10 เม.ย. เวลา 03:59 • นิยาย เรื่องสั้น

#สู่เส้นทางรัก ep25

สองคนขับรถมาถึงบ้าน บุญช่วยยิ้มที่เห็นสองคนเกี่ยวก้อยกัน มองหน้าลูกสาวเห็นสดชื่นก็ดีใจ
"มากินข้าวกัน ลองชิมฝีมือกับข้าวอีสานดู ปลานึ่ง ผักต้ม กินกับน้ำพริกตำหยาบ ๆ วิพุธกินได้ไหม อาหารง่าย ๆ"
"กินได้ครับ อาครับถ้าอาผู้หญิงค่อยยังชั่ว ผมขอพาหนึ่งกลับไปก่อน จะได้ไปปรับปรุงห้องหอได้ไหมครับ"
"พรุ่งนี้พากลับไปได้เลย ตอนนี้อาไม่มีอะไรยุ่งแล้ว แม่ของหนึ่งคงไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง ไว้ก่อนวันงานอาก็จะพาแม่เขาไปกรุงเทพ
วิพุธพาแฟนเราไปบำรุงให้สะสวยก็แล้วกัน"
วิพุธมองมาทางอริสา พรุ่งนี้กลับกรุงเทพเลยนะ จะได้ไปลองชุด บำรุงผิวให้สวย ๆ"
"ก็ได้ฉันไม่ได้เข้าไปดูงานที่บริษัทนานแล้ว ครูยักษ์คงเหนื่อยน่าดู"
"พรุ่งนี้เย็นกลับถึงกรุงเทพเราซ้อมออกกำลังกายได้ไหม ผมไม่ได้ออกกำลังมาหลายเดือน"
อริสารู้ทันคนรักว่าไม่ได้อยากซ้อมกีฬา แต่ต้องการเข้าใกล้ชิดกับตนจึงยิ้มรับ แต่ไม่พูดว่าอะไร
บุญช่วยขอตัวเข้านอนอ้างว่าอยากพักแต่หัวค่ำ เพราะเหนื่อย
หลังบุญช่วยเข้าห้องไปแล้ว วิพุธเข้ากอดอริสาและหอมแก้มคนรักไม่ยอมปล่อย
"พอแล้ว "
"คุณไม่คิดถึงผมบ้างหรือ อยากให้ถึงวันแต่งงานไว ไว จังเลย เหลืออีกตั้งเดือน"
"ปล่อยก่อน ฉันหายใจไม่ออกแล้ว"
"คืนนี้ผมนอนห้องไหน ถ้าไม่มีผมไปนอนห้องคุณได้ไหม"
อริสามองค้อน อย่างรู้ทัน
"คุณไปนอนห้องอธิป ฉันไปดูห้องให้ก่อนว่าแม่บ้านเขาทำความสะอาดไว้ให้ไหม"
เช้าวันรุ่งขึ้น บุญช่วยบอกให้ลูกสาวกลับไปทำงาน
"คงจะไม่มีอะไรมากแล้ว หนึ่งกลับไปเถอะ ไปดูห้องหอของเราให้เรียบร้อย"
เมื่อทั้งสองเดินทางไปถึงกรุงเทพ วิพุธพาอริสาไปลองชุดแต่งงาน วิพุธมองดูอริสาไม่วางตา
"ผมอยากให้ถึงวันแต่งงานเร็ว ๆ จังเลย แค่คุณลองชุด ก็ยังสวยมาก ถึงวันงานคงทำให้ผมใจละลายไปเลย"
"ลองชุดเสร็จแล้วแกจะไปไหนก็ไปไกล ๆ เดี๋ยวมดมาขึ้นที่นี่ น้ำตาลหกไว้ที่นี่ไม่รู้ว่าหมดไปกี่กิโล
น้องชายฉันเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ จากไม่ชอบอีสาว ตอนนี้ไม่ยอมห่างเลย"
วิพุธจูงมือคนรักออกไป วันจันทร์มองตามไปอย่างอย่างหมั่นไส้น้องชาย
"คุณไปบ้านเรากัน ผมนัดช่างมารอแล้ว เสร็จแล้วไปเป็นคู่ซ้อมให้ผมอย่าลืมนะ
วิพุธดึงมืออริสาเดินออกไปทันที วันจันทร์เห็นอาการน้องชายก็โทรไปเล่าให้บิดาฟัง
วิบูลย์หัวเราะชอบใจ
"หนูหนึ่งนี่เก่งมากทำให้เจ้ากลางเปลี่ยนไปได้ ไม่เช่นนั้นไม่ค่อยกลับบ้าน เดี๋ยวนี้เลิกเถียงกับพ่อแล้ว"
"ทำไมพ่อไม่สร้างเรือนหอให้น้อง "
"บอกแล้วคงอยากไปอยู่บ้านของหนูหนึ่ง เห็นระดมช่างที่บริษัทเร่งไปปรับปรุงบ้านเป็นการด่วน"
"หนึ่งรู้ไหมคะว่าบ้านหลังนั้นเป็นของหมู่บ้านเรา"
"น่าจะไม่รู้ เจ้ากลางมาบอกพ่อว่าจะคืนเงินให้บุญช่วยที่ซื้อไว้ทั้งสองหลัง พ่อคุยกันแล้ว บุญช่วยไม่ยอมรับ พ่อก็จะเพิ่มเงินไปในสินสอดแทน"
"ดีแล้วค่ะ ถ้าคืนเงินที่ซื้อบ้านคงไม่เหมาะ"
"เจ้าลูกชายน้องแกคนนี้ตอนนี้หายใจเข้าออกก็มีแต่แฟนตัวเอง พ่อก็หวังว่าเขาคงอยู่ด้วยกันนาน ๆ"
"หนึ่งแกน่ารักดีด้วยค่ะ เป็นธรรมชาติ การแต่งตัวก็น่ารักไม่แสดงโอ้อวดว่าต้องใช้ของแพง"
"เออ วันงานให้สร้อยลูกสาวแกถือแหวนหมั้นและแกถือของหมั้น ยายเล็กน้องสาวเขารับถือเงินสดให้ "
"ได้ค่ะใหญ่บอกลูกไว้แล้ว แกท่าทางตื่นเต้น ตอนนี้ติดหนึ่งมากตั้งแต่ไปฝึกเล่นกีฬามากับหนึ่ง
โชคดีที่น้องดื้อกับพ่อไม่ยอมตามใจขอเลือกคนรักของเขาเอง"
พ่อว่าเขาคงเป็นเนื้อคู่กันจากเหตุบังเอิญไปชนรถ ปรกติกลางขับรถไม่เคยมีอุบัติเหตุ"
"ใหญ่ก็ว่าเช่นนั้นค่ะ"
"แม่แกให้ถามว่าเมื่อไรจะตัดชุดวันงานให้แม่เขา"
"ตายจริงใหญ่ลืมไปเลย มัวไปทุ่มชุดเจ้าสาว พรุ่งนี้ให้ช่างไปวัดตัวและเอาแบบไปให้เลือกค่ะ"
ธ กฤตยา
2569
โฆษณา