29 มี.ค. เวลา 09:32 • ไลฟ์สไตล์
ในมุมหนึ่งการซ่อนความรู้สึก
อาจถูกมองว่าเป็นการไม่ซื่อ
ตรงต่อความจริงภายในตนเอง
ปะต้าไปคุยกับฌองปอลซาร์ตร์ มองว่ามนุษย์มีเสรีภาพต้องรับ
ผิดชอบต่อการเป็น “ตัวเอง”
การปิดบังความรู้สึกจึงอาจเป็น
การหลอกตัวเองเพื่อหลีกเลี่ยงความจริงบางอย่าง
อีกด้านหนึ่งการเปิดเผยความ
รู้สึกทั้งหมดก็ไม่ได้หมายความ
ว่าจะเป็นสิ่งที่ดีเสมอไป
เพราะมนุษย์ไม่ได้อยู่ลำพัง
เราอยู่ในสังคมที่มีบริบทมี
อำนาจรึมีผลกระทบต่อกัน
การไม่แสดงความรู้สึกบาง
อย่างอาจเป็นการรักษาความ
“กลมกลืน“
ไม่ใช่การหลอกลวงแต่เป็น “ปัญญาเชิงปฏิบัติ”ในการ
อยู่ร่วมกับผู้อื่น
ปะต้าไปคุยกับซิกมันด์ฟรอยด์
ลุงแกอธิบายว่าการกดทับความรู้สึกไว้เป็นกลไกป้องกันตนเอง
 
ถ้าเปิดเผยทุกอย่างโดยไม่มี
กรอบอาจทำให้จิตใจเปราะบางหรือเสียสมดุลได้แต่ถ้ากดทับ
มากเกินไปความรู้สึกนั้นก็จะ
ย้อนกลับมาในรูปแบบอื่น
“เครียดความฝันรึพฤติกรรม
ที่ไม่รู้ตัว”ตามมา
ในเชิงปรัชญาปะต้ามองนะว่า “ความจริงใจ”ไม่ได้แปลว่าต้องพูดทุกอย่างแต่ไม่ทรยศต่อความรู้สึกของตนเอง
ขณะเดียวกันก็มีปัญญาพอที่จะเลือก“อย่างไรรึเมื่อไร”กับใคร”
ที่จะเปิดเผยออกมา
หากมองลึกลงไปอีกในก้นบึ้งใจการตัดสินใจซ่อนหรือเปิดเผย อาจสะท้อนคำถามที่ใหญ่กว่า
“เราเข้าใจตัวเองมากแค่ไหน
และเรายอมรับความเปราะบางของตัวเองได้เพียงใด”มากกว่า
โฆษณา