แต่ก่อนก็ถามเยอะนะ แต่ว่าเดี๋ยวนี้ไม่แล้วเพราะว่าเราสังเกตุได้ว่าพฤติกรรมคนอื่นกับหน้าที่ที่เขา"มอบหมาย" หรือบางที "ยัดเยียด"ให้นั้นมันก็แค่หมวกหนึ่งใบ
คนเราเวลาคุยกับแต่ละคนน้ำเสียง เรื่องที่คุย ต่างกันอยู่แล้วไม่มีอะไรที่ว่าเหมือนกันเปะๆ ขนาดพ่อแม่ที่ดียังรักลูกไม่เท่ากันเลย ถ้ามานั่งถามส่วนตัวมองว่าเสียเวลา แล้วก็เสี่ยงต่อการโดนคนอื่นเข้ามาวุ่นวาย
เช่น สมัยก่อนชอบมีคนเตือนเราบ่อยๆว่า
เธออินโนเซนต์มากเกินไปถ้าจะคบใครระวังโดนเขาหลอก
ไอ้เราก็เส้นตื้นคิดว่าเราเป็นแบบนั้นจริง แต่พอลองคุยมันก็ไม่ได้โง่ขนาดนั้น และถ้ามาคิดกลับกันคนที่พูดแบบนี้อาจจะไม่ได้เตือนด้วยความหวังดี เขาอาจต้องการให้เราไม่ไว้ใจการตัดสินใจของตัวเอง จึงต้องไปพึ่งพาเขา
เราเหนื่อยกับคำนิยามต่างๆ ความเชื่อเป็นสิ่งที่บอกถึงตัวตนด้านนึงที่ชัดเจนและยอมรับคือเราเชื่อคำสอนพระพุทธเจ้า ไม่ค่อยยึดติดเรื่องชื่อเสียง ก็แค่ทำดีที่สุดเท่าที่ทำได้ในระดับที่พอควร
เราจะไม่มีวันกลับไปต้องการชื่อเสียงของการเป็น "คนที่ดี" แล้วทำให้ชีวิตมีแต่ดราม่า ไม่เป็นสุขเพื่อที่คนอื่นจะได้ชื่นชมเรา บอกตามตรงคนทั่วไปให้ความสำคัญกับภาพลักษณ์ตัวเองมากจนยอมทำร้ายคนอื่นเพื่อปกป้องมัน
และสิ่งที่เราไม่ต้องการคือไม่ต้องการเป็นคนพรรคนั้นที่ว่าดีแค่เปลือกไม่ได้ดีที่แก่น
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
