🎭 เงาสะท้อนที่มองไม่เห็น
"พวกคุณเคยสงสัยไหม... ในที่ทำงานที่พวกคุณคุ้นเคยกันดีตอนกลางวัน เมื่อความมืดโรยตัวลงและแสงไฟดับหมดสิ้น สิ่งของเหล่านั้นยังตั้งอยู่ที่เดิม... หรือมันเปลี่ยนไปเป็นอย่างอื่น?"
ณ คลังสินค้าเก่าแห่งหนึ่งใน เมืองคาวาซากิ (Kawasaki) มีกฎเหล็กที่พนักงานกะดึกทุกคนต้องจำให้ขึ้นใจ: "ห้ามส่องกระจกมองหลังของรถฟอร์คลิฟต์ หมายเลข 13 หลังเที่ยงคืน"
ณ คลังสินค้าเก่าแห่งหนึ่งใน เมืองคาวาซากิ (Kawasaki) ประเทศญี่ปุ่น บรรยากาศเงียบสงัด อับชื้น และเต็มไปด้วยฝุ่นละออง ที่นี่มีกฎเหล็กที่พนักงานกะดึกทุกคนต้องจำให้ขึ้นใจ และปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด:"ห้ามส่องกระจกมองหลังของรถฟอร์คลิฟต์ หมายเลข 13 หลังเที่ยงคืน"
ไม่มีใครรู้ที่มาของกฎข้อนี้อย่างแน่ชัด บ้างก็ว่าเป็นเพียงอุบายเพื่อไม่ให้พนักงานวอกแวก บ้างก็ว่าเป็นเรื่องเหลวไหล แต่สำหรับพนักงานเก่าแก่ พวกเขาต่างรู้ดีว่า... มีบางอย่างซ่อนอยู่ในเงามืดหลังเที่ยงคืน บางอย่างที่รอคอยการจ้องมอง...
ทาเคชิ (Takeshi) เป็นพนักงานใหม่ที่ไม่ได้ใส่ใจกฎบ้าบอนั่น เขาต้องรีบจัดการเบิกจ่ายสินค้าให้ทันก่อนรุ่งเช้า ขณะที่เขากำลังถอยรถเข้าซองระหว่างแร็คเก็บของที่มืดที่สุด เขารู้สึกว่ารถหนักขึ้นอย่างประหลาด... เครื่องยนต์ครางกระหึ่มเหมือนกำลังแบกน้ำหนักมหาศาล
กึก... กึก... เสียงเหมือนมีใครเอาเล็บจิกที่พนักพิงเบาะ
ทาเคชิเผลอเหลือบตาขึ้นมองกระจกมองหลัง... ในนั้นเขาไม่เห็นตัวเอง แต่เห็น "บางอย่าง" นั่งอยู่บนงารถด้านหน้า มันคือร่างของหญิงสาวในชุดยูนิฟอร์มที่ขาดวิ่น ผิวหนังซีดจนเกือบโปร่งแสง เธอกำลังก้มหน้า และใช้มือที่ยาวผิดปกติค่อยๆ เอื้อมมาที่คอของเขาจากทางด้านหน้า
เธอกระซิบด้วยเสียงที่ฟังดูเหมือนเสียงเครื่องจักรที่พัง... “ยก... ให้... สูง... กว่า... นี้...”
ด้วยความกลัว ทาเคชิเผลอกดคันโยกยกงารถขึ้นสุด แรงเหวี่ยงทำให้ร่างนั้นหายไปจากสายตา แต่กระจกมองหลังกลับเริ่มมีรอยร้าว... เปรี้ยะ! รอยร้าวขยายตัวเป็นรูปมือคน
เขารีบจอดรถและวิ่งหนีออกไปที่ประตูโกดัง แต่ไม่ว่าจะวิ่งเท่าไหร่ เขาก็ยังวนกลับมาที่รถหมายเลข 13 เสมอ และทุกครั้งที่กลับมา กระจกมองหลังจะร้าวมากขึ้น... จนกระทั่งเขามองเห็นความจริงในเศษกระจกที่แตกกระจาย
(เสียงเคาะไม้: ปัง!)
"ค่ำคืนนี้... ตอนที่คุณขับรถกลับบ้าน หรือมองผ่านกระจกในที่มืด... ลองเช็คดูให้ดีนะครับว่า เงาที่ตามหลังคุณมา คือเงาของคุณเอง... หรือเป็น 'ใครบางคน' ที่รอให้คุณเรียกเขาอยู่"
"เศษเสี้ยวอัสดง... ขอลาไปก่อน... แต่จำไว้ว่า ทุกครั้งที่ท้องฟ้ากลายเป็นสีเลือดนก นั่นไม่ใช่แค่การสิ้นสุดของวัน... มันคือสัญญาณว่าพวกเรา กำลังเฝ้าดูคุณอยู่... พบกันใหม่ในเงามืดหน้า..."
(เสียงหัวเราะแหบแห้งค่อยๆ จางหายไป)
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
