เรื่อง ชีวิตวิถีแรงงาน...เกื้อ
โดย ช่างแอร์ในตำนาน
"จากวิถีชีวิตท้องทุ่งนา...
สู่ชีวิตของคนใช้แรงงาน..."
ตอนที่ 4 วันอาทิตย์วันแรก
กุก… กุก…
ตอนแรกยังเบา
เหมือนลอยมาจากที่ไกล ๆ
กุกกู… กุกกู…
เสียงมันดังซ้ำอยู่แบบนั้น
ไม่รีบ
ไม่หายไป
ค่อย ๆ ชัดขึ้น
เกื้อนอนนิ่งอยู่
ยังไม่ลืมตา
ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเผลอหลับไปตั้งแต่ตอนไหน
มารู้สึกตัวอีกที
ก็เพราะเสียงนั้น
ลมพัดเข้ามาเบา ๆ
ประตูหลังห้องยังเปิดค้างอยู่
อากาศไหลผ่าน
เย็นขึ้นมานิดหนึ่ง
กุก… กุก…
เสียงยังอยู่
เหมือนเกาะอยู่ใกล้ ๆ
ใต้หลังคา
หรือขอบตึก
เขานอนฟังเฉย ๆ
ไม่ได้รำคาญ
แต่ก็ไม่ได้รู้สึกอะไรเป็นพิเศษ
เขาหลับตาลงอีกครั้ง
เหมือนจะนอนต่อ
เกื้อลืมตาขึ้นช้า ๆ
มองเพดาน
ก่อนจะพลิกตัวนิดหนึ่ง
แล้วค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่ง
เขาเดินไปทางหลังห้อง
เหลือบมองผ่านตาข่ายลวดออกไป
เห็นเงานกขยับอยู่ลาง ๆ
เกาะเรียงกันอยู่ใต้ชายคา
กุกกู…
เสียงมันใกล้กว่าที่คิด
เขามองอยู่แป๊บหนึ่ง
ก่อนจะหันกลับเข้ามา
หยิบผ้า
เปิดก๊อกน้ำ
อาบน้ำเงียบ ๆ
เสียงน้ำกลบเสียงนกไปพักหนึ่ง
พอแต่งตัวเสร็จ
เขาเดินลงไปข้างล่าง
หาอะไรกิน
ช่วงบ่าย
เขากลับขึ้นมาที่ห้อง
นั่งลงข้างกระเป๋า
เปิดออก
หยิบแฟ้มเอกสารขึ้นมา
ค่อย ๆ แยก
จัดเป็นชุด
หนึ่ง…
สอง…
สาม…
เขาไล่มองอีกครั้ง
วางเรียงชิดกันข้างตัว
เผื่อเอาไว้ใช้
เขานั่งมองมันอยู่พักหนึ่ง
เงียบ ๆ
เสียงนกหายไปแล้ว
ช่วงเย็น
มีเสียงเคาะประตูเบา ๆ
เกื้อเงยหน้าขึ้นมอง
ก่อนจะลุกไปเปิด
บอยยืนอยู่หน้าห้อง
สะพายกระเป๋าเป้อยู่ด้านหลัง
เกื้อมองแค่แป๊บเดียว
ก็พอจะรู้ว่าเพื่อนคงมานอนด้วย
"เป็นไงบ้าง เมื่อคืนนอนหลับไหม"
บอยถามไปพลางเดินเข้ามา
ก่อนจะนั่งลงกับพื้นห้อง
"ไม่รู้ว่าหลับไปตอนไหนเหมือนกัน
ตื่นมาอีกทีก็เช้าเลย
ประตูหลังก็ไม่ได้ปิด"
เกื้อตอบ
"อืม… ไม่ปิดก็ดี
ช่วยให้อากาศมันเย็นขึ้นหน่อย"
บอยพูดไป
สายตาไล่มองรอบห้อง
"ยิ่งห้องไม่มีพัดลมแบบนี้"
เขาหันไปมองมุมด้านใน
ตรงที่เกื้อวางของไว้
ยังเห็นร่องรอยผ้าปู
กับกระเป๋าที่ใช้หนุนนอน
บอยเงียบไปนิดหนึ่ง
ก่อนจะเลื่อนกระเป๋าเป้ของตัวเองไปอีกฝั่ง
ใกล้ประตูหน้าห้อง
"เย็นนี้เดี๋ยวกูนอนมุมนี้ละกัน"
เขาพูดเรียบ ๆ
เกื้อมองตาม
ไม่ได้พูดอะไร
แค่พยักหน้ารับเบา ๆ
ห้องเดิม
แต่มีอีกคนเพิ่มเข้ามา
ความเงียบยังอยู่
แค่ไม่เหมือนเดิมแล้ว
ทั้งสองคนนั่งอยู่เงียบ ๆ สักพัก
"แล้วมึงพักอยู่แถวไหน
ทำงานอยู่ที่ไหน
ตั้งแต่มากูยังไม่ได้ถามมึงเลย"
บอยนั่งพิงผนัง
ตอบช้า ๆ
"กูพักอยู่บ้านน้า
แถวหนองจอก"
เขายกมือชี้ออกไปลอย ๆ
"ห่างจากนี่ประมาณสิบโล"
"ตอนเช้ากูนั่งรถบัสบริษัทมา
โรงงานกูก็อยู่ฝั่งตรงข้ามนี่แหละ
ตรงที่กูพามึงลงจากรถทัวร์วันนั้น"
เกื้อพยักหน้าเบา ๆ
"แล้วโรงงานมึง
เขารับคนไหมช่วงนี้"
บอยส่ายหน้า
"ช่วงนี้ยังเงียบว่ะ
กูถามเขาแล้ว"
เกื้อนิ่งไปนิดหนึ่ง
ก่อนจะพยักหน้า
"แต่กูเห็นหลายที่แถว ๆ นี้
เขาติดป้ายรับสมัครอยู่"
"ตรงวินมอไซค์หน้าตลาดก็มี
เดี๋ยววันจันทร์กูพามึงไปดู"
เกื้อนั่งฟัง
เก็บไว้ในหัวเงียบ ๆ
บอยนิ่งไปครู่หนึ่ง
ก่อนจะพูดต่อ
"พรุ่งนี้กูยืมมอไซค์เพื่อนที่ทำงานไว้แล้ว
เดี๋ยวพาขี่หาสมัคร
ตามโรงงานแถว ๆ นี้แหละ
ลองดูก่อน"
เกื้อมองหน้าเขาแป๊บหนึ่ง
ก่อนจะพยักหน้า
"โอเค"
บทสนทนาหยุดลงตรงนั้น
ทั้งสองคนนั่งเงียบอยู่ด้วยกัน
ไม่มีใครพูดอะไรต่อ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
