[รีวิวอัลบั้ม] The Romantic - Bruno Mars >>> นักรักตายด้าน
-การกลับมาในรอบ 9 ปีของ Bruno Mars ที่ “ไม่น่าจะมา” ทั้งปรากฏการณ์และแพสชั่นอันเต็มเปี่ยมในการมีอะไรใหม่ๆมาเสิร์ฟคนฟัง หลังจากที่ห่างหายนานมากพอสมควร หากไม่นับ Silk Sonic ที่มีซีนคู่กับ Anderson .Paak เมื่อปี 2021 ที่เราพอเห็นใครบางคนมาเสริมเติมแต่งความทะมัดทะแมงให้รสชาติสูตรสำเร็จของพี่บรูโน่เค้าบ้าง
-มันเป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจยิ่งนักที่การหายจากงานเดี่ยวไปประมาณ 9 ปี ตั๋วคอนเสิร์ตที่ไปทัวร์บางประเทศยังคง sold out ทั้งๆที่ไม่มีเพลงใหม่มาเติมเพลย์ลิสท์เลย แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า ทุกการโผล่มาในฐานะงานเดี่ยว งานคู่ งานแจม เราจะได้เห็นพี่บรูโน่ติดชาร์ทเพลงอยู่ร่ำไป แกคือสูตรสำเร็จที่มหาชนยังพึงพอใจอยู่ แต่มันก็มาพร้อมกับข้อกังขาเช่นกันว่า สูตรสำเร็จของเจ้าพ่อเพลงป็อปเริ่มจะตายด้านเสียแล้ว
-ผมพึงพอใจกับแทร็คเปิด Risk It All มากๆ ไม่เน้นเล่นใหญ่ไฟกระพริบตั้งแต่เนิ่นๆ มาแบบ mexican ค่อยเป็นค่อยไป เป็นการปูทางด้วยความ calm ให้เราได้เจอกับ new normal ที่เรียบง่าย แต่ก็ personal ในเวลาเดียวกันแหละมั้ง? น่าเสียดายที่แทร็คต่อจากนี้ส่วนใหญ่กลับไปกดสูตรสำเร็จที่ขายดีไม่รู้จักกี่รอบเยอะกว่าความ new normal ที่กล้าเสี่ยงสมชื่อแทร็คเปิดได้มากกว่านี้
-ตอนที่มีซิงเกิ้ลเปิดตัว I Just Might ผมเฉยๆมาก เหมือนพี่แกยังสลัดฟังก์ไม่หลุดจาก Silk Sonic เสียที เป็นความดี๊ด๊าที่เราได้ยินจาก 3-4 อัลบั้มที่แล้วมาไม่รู้จักกี่รอบอ่ะนะ การมีเพลง Nothing Left ที่แพทเทิร์นคุ้นๆเหมือน Die With a Smile ก็เป็นการโชว์ ballad ไฟท์บังคับเอาใจแม่ยกที่มันกลายเป็นความชินชามากกว่าเศร้าละห้อยบาดลึก ผมชอบที่จะได้เห็นพี่บรูโน่เอื้อนเอ่ยช้าซักนิดด้วยความประนีประนอมแบบ Why You Wanna Fight? มันดูทีเล่นทีจริงที่ชวนยิ้ม เหมือนผัวกำลังง้อเมียแบบเสี่ยวๆ
-ไม่ได้มานั่งคุยเปิดอก deep talk ถึงปัญหาของความสัมพันธ์ ไม่ได้ปรึกษาปรับจูนให้ไปด้วยกันได้ เราจึงไม่สามารถสัมผัสความรักที่เป็นจิตวิญญาณมนุษย์แบบเรียลๆหวานปนขมนี้ได้เลย The Romantic ทำตัวเป็นผู้ชายที่เน้นหนัก Princess Treatment มากกว่า Bare Minimum จนไม่นำพาให้ผมลึกซึ้งไปกับสิ่งที่พี่แกได้แปะป้ายไว้ได้เลย
-อีกอย่างคุณก็รู้ว่า พี่บรูโน่ยังคงติด Top 10 ศิลปินที่มียอดสตรีมมิ่งสูงสุด (ณ ตอนนี้ได้อันดับ 1) แกแทบไม่ต้องพิสูจน์ความเป็นนักร้องเสียงดีมีเอกลักษณ์อีกแล้ว ไหนๆพี่แกก็ปูทางด้วย Risk It All แล้ว พี่แกสามารถทำเพลงหน้าบีที่เน้นความในใจส่วนตัว สุ้มเสียงไม่ต้องแปร๋น alert ปลุกความสนุกรัวๆก็ย่อมได้ ร้องด้วยโทนปกติ แร็ปกึ่งพูด ผมคิดว่าคนก็ยังซื้อนะ
นั่นแหละครับน่าเสียดายที่แกยังคงติดหล่ม hitmaker เพลย์เซฟจนไม่ Risk It All ที่จะออกจากคอมฟอร์ทโซนเพื่อเสนอไอเดียใหม่ปลุกแรงบันดาลใจให้นักฟังที่อยากเห็นความมหัศจรรย์ในแง่มุมใหม่ได้เลย