บางครั้งความมั่นคงไม่ได้ขึ้น
อยู่กับใครรึสถานการณ์อันใด
อาจจะพลั้งจะพลาดจะเสียไป
บ้างก่ะอาจจะเป็นเพราะปัจจัยภายนอก
แต่จะค่อยๆสึกกร่อนจากข้างในอย่างเงียบงันจากความเคยชินที่ทำให้เราคิดว่า“แค่นี้ก็พอแล้ว”
ทั้งที่ความจริงโลกไม่เคยหยุด
รอใคร
การจะดำรงตนให้อยู่เหนือกว่าไม่ใช่การวิ่งเร็วที่สุดแต่คือการ
ไม่หยุดพัฒนาแม้ในวันที่ยังไม่
ได้เปรียบเพราะวันที่เราคิดว่า
ตัวเองปลอดภัยที่สุดมักจะเป็น
วันที่เราเปิดช่องโหว่โดยไม่รู้ตัว
ความได้เปรียบจริงๆจึงไม่ใช่
สิ่งที่ประกาศโพทนาออกไป
แต่เป็นสิ่งที่คนอื่นจับทางไม่ได้
คนที่จะอยู่รอดนานไม่ใช่คนที่
เจ๋งที่สุดแข็งแกร่งที่สุดดอกนะ
แต่ปะต้าว่าเป็นคนที่ปรับตัวได้แนบเนียนที่สุดเปลี่ยนโดยไม่ให้คนอื่นรู้ว่าเปลี่ยนเติบโตโดยไม่ทำให้ใครรู้สึกถูกคุกคามเพราะทันทีที่อีกฝ่ายเริ่มรู้ว่ากำลังได้เปรียบ“เหนือกว่า”เกมจะเปลี่ยนเป็นการต่อต้านทันที
ความมั่นคงจึงเป็นสมดุลระหว่าง “การแสดงออก”กับ“การเก็บงำ” ถ้าเปิดหมดก็ถูกอ่านเกมถ้าปิดหมดก็หยุดพัฒนาต้องรู้ว่าอะไรควรให้เห็นอะไรควรเก็บไว้เป็น
ไพ่ลับ
สิ่งที่สำคัญคือต้องรู้ว่าเมื่อไหร่
ควรนิ่งเพราะบางครั้งการไม่เคลื่อนไหวคือการเคลื่อนไหว
ที่ทรงพลังที่สุด
การจะไปต่ออย่างเหนือชั้นนั้น
ไม่ใช่การเอาชนะทุกครั้งแต่คือการไม่แพ้ในเกมระยะยาวคนที่ชนะจริงไม่ใช่คนอยู่บนจุดสูงสุดชั่วคราวดอกนะ
แต่คือคนที่ยังยืนอยู่ได้เมื่อคนอื่นเริ่มล้มลงทีละคนโดยที่ไม่มีใครทันสังเกตว่าเขาอยู่“เหนือกว่า” ตั้งแต่เมื่อไหร่ต่างหาก
เป็นกำลังใจให้นะครับ!
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
