เมื่อวาน เวลา 01:23 • นิยาย เรื่องสั้น

Middle of water

ฉันลืมตาขึ้นมองไปรอบ ๆ
สิ่งที่ปรากฏสู่สายตาคือแผ่นน้ำไกลสุดลูกหูลูกตา ฉันไม่ได้ยินเสียงสิ่งใด
สิ่งที่สัมผัสได้มีเพียงผิวกายที่เหี่ยวย่นจากการแช่น้ำนานเกินไป
แขนขาที่แทบไร้ความรู้สึกจากการตะเกียกตะกายแหวกว่ายมาอย่างยาวนาน
ณ ที่ตรงนี้ ฉันรู้สึกสิ้นหวังเหลือเกิน
ฉันเหนื่อยล้าเกินไปที่จะว่ายไปจนถึงฝั่ง
และหากฉันหยุดลงตรงนี้ จะไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นนอกจากตัวฉันที่ค่อย ๆ จมลงไป
แต่คงเป็นเพราะบางสิ่งบางอย่างยังอยากให้ฉันมีชีวิต
อาจเป็นความภาคภูมิใจในฐานะมนุษย์
อาจเป็นสัญชาตญาณความอยากมีชีวิตรอด
อาจเป็นความผูกพันที่เบาบาง
ฉันยังพอใจกับมันอยู่รึเปล่านะ
ที่ฉันรู้คือตอนนี้ฉันเพียงต้องการใช้เรี่ยวแรงที่เหลือและทุกความสามารถที่มีไขว่คว้าโอกาสสุดท้ายนี้เอาไว้
ในวินาทีที่ลมหายใจแขวนอยู่บนเส้นด้าย
ฉันไม่มองหาฝั่งอันแสนไกลอีกต่อไป
สิ่งสุดท้ายที่ฉันต้องการในเวลานี้ อาจเป็นเพียงการรอดชีวิต
โฆษณา