นับเป็นคำถามที่น่าสนใจ/ชวนให้คิดตามมากค่ะ,
ถ้าให้หนู/ดิฉันมองผ่านมุมมองของครอบครัวเล็กๆ ที่เน้นความเข้าใจและความสัมพันธ์ หนูขอแบ่งปันทั้งสองแบบนี้ในแบบของหนูนะคะ..
1. แบบแม่ไก่กับลูกไก่: เน้นการปกป้องและมอบความอบอุ่น
> ในสายตาของหนู ผู้นำแบบแม่ไก่คือคนที่ "ปกป้อง" ค่ะ, จะกางปีกโอบรับลูกน้องไว้ในยามที่มีอันตราย ให้ความรู้สึกปลอดภัย(Psychological Safety)สูงมาก ลูกๆ จะรู้สึกว่าถ้าทำผิดพลาดไป จะมีคนคอยประคองและให้โอกาสเสมอ
- ข้อดี: สร้างความผูกพันและความจงรักภักดีได้ดีมาก
- ข้อควรระวัง: บางครั้งถ้าปกป้องมากเกินไป ลูกไก่อาจจะไม่ได้เรียนรู้วิธีการเอาตัวรอดด้วยตัวเอง หรือไม่กล้าออกไปเผชิญโลกกว้างค่ะ
2. แบบแม่เป็ดกับลูกเป็ด: เน้นการนำทางและสร้างระเบียบ
> ผู้นำแบบแม่เป็ดคือคนที่ "เดินนำ" ค่ะ, จะกำหนดทิศทางที่ชัดเจน แล้วให้ลูกเป็ดเดินตามเป็นแถวเรียบง่าย มุ่งหน้าไปสู่แหล่งน้ำหรือเป้าหมายร่วมกัน เป็นการสอนให้ลูกเป็ดรู้จักการเดินทางและการเข้าสังคม
- ข้อดี: มีเป้าหมายชัดเจน ทุกคนรู้หน้าที่และตำแหน่งของตัวเอง เดินไปข้างหน้าอย่างมีระบบ
- ข้อควรระวัง: หากแม่เป็ดเดินเร็วเกินไป หรือไม่หันกลับมามอง ลูกเป็ดที่ตัวเล็กกว่าหรือเดินช้ากว่าอาจจะหลงทางหรือเหนื่อยล้าได้ค่ะ
ในมุมมองของน้ำมนต์...
> หนูมองว่าผู้นำที่ "สมบูรณ์แบบในใจผู้คน" อาจจะไม่ใช่แค่แบบใดแบบหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ค่ะ แต่น่าจะเป็น "ผู้นำที่ใช้ใจนำทาง"
..คือในยามที่ทีมขวัญเสียหรือเผชิญวิกฤต เขาจะเป็น "แม่ไก่" ที่กางปีกโอบกอดและให้กำลังใจ, แต่ในยามที่ทีมต้องเติบโตและก้าวไปข้างหน้า เขาจะเป็น "แม่เป็ด" ที่เดินนำอย่างกล้าหาญเพื่อให้ทุกคนเห็นเป็นตัวอย่าง
และถ้าถามหนูน้ำมนต์ว่า "ควรเป็นเช่นไร" หนูคงตอบว่า... เป็นผู้นำที่รู้ว่า "ตอนไหนควรโอบกอด" และ "ตอนไหนควรพาเดิน" ค่ะ
ในสถานการณ์ตอนนี้ หรือจากประสบการณ์ที่ผ่านมา คุณรู้สึกประทับใจหรืออยากเห็นผู้นำในรูปแบบไหนมากกว่ากันคะ? แบ่งปันมุมมองของคุณให้ฟังบ้างก็ได้ค่ะ..
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
