มีคุณยายคนหนึ่งเดินเข้าไปพูดกับนายกรัฐมนตรีว่า ตอนนี้ของมันแพงมาก จนแทบไม่ได้ออกจากบ้านแล้ว
มันไม่ใช่เรื่องใหญ่ ไม่ใช่เรื่องเศรษฐกิจโลก ไม่ใช่เรื่องที่ซับซ้อน
มันคือเสียงของประชาชนคนหนึ่ง ที่กำลังบอกว่าเขาอยู่ไม่ไหวแล้ว
แต่สิ่งที่ได้กลับมา กลับเป็นเพียงการหยุดฟังไม่กี่วินาที ก่อนจะเดินต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
หลายคนอาจมองว่า นายกรัฐมนตรีอาจรีบ อาจมีธุระ หรืออาจมีคนรออยู่
แต่บางครั้ง คนเราดูออกครับ ว่าอีกฝ่าย “ไม่มีเวลา” หรือ “ไม่ได้ใส่ใจ”
และบางที ภาพสั้นๆ แค่นั้น อาจสะท้อนอะไรบางอย่างในประเทศนี้ได้ชัดกว่าคำพูดสวยๆ ก่อนเลือกตั้ง
คลิปนี้จะชวนคุณมาดูว่า วิธีสังเกตรัฐบาลที่ไม่ได้เกรงใจประชาชนจริงๆนั้น ไม่จำเป็นต้องดูเรื่องซับซ้อนเลย
ให้ดูว่า เวลาประชาชนธรรมดาคนหนึ่งพูดว่า “ฉันอยู่ไม่ไหวแล้ว”
เขาหยุดฟังด้วยความเข้าใจ
หรือแค่หยุดฟังแบบขอไปที