หัวข้อ: สัญญา (ไม่) ลับ...ฉบับยัยตัวแสบ 📖✨
ในร้านกาแฟเล็กๆ หัวมุมถนน "ข้าวหอม" นั่งจ้องหน้า "พี่เอก" รุ่นพี่ข้างบ้านด้วยแววตาจริงจัง บนโต๊ะมีกล่องคุกกี้โฮมเมดที่ข้าวหอมตั้งใจทำวางอยู่ 5 กล่องใหญ่
"พี่เอกคะ... สรุปจะรับไปขายที่ออฟฟิศจริงๆ ใช่ไหม?" ข้าวหอมถามย้ำ
"จริงสิ กลิ่นหอมขนาดนี้ พี่รับซื้อทั้งหมดนี่แหละ กล่องละ 100 บาทใช่ไหม? พรุ่งนี้พี่เอาเงินมาให้พร้อมถุงคืนนะ" เอกตอบพลางเอื้อมมือจะหยิบกล่องคุกกี้
"ช้าก่อนค่ะพี่เอก!" ข้าวหอมดึงกล่องกลับ "ในฐานะว่าที่เด็กนิติ ข้าวหอมต้องขอเช็กก่อนว่า สัญญาซื้อขาย ของเราสมบูรณ์หรือยัง"
เอกหัวเราะ "แค่ซื้อคุกกี้ต้องทำสัญญาด้วยเหรอ? เราไม่ได้เซ็นกระดาษกันสักหน่อย"
ข้าวหอมยิ้มกริ่มก่อนจะอธิบาย "พี่เอกเข้าใจผิดแล้วค่ะ! สัญญาซื้อขายเนี่ย แค่มี 'คำเสนอ' ของหนูที่บอกว่าจะขาย และมี 'คำสนอง' ของพี่เอกที่ตกลงจะซื้อ ในราคาที่ตกลงกัน แค่นี้สัญญาก็เกิดแล้วค่ะ ไม่ต้องใช้กระดาษสักแผ่นเลย"
"อ้าว แปลว่าตอนนี้พี่มีหน้าที่ต้องจ่ายเงิน 500 บาทให้เราแล้วใช่ไหม?" เอกเริ่มสนุกตาม
"ถูกต้องค่ะ! และหนูก็มีหน้าที่ต้องมอบคุกกี้คุณภาพดีให้พี่ด้วย" ข้าวหอมพูดต่อ "แต่ที่สำคัญคือ พี่เอกตกลงซื้อเพราะชอบรสชาติจริงๆ ใช่ไหมคะ? ไม่ได้ถูกหนูเอาปืนขู่ให้ซื้อนะ?
"
"ใครจะกล้าขู่พี่ล่ะเราน่ะ" เอกขำ "พี่เต็มใจซื้อเองร้อยเปอร์เซ็นต์"
"ดีมากค่ะ เพราะสัญญาที่เกิดจากการข่มขู่หรือหลอกลวงอาจจะเป็นโมฆียะได้ แต่นี่พี่เต็มใจ สัญญาเราก็สมบูรณ์แบบร้อยเปอร์เซ็นต์!
"
ข้าวหอมเลื่อนกล่องคุกกี้ให้รุ่นพี่ด้วยรอยยิ้ม "อ่ะ...ถือว่าเราทำสัญญาเสร็จสิ้นตามกฎหมายแล้วนะคะ ห้ามเบี้ยวเงินหนูพรุ่งนี้ล่ะ ไม่งั้นหนูจะฟ้องฐานผิดสัญญาซื้อขายจริงๆ ด้วย!"
เอกรับกล่องคุกกี้ไปพลางส่ายหัว "แสบจริงๆ เลยนะเราเนี่ย สงสัยอนาคตอาจารย์กฎหมายอยู่ไม่ไกลเกินเอ็นท์ติดแน่ๆ"
ข้าวหอมหัวเราะร่า เธอไม่ได้แค่ขายคุกกี้ได้เงิน แต่เธอยังได้ฝึกวิชากฎหมายที่เธอรักไปในตัวด้วย...
และนี่คือจุดเริ่มต้นเล็กๆ ของ "จากนิติสู่โลกนิยาย" ในชีวิตจริงของเธอ
เกร็ดกฎหมายท้ายเรื่องจากเพจ:
สัญญาซื้อขาย: เกิดขึ้นทันทีเมื่อมีการตกลงกันเรื่อง "ของที่จะขาย" และ "ราคาที่จะซื้อ"
วาจาพารวย: สัญญาซื้อขายสังหาริมทรัพย์ (ของเคลื่อนที่ได้) ทั่วไป ไม่จำเป็นต้องทำเป็นหนังสือก็มีผลสมบูรณ์ค่ะ
ความยินยอม: สัญญาต้องเกิดจากความเต็มใจของทั้งสองฝ่ายนะคะ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
