห้องซ้อมทุกครั้ง​ "เชื่อสิเราทำมันได้สบายๆง่ายเเค่นี้เองซ้อมเสร็จก็กลับย้านเเล้วค่อยๆไปที่ละน้อยมันไม่เสียหายอะไรหรอก" หลังจากนั้นผมก็ลงมือฝึกซ้อมโดยไม่สนใจเเละคิดอะไร​ เพียงเเค่ว่ามีอะไรทำไปเรื่อยๆก็ดีเเล้วฝึกสมาธิ​เราด้วย​ จากวันนั้นผมทำมันไปเรื่อยๆจนวันนึงจากเด็กที่ช้ากว่าเพื่อน​ ก็กลายเป็นคนที่ฟังเพียงทำนองเพลงก็เล่นได้ภายในทันที
มันทำให้ผมได้เห็นว่าความเชื่อมันมันสำคัญ​มากเเค่ไหน​ ซึ่งมันมหัศจรรย์​สุดๆ
โฆษณา