เรื่อง ชีวิตวิถีแรงงาน...เกื้อ
โดย ช่างแอร์ในตำนาน
"จากวิถีชีวิตท้องทุ่งนา...
สู่ชีวิตของคนใช้แรงงาน..."
บทที่ 1 — หมอชิต 2
รถทัวร์จอดสนิท
เกื้อลุกขึ้นจากเบาะ
ที่นั่งมานานจนหลังแข็ง
เขาหยิบกระเป๋าใบใหญ่ลงจากช่องเก็บของ
แล้วเดินตามคนอื่นลงบันไดรถ
เท้าแตะพื้นคอนกรีตของสถานีขนส่งหมอชิต 2 เป็นครั้งแรก
อากาศเช้าของกรุงเทพยังมีความเย็นอยู่บ้าง
แต่กลิ่นมันต่างออกไป
ไม่ใช่กลิ่นดิน
ไม่ใช่กลิ่นหมอก
เป็นกลิ่นไอเสีย
ฝุ่นถนน
และคนจำนวนมากที่อยู่รวมกัน
เขายืนมองรอบตัวอยู่ครู่หนึ่ง
แล้วเดินไปหาที่นั่งริมชานชาลา
วางกระเป๋าลงข้างตัว
ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทร
"ถึงแล้วว่ะ"
"โอ้ย ถึงแล้วเหรอ
รอก่อนนะ กูกำลังขึ้นรถอยู่
ประมาณชั่วโมงนึงได้"
"โอเค"
วางสายแล้ว
เกื้อนั่งรอ
คนรอบตัวเดินกันเร็ว
เหมือนทุกคนรู้ว่าตัวเองจะไปไหน
บางคนลากกระเป๋า
บางคนหิ้วของ
บางคนวิ่ง
ไม่มีใครมองเขา
เขาก็นั่งอยู่เฉย ๆ
มองคนเดินผ่านไป
มีทั้งเสียง
ทั้งฝีเท้า
ทั้งเสียงประกาศ
แต่ไม่มีอะไรอยู่กับเขานาน
ทุกอย่างผ่านไป
แล้วก็หายไป
ชั่วโมงกว่าต่อมา
โทรศัพท์ดัง
"อยู่แถวไหนว่ะ กูถึงแล้ว"
"อยู่แถวชานชาลา ทางออกแรก"
ไม่นาน
บอยเดินฝ่าฝูงคนเข้ามา
หน้าตาเหมือนเดิม
แต่ผิวคล้ำขึ้นกว่าตอนเรียนด้วยกัน
"มาแล้ว ๆ ไปเลย เดี๋ยวรถออก"
ไม่มีการทักทายยาว
บอยหิ้วถุงพลาสติกให้
แล้วเดินนำออกไป
เกื้อแบกกระเป๋าตามหลัง
ออกจากสถานี
ข้ามถนน
เดินเข้าป้ายรถเมล์
รถจอดอยู่ไม่นาน
คนเบียดกันขึ้น
บอยพูดขึ้นระหว่างทาง
"นั่งสาย 907 ไปลงแถวสุวินทวงศ์
ใกล้ ๆ ที่พักเลย"
เกื้อพยักหน้า
จำชื่อไว้ในหัว
"สุวินทวงศ์"
ชื่อที่ไม่เคยได้ยินมาก่อนในชีวิต
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
