25 มี.ค. เวลา 02:59
ด้วยทัศนคติว่า "สุดท้ายก็ต้องเป็นลูกจ้าง" อย่างงี้ก็ทำนายได้ไม่ยากส์เลยว่าอนาคตก็จะเป็นเช่นนั้นจริงๆ
ซึ่งหากพอใจจะเป็น ก็ไม่เห็นเป็นไรเลยป่าว!! แต่หากไม่พอใจ รู้สึกไม่ดีกับการเป็นอะไรก็ตาม พึงบอกตัวเองและทำตัวเองให้มีทางเลือก จะไม่ดีกว่าฤา
1
งานเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเสมอล่ะจ้ะ ไม่ว่างานอะไร ค่าตอบแทนมากน้อยแค่ไหน หรือเราจะเป็นแค่ฟันเฟืองตัวเล็กๆจนรู้สึกว่าไม่มีบทบาท ไม่มีใครเห็นความสำคัญ คนอื่นไม่เห็นคุณค่า บลาๆๆ จนก่อเกิดเป็น job shaming ย้อนกลับมาด้อยค่าอาชีพการงานของตัวเองโดยไม่รู้ตัว
หรือถึงแม้จะวัดด้วยไม้บรรทัดของตัวเองหรือสังคมรอบตัวว่า งานต่ำต้อยไม่ได้มีความหมายต่อชีวิต "แค่เพียงเพราะงานนั้นไม่ได้มีความหมายต่อชีวิต นั่นไม่ได้หมายรวมไปหมดว่า ชีวิตเราไม่มีความหมายค่ะ" — แม้งานจะเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตก็จริง แต่ไม่ใช่ทั้งหมด
ความหมายของชีวิต ไม่ได้จำกัดอยู่แค่เปลือกนอกว่า เราเป็นอะไร สถานะอะไร ครอบครองอะไร
อยากชวนจขกท.ตั้งคำถามกับตัวเองเสียใหม่ว่า ชีวิตที่มีความหมายเป็นอย่างไร ประกอบด้วยอะไร ในสัดส่วนเท่าไหร่ หรือจะแบ่งคร่าวๆแค่ "การทำมาหาเลี้ยงชีวิตกับการใช้ชีวิต" ก็ได้ แล้วค่อยๆพิ'ณาเรื่องอื่นๆไปด้วย อาทิ จุดมุ่งหมายในชีวิต ความสัมพันธ์กับผู้คนรอบตัว การใช้ชีวิตอย่างสมดุล เหล่านี้เป็นต้น
โฆษณา