มานา ประจำวัน วันที่ 16 มีนาคม
ชีวิตที่ถวายแด่พระเจ้า
พระธรรม อพยพ บทที่ 35 ข้อ 20-29
“ข้าพเจ้าขอบคุณพระเจ้าในความประเสริฐของพระองค์ ที่ทรงอนุญาตให้ข้าพเจ้าได้มีส่วนร่วมในการสร้างทางหลวงที่กว้างใหญ่นี้เพื่อเป็นกรอบให้กับทัศนียภาพอันงดงามที่พระองค์ทรงสร้าง” คำจารึกนี้คาดว่าเป็นของวิศวกรทางหลวง ซามูเอล คริสโตเฟอร์ แลงคาสเตอร์ในปี ค.ศ. 1915 โดยแผ่นจารึกนี้ตั้งอยู่บนจุดชมวิวที่สวยงามของทางหลวงที่เขาออกแบบ ซึ่งเป็นถนนที่พาผู้สัญจรไปตามหุบเขาแม่น้ำโคลัมเบียอันน่าทึ่ง ที่มีทั้งป่าไม้ น้ำตกและผาหิน
เรามักถูกล่อลวงให้คิดว่าเป็นผลงานและความสำเร็จของเราหรือใช้สิ่งเหล่านี้เพื่อยกย่องตัวเอง แต่จะเป็นอย่างไรเล่าถ้าเราคิดว่าสิ่งเหล่านี้เป็นเพียง “กรอบ” เล็กๆที่ล้อมรอบผลงานชิ้นเอกของพระเจ้า ตัวอย่างหนึ่งคือเมื่อโมเสสเชิญชวนคนอิสราเอลให้นำของที่มีอยู่มาถวายเพื่อสร้างพระวิหาร (อพย.35:5) “ทุกคนที่ใจศรัทธาและมีใจสมัคร” ต่างก็นำสิ่งของที่พวกเขามี ได้แก่ โลหะผสมและเพชรนิลจินดาที่มีค่า ผ้าป่านเนื้อดี หนัง ไม้ เครื่องเทศและน้ำมัน (ข้อ 21-28) สิ่งของราคาแพงเหล่านี้ถูกนำมาถวายด้วยความเต็มใจเพื่อทำตามพระบัญชาของพระเจ้า (ข้อ 29) แม้ช่างฝีมือบางคนเป็นผู้มีความสามารถพิเศษ แต่ทุกคนสามารถมีส่วนสนับสนุนได้ เช่น บรรดาผู้หญิงที่ปั่นขนแพะด้วยความชำนาญ (ข้อ 26)
สิ่งที่สำคัญที่สุดในเวลานั้นและในปัจจุบันนี้คือ ท่าทีในจิตใจของผู้ให้ที่ “นำของจากสิ่งของที่มีอยู่มาถวายพระเจ้า” (ข้อ 5) นั่นคือเวลาที่ทรัพยากรของเราจะถูกนำไปใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด
เพลง
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
