การเป็นตัวของตัวเองไม่ใช่
ความจริงแท้ดอกแต่อาจคือ
เรื่องเล่าที่เรายอมเชื่อซ้ำๆ
จนลืมถามว่ายังใช้ได้อยู่ไหม
คนเราไม่ได้อยู่รอดเพราะยืนกรานในตัวตนแต่รอดเพราะ
ยอมเปลี่ยนโดยไม่ยึดติดกับ
สิ่งที่เคยคิดว่านั่นแหละตัวกรู
ยืดหยุ่นต่างหากเป็นแก่นแท้
ไม่ใช่ความคงเดิมแม้หลายคนบอกว่าอยากเป็นตัวของตัวเอง
แต่แท้จริงๆแล้วอยากหลีกหนีความไม่สบายใจจากการต้อง
ปรับตัวเสียมากกว่า
ใช้คำว่าตัวตนเป็นเปลือกเมือกเกราะป้องกันการเติบโตเพราะการเปลี่ยนแปลงมันเจ็บกว่าการดื้ออยู่แบบเดิม
น่าประหลาดแปลกประหลาด
ที่คนเรามักภูมิใจกับความเป็น
ตัวเองทั้งๆที่ตัวเองในวันนี้ก็
เป็นเพียงผลลัพธ์ของสิ่งแวดล้อมเมื่อวาน
ความคิดความเชื่อนิสัยล้วนถูกประกอบร่างสร้างแบบไม่ได้เกิดขึ้นลอยๆซะม่ะไหร่?
ถ้ายังยึดว่าตัวเองต้องเป็นแบบนี้
แล้วก็หยุดเรียนรู้ตั้งแต่วินาทีนั้นแล้ว
การเป็นตัวของตัวเองจึงไม่มีค่าเลย(ตุยแน่ๆ)มีแต่มันจะทำให้ปิดประตูใส่ความจริงใหม่ๆ
แต่การกล้าทิ้งตัวเองในเวอร์ชันเดิมต่างหากเป็นสิ่งที่พาไปไกลกว่าคำว่า“ตัวตน”
ปะต้ากำลังอยากสื่อว่าไม่ต้อง
ถามว่า“ฉันคือใคร”แต่กล้ายอม
รับว่า
“ฉันปรับเปลี่ยนได้และนั่นแหละเป็นสิ่งที่ทำให้ฉันยังมีชีวิตอยู่”
ต่อได้จนถึงวันนี้
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
