ผมเป็นแมวดำและเป็นแมวจร ที่ไม่มีใครรัก
เรื่องราวของแมวดำตัวนี้เกิดขึ้นเมื่อวันหนึ่งเราเห็นเดินร้องมาขอข้าวกิน ซึ่งเราซื้อปลาทูผสมกับข้าวให้เขากินและยังซื้ออาหารเม็ดยี่ห้อหนึ่งไว้ให้เขาต่างหาก
ตอนแรกเขาไม่ให้ใครจับตัวเลยแถมยังขู่ฟ่อกับทุกคนอีกทั้งยังเป็นที่รังเกียจของทุกคนที่ได้เจอเพราะเขาเป็นแมวดำแถมยังเป็นแมวจรอีกต่างหาก ช่วงแรกเขากินปลาคลุกข้าว ต่อมาได้กินอาหารสลับกับข้าวคลุกปลาสุดท้ายเขาก็กินแค่ปลาทูเหมือนแมวสมศรี
วันเวลาผ่านไปจากแมวตัวผอมก็อ้วนขึ้นอย่างดี ขนดูดีขึ้นแถมยังไว้ใจมนุษย์มากขึ้นจนสุดท้ายเราก็สามารถเล่นกับเขาได้ จับตัวได้และเขารู้ดีว่าเราให้อาหารเขาสุดท้ายเขาก็เดินมานอนตรงขาเวลาที่นั่งเล่นโทรศัพท์ เราเรียกเขาว่า เจ้าเพชรนิลหรือเจ้าดำ
ไม่ใช่ทุกคนที่รักแมวดำไม่เว้นแต่ญาติของเราเองที่มักจะแตะมันแบบเบาๆ รวมไปถึงแม่ค้าขายข้าวจะเรียกมันว่า ซักโครก แล้วแต่คุณจะคิดอย่างไรกับคำพูดนี้ กลาเวลาผ่านไป 3 ปีเกือบ 4 ปีจากแมวอ้วนท้วนเริ่มซูบผอมลง ตอนที่เขาล้มตัวลงนอนกับพื้น ปัสสาวะมักจะไหลออกมาโดยที่เขาไม่รู้ตัวซึ่งเราคิดว่านั้นอาจเป็นเพราะเขาไปต่อสู้กับตัวอื่นมา อาการนี้เป็นแล้วก็หายเป็นเวลานานหลายเดือน
กระทั่งช่วงปลายปี 2566 เขาเริ่มเดินเซไปเซมาจนล้มกลางถนน บ่อยครั้งเราต้องไปอุ้มเขาหลบออกมาไม่อย่างนั้นเขาอาจโดนรถเหยียบตายได้ อาการของเขาเริ่มหนักขึ้นทุกวันสุดท้ายพี่ที่รู้จักกัน พากลับไปเลี้ยงที่บ้านเพื่อป้องกันไม่ให้เขาไปเดินล้มลงกลางถนนทับตาย
ปีต่อมา ก่อนสงกรานตร์เราก็ได้รับข่าวร้ายว่า เจ้าเพชรนิลกลับดาวแมวแล้วก่อนเขาจากไป เราได้กับพี่ที่รับเลี้ยงไว้แล้วว่าเจ้าเพชรนิลตายแล้วให้นำร่างของเขามาให้เราเพื่อจะไดนำร่างฝังไว้ที่บ้านซึ่งเราได้บอกเขาว่า เขาไม่ใช่แมวจรแล้วนะแต่เขาเป็นแมวเลี้ยงและนอนหลับให้สบาย เดินทางครั้งสุดท้ายอย่างปลอดภัยนะเจ้าแมวดำผู้น่ารัก
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
