5 เม.ย. เวลา 04:00 • ธุรกิจ

[เบื้องหลังงานเขียน — บทที่ 41: ขยายเพื่อปิดความเสี่ยง]

"การขยายกิจการที่ดีที่สุด ไม่ใช่การเพิ่มยอดขายให้สูงสุด แต่คือการลดจุดเปราะบางให้เหลือน้อยที่สุด"
1
บทนี้ Ethan ต้องเผชิญกับทางเลือกที่หนักที่สุดของการเป็นเถ้าแก่ คือความสำเร็จที่มาพร้อมกับความเหนื่อยล้าจนสูญเสียผู้ร่วมทางข้างกายไป (Burn out) การปล่อยให้ยอดสั่งซื้อทะลักจน Leon เริ่มหมดไฟไม่ใช่เรื่องบังเอิญครับ แต่มันคือผลลัพธ์ (Result) ของการขยายตัวที่ไร้การปรับโครงสร้าง การที่ Ethan ตัดสินใจจ้างคนเพิ่มไม่ใช่เพราะเขาอยากสบาย แต่เพราะเขาต้องการซื้อเวลาคืนมาเพื่อรักษาคุณภาพจิตใจของทีมงาน
ในวันที่กำไรพุ่งสูง คุณกำลังหลงระเริงไปกับตัวเลขจนลืมคำนวณต้นทุนแฝงที่ชื่อว่า ความสุขของบุคลากร (Human Capital) หรือเปล่า? หลายธุรกิจพังเพราะพยายามเปลี่ยน "งานคราฟต์" ให้กลายเป็น "โรงงาน" โดยไม่มีแผนรองรับที่รัดกุม คำถามคือตอนนี้คุณกำลังขยายเพื่อสร้างสินทรัพย์ (Asset) หรืกำลังเติมเชื้อไฟให้ตัวเองถูกเผา (Self-Destruction) กันแน่?
หนี้ผ่อนตึกอาจจะหมดลงในปีหน้าตามที่ Ethan คำนวณไว้ แต่หนี้ทางใจที่ติดค้างกับ Leon และ Clara จะถูกชำระคืนได้ครบถ้วนจริงไหม?
เมื่อกำแพงหนี้หายไป สิ่งที่จะตามมาท้าทาย Ethan ไม่ใช่ดอกเบี้ยธนาคาร แต่เป็นเพดานความทะเยอทะยานของตัวเขาเองที่อาจไม่มีใครหยุดได้อีกเลย
การขยายตัวที่แลกมาด้วยรอยยิ้มที่หายไป คือกำไรที่แท้จริงหรือแค่ความโลภที่ถูกฉาบด้วยตัวเลข?...
📖บทที่ 41: ขยายเพื่อปิดความเสี่ยง
— เกียรติธร วีรอัศวปรีชา
#นิยายธุรกิจ
#ข้อคิด
#ธุรกิจ
#เจ้าของกิจการ
#กลยุทธ์ธุรกิจ
โฆษณา