28 มี.ค. เวลา 12:11 • ความคิดเห็น
ส่วนตัวมองว่าน่าจะเกิดจากความเกรงใจค่ะ เด็กจบใหม่อาจจะมองว่าเราอายุเยอะและมีประสบการณ์ในการทำงานแล้ว น่าจะมีพื้นฐานในการเข้าใจหลักการการทำงานเร็วกว่าเด็กที่จบใหม่ค่ะ
ในมุมน้องที่จะสอนงานพี่เลยไม่รู้ ว่าถ้าพูดแบบที่น้องเข้าใจแล้วพี่จะเข้าใจไหม ต้องวางตัววางคำพูดอย่างไร จะเหมือนสอนจระเข้ว่ายน้ำหรือเปล่า หรือแบบจะโชว์เก๋าไหม
ยิ่งในเนื้องานที่มีความจริงจัง เกี่ยวข้องกับความถูกต้องของข้อมูล อารมณ์แบบพี่ต้องเป๊ะนะคะ...พลาดไม่ได้เลย บางทีการสอนเนื้องานแบบนี้ น้องอาจจะรู้สึกว่าเหมือนกำลังทำตัวเป็นหัวหน้าเลย เพราะสิ่งที่น้องทำมันเหมือนสั่งพี่ต้องให้ทำแบบนี้นะ...แบบนี้ไม่ได้นะ
ซึ่งพัชมองว่าถ้าเป็นคนที่ขี้เกรงใจ เขาจะอาจจะไม่ค่อยอยากพูดหรือสอนอะไรเยอะค่ะ คือจะสอนหรือบอกก็ต่อเมื่อพี่ถาม หรือพี่สงสัยในสิ่งที่น้องเขาสอนค่ะ
แต่....กลับกันถ้าเป็นคนที่ไม่ค่อยเกรงใจ พัชก็ไม่แน่ใจเหมือนกันค่ะ ว่าเขาจะสั่งหรือสอนงานไม่หยุดเลยหรือเปล่า 😬
|
หรือจริงๆ มันอาจจะเป็นเพราะว่าเราต่างเป็นสิ่งใหม่ของกันและกันก็ได้นะคะ 😚✨
อะไรที่ใหม่เรามักจะไม่ค่อยคุ้นชินใช่ไหมล่ะคะ
•ที่ทำงานใหม่
•เพื่อนร่วมงานใหม่
•วัฒนธรรมขององค์กรใหม่
เด็กจบใหม่ที่เขาเจอเรา เขาอาจจะไม่มีประสบการณ์ในการสอนงานคนที่โตกว่าก็ได้ค่ะ พอเป็นแบบนั้นการที่จะสอนงานมันก็เลยยากค่ะ
ทั้งนี้มันมีเรื่องของการเข้าใจเนื้องานที่ต่างกันด้วยนะคะ ที่ทำให้การสอนงานมันยากยิ่งขึ้น
ตัวอย่าง : สิ่งที่ต้องทำคือ การตรวจเช็คสินค้าและเขียนบิลนำส่งเข้าสต๊อก
ถ้าเขียนเป็นขั้นตอนลำดับ 1 2 3 4 ง่ายๆ ก็จะเป็น....
1.เช็ครหัสและชื่อสินค้า
2.ตรวจนับจำนวนชิ้นงาน/ภาชนะ
3.เขียนบิลเข้าสต๊อก
4.นำส่งบิลและสินค้าเข้าคลัง
พอดูจากขั้นตอนการทำแล้วมันสั้นและง่ายมากค่ะ แต่พอเจาะลึกไปแต่ละขั้นตอน ก็จะพบว่าแต่ละคนเวลาทำงานจะทำไม่เหมือนกันค่ะ
นาย A ถนัดเช็คสินค้าโดยการจำตัวเลขค่ะ
ส่วนนาย B ถนัดเช็คสินค้าโดยการจำชื่อของสินค้านั้นๆ ค่ะ
มันจะไม่มีอะไรเลยค่ะ ถ้าต่างคนต่างทำงานของตัวเอง
แต่พอสองคนนี้มาทำงานด้วยกัน จะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ค่ะ
A : 64311-MKK มา 3,500 7 ถุง
B : อะไรนะพี่ ขอชื่อสินค้าตัวนั้นหน่อยได้ไหม
(B ดูชื่อสินค้า)
B : อ๋อ COLLAR นี่เอง โอเคพี่
พัชยกตัวอย่างมาแบบนี้เพื่อให้เห็นว่าบางทีพอเราเข้าใจไม่เหมือนกัน การจะสอนอะไรบางทีมันก็ยากค่ะ
|
.
กลับมาที่ตัวเรา ที่เป็นผู้ใหญ่โตกว่า ก็อาจจะไม่รู้เชิงเด็กว่าเขาจะมองเรายังไง เราจะถามเยอะไปไหม ถามแบบนี้จะดีหรือเปล่า เราเข้าใจแบบนี้ แต่ไม่รู้ว่ามันถูกต้องตามที่มันควรจะเป็นหรือเปล่า
มันเลยเกิดช่องว่างระหว่างกัน อาจจะเป็นกำแพงความเกรงใจของแต่ละคนค่ะ
คือน้องก็เกรงใจพี่ พี่ก็เกรงใจน้อง
แต่ข่าวดีค่ะ ความเกรงใจลดได้ด้วยเป้าหมายเดียวกันค่ะ ถ้าเราอยากให้งานมันเป๊ะ งานมันราบรื่น ปัญหาที่จะเกิดเป็นศูนย์ การคุยถามกันเป็นสิ่งที่ควรทำที่สุดค่ะ
ถ้าเราไม่เข้าใจเนื้องานตรงนี้ ลองถามน้องเขาดูค่ะ ว่าถ้าพี่ทำแบบนี้ๆ ถูกไหม แล้วถ้าพี่ไม่ทำแบบนี้จะเป็นอะไรไหม เปรยคำถามแบบ What if... ถ้าพี่...
ให้น้องเขาได้อธิบายค่ะว่าจะเป็นยังไง เผื่อเราเองก็จะได้ข้อสงสัย แต่หาคำตอบให้คำถามใหม่ๆ ที่เกี่ยวกับงานได้ค่ะ
หรือบางทีอาจจะเพราะเรายังไม่เห็นภาพรวมของงานค่ะ ซึ่งแน่นอนอยู่แล้วถ้าเราเป็นเด็กใหม่ เราไม่มีทางรู้หรอก .....ใช่ค่ะ เราก็ต้องถามน้องว่าช่วยอธิบายภาพรวมของการทำงานส่วนนี้ให้หน่อยได้ไหม งานที่พี่ทำมันกระทบต่อส่วนอื่นไหม
คือเหมือนการที่เราฟังเรื่องราวการทำงานหรือความเข้าใจของน้องเขาเนี่ย อาจจะทำให้เราเข้าใจงานได้มากขึ้นค่ะ
ถ้าน้องเขามีความเห็นอกเห็นใจมากพอบางทีเขาอาจจะเริ่มรู้สึกสนิทใจขึ้นมาหน่อยก็ได้ค่ะ เห็นว่าเรามีความกระตือรือร้นนะ อยากที่จะเรียนรู้งานนะ ช่วยสอนพี่ที
น้องเขาก็อาจจะสอนงานได้แบบเป็นกันเองที่ไม่รู้สึกอึดอัดมากขึ้น
ซึ่งบางทีการให้เขาเล่าเรื่องงานน่ะค่ะ มันก็จะจริงจังบ้าง แต่ถ้ามีการแบบพูดถึงเรื่องส่วนตัว ถ้าแบบเขาเปิดหัวข้อมานะคะ จะเป็นแต้มต่อมากค่ะ
.
.
.
ตอนแรกก็ไม่เข้าใจเลยค่ะว่าทำไมต้องมี small talk แต่เชื่อไหมคะการที่มันมีนี่ล่ะค่ะ ทำให้มันทำงานง่ายขึ้น
— พัชมองว่าอาจจะเป็นเพราะเราทั้งคู่ยังใหม่ค่ะ รอให้เวลาเราปรับตัวกันสักนิด ระหว่างนี้เราก็หยอดคำหวานค่ะ คำหวานในที่นี้ก็คือการ small talk นี่แหละค่ะ
คือการพูดเรื่องสัพเพเหระบวกกับเรื่องงานบางทีก็เป็นสิ่งที่สมดุลกันดีค่ะ เราไม่ได้คุยเล่นเยอะเกิน แต่เราก็ไม่ได้จริงจังเกินจนไม่คุยกันเลย
แต่เอาจริงการพูดคุยบางที ถ้าสมมุติเราไม่มีจุดเชื่อมโยงกันเลย เช่น เราไม่มีความชอบที่เหมือนกัน ไลฟ์สไตล์เราก็ไม่เหมือนกัน เราหาจุดเชื่อมโยงกันไม่ได้
มันก็จะยากหน่อยค่ะ .....แต่ถ้าเป็นสายจริงจังแล้วเนี่ย ไม่ว่างานหนักแค่ไหนก็เอาอยู่ใช่ไหมล่ะคะ
.
.
ก็ขอเป็นกำลังใจให้คุณเด็กใหม่วัย 30 ทำงานได้อย่างราบรื่นในทุก ๆ วันนะคะ
— จากใจพัชวัย 20 มา 10 ปี แล้ว ✨
โฆษณา