ไม่ยุ่งเรื่องชาวบ้าน ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ ซึ่งก็คือส่วนใหญ่ก็มองเหมือนดินฟ้าอากาศ ไม่ก็เรื่องของคนอื่นบนข่าว gossip ไร้แก่นสาร
ส่วนเวลาคนอื่นมาปรึกษาเราก็จะตอบเท่าที่เราโอเค ถ้าจะมาองค์ลงอวตารอารมณ์เหมือนผีเข้าก็จะไม่ค่อยสนใจ รอให้เขาใจเย็นก่อนค่อยคุย ทำเท่าที่โอเค เท่าที่หน้าที่ที่ต้องทำ
เรื่องปวดหัวส่วนใหญ่ในชีวิตเราคือการเสือก ฟังเรื่องคนอื่นก็อินตามพูดส่งเสริม ไม่ก็เอาไปพูดต่อ คือกลับมาเครียดเองแล้วไม่ใช่ว่าทำแบบนี้แล้วได้ผลประโยชน์ ถ้าทำแล้วได้ค่าจ้างตอบแทนนั่นก็อีกเรื่องนึงพิจรณาตามเคส
ตอนนี้หลังจากเลิกเอาไปพูดต่อ เข้าข้างไม่ก็เติมฟืนลงไฟที่แผดเผาใจคนอื่นก็สบายใจขึ้นเยอะ เว้นระยะห่างมี boundaries ที่เหมาะสม ช่วยเท่าที่พอใจ ไม่ยอมให้ตัวเองเหนื่อยเกินก็มีเวลาสามารถทำในสิ่งที่ชอบมากขึ้น เช่น ดูหนังสั้นตอนวันหยุดหลายเรื่อง วันธรรมดาก็ตอนเย็นชิวๆ หากิจกรรมที่ชอบทำ
ใช้เวลาคิดเรื่องเกี่ยวกับคนอื่น หรือชื่อเสียงตัวเองน้อยลง เมื่อไม่พึ่งพิงคนอื่นทางด้านจิตใจ ก็ช่างมันได้มากขึ้นหลายเรื่อง จนเข้าใจว่าต่อให้เราสามารถทำให้ทุกคนพอใจกับเรา มันก็เป็นโลกธรรมที่ไม่คงมั่นเพราะคนเปลี่ยนแปลง แล้วเราจะเสียเวลากับเรื่องไร้สาระพรรคนั้นทำไม?
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
