29 มี.ค. เวลา 05:15 • ปรัชญา

เกราะใจ บทที่ 4

บางสิ่งที่เราพยายามรักษา
อาจกำลังทำให้เราหายไป
การพยายามรักษา
ความรู้สึกให้มั่นคง
และเชื่อมั่นในเป้าหมาย
ที่ครั้งหนึ่งไม่เคยถูกตั้งคำถาม
แต่ระหว่างทาง
บางคนเริ่มรู้สึกว่า
ตัวเองค่อย ๆ เลือนหาย
โดยไม่ทันสังเกต
ความกลัวการเปลี่ยนแปลง
ความไม่แน่นอน
เสียดายเวลาที่ผ่านมา
อาจมากพอ
จะเลือกอยู่ต่อ
ทั้งที่ใจไม่ได้อยู่ตรงนั้นแล้ว
กับดักของการอยู่ต่อ
กับดักความทรงจำ
อาจทำให้การก้าวออกมา
ดูยากกว่าที่คิด
และการอยู่ต่อ
ก็ดูง่ายกว่าที่ควร
การพยายามประคองความมั่นคง
อาจทำให้ต้องเงียบ
ต้องเชื่อในบางอย่าง
ที่หัวใจไม่ได้เห็นด้วยทั้งหมด
เพียงเพื่อให้ทุกอย่าง
ยังเดินต่อไปได้
วันที่คำถามเริ่มเบาลง
เมื่อเราค่อย ๆ ปรับตัว
ให้พอดีกับความคาดหวังของคนอื่น
โดยไม่เผื่อพื้นที่ให้ความรู้สึกของตัวเอง
เราอาจไม่ได้แตกสลาย
แต่ค่อย ๆ เล็กลง
อย่างเงียบ ๆ
บางครั้ง
รู้ตัวอีกที
เมื่อพันธะได้เกิดขึ้นแล้ว
ความกลัวและหน้าที่
ก็ผูกเราไว้แน่น
และคำถามที่เคยชัด
ก็กลายเป็นเสียงเบา ๆ
ที่แทบไม่ได้ยิน
บางที
การถามตัวเองว่า
สิ่งที่พยายามรักษาอยู่นั้น
ยังเป็นที่ที่เรายืนได้จริงหรือเปล่า
อาจเป็นการหันกลับมา
ยืนอยู่กับตัวเอง
ที่ซื่อสัตย์ที่สุด
ในเวลานี้
— quiet.notes
ภาพโดย: : mwing Irasonja/Pixabay
โฆษณา