สามเณรน้อย ผู้เหลือเวลาชีวิตเพียง 7 วัน
ในสมัยพุทธกาล มีเด็กชายคนหนึ่งชื่อ ติสสะ อายุเพียง 7 ปี เด็กน้อยผู้นี้มีจิตใจเลื่อมใสในพระพุทธศาสนาอย่างมาก จึงได้บรรพชาเป็นสามเณร อยู่ในการดูแลของพระอรหันต์ผู้เป็นเลิศด้านปัญญา คือ พระสารีบุตร
วันหนึ่ง พระสารีบุตรพิจารณาด้วยญาณ ก็เห็นเหตุแห่งกรรมของสามเณรติสสะว่า...
สามเณรองค์นี้มีอายุเหลือเพียง 7 วันเท่านั้น หลังจากนั้นจะต้องมรณภาพ
ท่านจึงเกิดความเมตตาอย่างยิ่ง เพราะสามเณรยังเด็กมาก แต่กรรมเก่าที่เคยทำไว้กำลังจะให้ผล
พระสารีบุตรจึงให้สามเณรติสสะเดินทางกลับไปเยี่ยมบ้าน เพื่อให้เด็กน้อยได้มีโอกาสทำความกตัญญูในช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิต
ระหว่างทางกลับบ้าน สามเณรติสสะได้พบกับ ปลาน้อยใหญ่ตัวหนึ่งติดอยู่ในแอ่งน้ำที่กำลังจะแห้ง พวกมันใกล้จะตายเพราะน้ำเหลือน้อยเต็มที
ด้วยจิตเมตตา สามเณรน้อยจึงรีบช่วยปลา
อุ้มปลาใส่จีวรไปปล่อยลงในแหล่งน้ำที่ลึกและปลอดภัย
ปลาได้รับชีวิตใหม่
หลังจากนั้นสามเณรก็ใช้ชีวิตตามปกติ ผ่านไป…
หนึ่งวัน…
สองวัน…
สามวัน…
จนกระทั่ง ครบ 7 วัน
แต่สิ่งที่น่าอัศจรรย์คือ
สามเณรติสสะ ยังมีชีวิตอยู่
เมื่อพระสารีบุตรตรวจดูด้วยญาณอีกครั้ง ก็พบว่า
กรรมหนักที่ควรทำให้สามเณรมรณภาพนั้น ถูกตัดรอนแล้ว
พระสารีบุตร จึงกล่าวกับสามเณรว่า "กรรมดีที่เณรได้ช่วยชีวิตฝูงปลา ซึ่งบังเอิญเป็นเจ้ากรรมของเณรต่ออดีตชาติ ประกอบกับบุญกุศลที่เณรได้ทำไว้ด้วยการถือเพศบรรพชิตในปัจจุบัน ทำให้เจ้ากรรมนายเวรเกิดความปีติ ทั้งสองฝ่ายได้ยินยอมให้กรรมหนักถึงตายของเณรหลุดพ้น ด้วยการอโหสิกรรมต่อกัน เณรได้พ้นกรรมบัดนี้แล้ว"
เรื่องนี้จึงมักถูกยกเป็นอุทาหรณ์ว่า
เมตตาเล็ก ๆ ต่อชีวิตหนึ่งชีวิต
อาจกลายเป็นเหตุให้ชีวิตของเราเปลี่ยนไปทั้งชีวิต
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
