เรื่อง ชีวิตวิถีช่าง...เกื้อ
โดย ช่างแอร์ในตำนาน
“ชีวิตตามวิถีช่างแอร์...
กับเรื่องราวของวิถีชีวิตในชนบท...”
ตอนที่2 งานแรก
เกื้อหยิบประแจเช็ดเสร็จ ก่อนจะปิดฝากล่องเครื่องมือเหล็ก เสียงดังแกร็ก แล้วหิ้วมันเดินไปหารถมอเตอร์ไซค์พ่วงข้างที่จอดอยู่ใต้ต้นไม้หน้าบ้าน ข้าง ๆ รถเก๋ง ไปถึงก็วางกล่องเหล็กไว้ในกระบะของรถพ่วงข้าง
จากนั้นเขาก็สตาร์ตรถ ขับวนมาจอดตรงประตูทางเข้าด้านข้างบ้าน เพื่อเตรียมอุปกรณ์สำหรับงานล้างแอร์
ไม่นานนัก
นิ่มก็อุ้มลูกเดินออกมาจากทางหลังบ้าน ผมของเด็กยังเปียกน้ำเล็กน้อย และห่อด้วยผ้าเช็ดตัวผืนเล็ก แสดงว่าเพิ่งอาบน้ำเสร็จ
เมื่อเห็นเกื้อกำลังจัดของอยู่ นิ่มเลยถามขึ้น
“สิไปไส ผุได่มาละ”
เกื้อหันมาบอกนิ่มเบา ๆ
“บักบอล มันมาบอกให้ไปล้างแอร์อยู่ฟาร์มหมูฟากทุ่ง”
นิ่มพยักหน้าเบา ๆ
เกื้อเลยพูดต่อ
“ป้ะ ไปเตรียมตัวเก็บของลูก ไปกินข้าวป่านำมัน บอกมันไว้แล้วว่านิ่มกับลูกกะไป”
“ไปกะไป” นิ่มตอบรับสั้น ๆ ก่อนจะอุ้มลูกเดินเข้าไปในห้อง แล้วจัดการใส่แพมเพิสและเสื้อผ้าให้ลูกเสร็จ ก็เริ่มเก็บของที่จำเป็นสำหรับลูก ไม่ว่าจะเป็นแพมเพิส นมกล่องที่นิ่มหันมาใช้นมสำเร็จรูปแบบกล่องแทนนมที่ต้องชงเองเพื่อความสะดวก หยิบไปด้วยสามสี่กล่องเป็นการเผื่อไว้ ผ้าอ้อม และเสื้อผ้าสองสามตัว
ส่วนเกื้อก็เริ่มเก็บอุปกรณ์สำหรับงานล้างแอร์ของเขาต่อ
เครื่องมือและอุปกรณ์ต่าง ๆ เขาจัดลงใส่ในลังขนาดใหญ่ ก่อนจะยกขึ้นไปวางในกระบะของรถพ่วงข้างทีเดียว
และอย่างสุดท้ายที่เขาวางพาดทับไว้ด้านบนของลังขนาดใหญ่นั่นคือบันไดอลูมิเนียมห้าขั้น
ไม่นานนิ่มก็อุ้มลูก พร้อมถือกระเป๋าขนาดกลางใบหนึ่งออกมาจากในห้อง และยื่นส่งให้เกื้อ
เกื้อรับมาแล้ววางไว้ระหว่างขั้นของบันได ก่อนจะใช้สายยางสำหรับรัดของ รัดบันไดเข้ากับโครงเหล็กของรถพ่วงข้างอย่างแน่นหนา พร้อมกับกระเป๋าแพมเพิสของลูก
นิ่มวางลูกสาวไว้บนแคร่ไม้ พูดกับลูกเบา ๆ
“ถ่าอยู่นี้จักคาวเด้อ แม่ล็อคบ้านก่อน”
และหันมาทางเกื้อถามขึ้นว่า
“เอาของครบละยัง”
เกื้อตอบกลับเบา ๆ
“ครบแล้ว ล็อคเลย”
นิ่มหันกลับไปล็อคบ้าน
จากนั้นเกื้อก็เดินอ้อมมาขึ้นรถแล้วสตาร์ตเครื่อง เสียงรถมอเตอร์ไซค์ดังขึ้น “ปุ๊ก ๆ ครืด ๆ สั่น ๆ” มีจังหวะไม่สม่ำเสมอ ตามประสารถค่อนข้างเก่า
นิ่มอุ้มลูกขึ้นมานั่งบนเบาะรถ ให้เกาะหลังพ่อ แล้วค่อยขึ้นรถ ก่อนจะโอบเอวเกื้อไว้พร้อมประคองลูก
จากนั้นรถพ่วงข้างคู่ชีพของครอบครัวก็ค่อย ๆ เคลื่อนออกจากลานดินหน้าบ้าน มุ่งหน้าไปตามถนนคอนกรีตของหมู่บ้าน
เด็กน้อยเกาะเสื้อพ่อแน่นตามแรงสั่นของรถ ก่อนจะชะโงกหน้ามองสองข้างทางอย่างสนใจ
มีรถมอเตอร์ไซค์วิ่งสวนมาบ้างเป็นระยะ ๆ แต่ไม่หนาแน่นมาก เพราะเป็นทางสำหรับไปทุ่งนาของผู้คนที่อยู่แถว ๆ นั้น
สองข้างทางเป็นทุ่งนาโล่ง แดดสายเริ่มแรงขึ้นเรื่อย ๆ
ปลายทางของพวกเขาคือฟาร์มหมูของเพื่อน ที่ตั้งอยู่กลางทุ่งนา ห่างจากหมู่บ้านออกไปหลายกิโลเมตร
#งานแอร์ #ล้างแอร์ #เรื่องสั้นนิยาย
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
