ลูกคนเดียว...แบกคนเดียว
จั่วหัวเรื่องได้เจ็บจี๊ดไปเลย หายไปนานพอสมควร
เป็นช่วงที่ต้องผ่านการทบทวนชีวิตการทำงานของตัวเอง แล้วตัดสินใจลาออกจากงานประจำ ในช่วงที่เศรษฐกิจไม่ดี..แต่ด้วยจิตใจมันไม่ไหวจะแบกต่อไปได้อีกแล้ว เพราะผ่านการอดทนสะสมมาเป็นระยะเวลานาน
พบหมอ ทานยาช่วยลดความวิตกกังวลและซึมเศร้า
เพื่อช่วยปรับสารในสมองให้มีความสุขบ้าง ยิ้มได้บ้าง
และให้เรายังพอมีแรงดูแลพ่อกับแม่ได้อยู่
และก็หวังว่าการตัดสินใจครั้งใหญ่ในชีวิต
จะผ่านไปได้ด้วยดี
กลับมาที่เรื่องของการเป็นลูกคนเดียว
ในวันที่ผู้ใหญ่ในบ้านหลงๆ ลืมๆ ไม่มีสติสะตังเท่าไหร่
เกิดอุบัติเหตุเล็กน้อยกลางดึก!! ลูกคนเดียว
ที่ต้องรีบพาพ่อไปฉุกเฉินด่วน ระหว่างที่ขับรถไปก็กังวลมากๆ ว่าจะเป็นอะไรหนักไหม เพราะถ้าเป็นอะไรขึ้นมา
ชีวิตฉันและพ่อแม่อาจเปลี่ยนไปตลอดกาล
แต่ยังพอมีบุญอยู่บ้าน ปลอดภัยดี
กลับบ้านเที่ยงคืน....พ่อนะพ่อ
ยิ่งเราอายุเยอะ พ่อแม่เราก็เยอะด้วยเหมือนกัน
ดูแลคนที่บ้านให้ดีนะคะ
สภาพจิตใจของตัวเองตอนนี้ก็ดีขึ้นมากๆ แล้ว
แต่สิ่งนึงที่ยังคงไม่กลับมาคือพลังทางกาย
ยังไม่สามารถเริ่มหรือลงมือทำอะไรได้เลย
เป็นกำลังใจให้ลูกคนเดียวคนนี้ด้วยนะคะ
แล้วจะกลับมาใหม่น้าา
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
