#สู่เส้นทางรัก ep 32
วิพุธโทรหาพี่สาวเล่าเรื่องป้าของธำรงค์ให้ฟัง
”พี่เคยได้ยินเรื่องที่วิทยาลัยอาชีวะมีอาจารย์ด้านการออกแบบเสื้อผ้าจบมาจากเมืองนอก ตอนนั้นมีหลายบริษัทไปทาบทามให้มาทำงานออกแบบให้ แต่ได้ข่าวว่าอาจารย์คนนั้นเขาปฏิเสธ แล้วพี่ก็ไม่ได้ติดตามข่าวอีกเลย
กลางมาเล่าให้ฟัง พี่สนใจนะ แต่ต้องขอดูผลงาน และตอนนี้แกยังออกแบบเสื้อผ้าผู้สูงวัยอยู่ไหม พี่เองก็อยากขยายตลาดด้านนี้เหมือนกัน ที่มีอยู่ก็ออกแบบเด็กและวัยรุ่น ชึ่งในตลาดมีแยะมากและการแข่งขันสูง
ถ้าอาจารย์แกออกแบบออกมาได้สวย ๆ พี่ก็อยากนำเสนอไปทางตัวแทนที่ยุโรปพิจารณา ถ้าเขาสนใจเราจะได้สั่งทอผ้า ไม่ทราบว่าอาจารย์เขาสามารถออกแบบลายผ้าได้ด้วยไหม“
“ผมจะให้พี่ธำรงค์แกพาคุณป้าไปคุยกับพี่ใหญ่ดูนะครับ จะได้ซักถามกันเอง”
“กลางบอกคุณธำรงค์พามาไว ๆ ได้ไหม พี่สนใจมากเลย ”
“ผมให้คุณหนึ่งเขาโทรหาพี่ธำรงค์ให้นะครับ”
“ไหนว่าหนึ่งไม่มีเบอร์ของคุณธำรงค์”
“เราสองคนไม่มีเบอร์ของพี่เขา แต่หนึ่งมีไลน์ของพี่ธำรงค์”
”ลืมไปพี่มีทั้งเบอร์และไลน์ของคุณธำรงค์ พี่คุยเองดีกว่า“
หลังวันจันทร์วางสายไปแล้ว วิพุธโทรหาภรรยาเล่าให้ฟังว่า
”พี่ใหญ่สนใจจะโทรคุยกับพี่ธำรงค์เอง“
”ดีจังเลย ต่อไปเขาต้องโทรคุยกันบ่อย ๆ แน่เลย“
วันต่อมาวิพุธและอาริสาเห็นธำรงค์รับหญิงสูงวัยมาที่บ้านพร้อมหอบข้าวของพะรุงพะรัง สองคนมองหน้ากันยิ้มอย่างดีใจ
”เราทำอาหารเลี้ยงให้คุณป้าของพี่ธำรงค์คุณว่าดีไหม“
”จัดไปเลย ผมก็อยากรู้ว่าพี่ใหญ่คุยอะไรกัน เพราะเขาไม่โทรบอกอะไรเลย“
”คุณอย่าไปถามเชียวนะ พี่ใหญ่ขี้สงสัย เดี๋ยวแผนแตก“
”ต่อไปยังมีแผนอะไรอีกไหม“
”คงมีบ้างเช่นฝากกับข้าวไปให้พี่ใหญ่ เอาไปฝากคุณพ่อคุณแม่ของคุณไง“
”คุณนี่เก่งเรื่องจับคู่จริง ๆ เลย แต่ตอนของผมกับคุณนี่ ผมหาผู้ช่วยไม่ได้เลย ต้องคิดเองตลอด“
”คุณก็เก่งนี่คะ สามารถเอาชนะให้ฉันรักคุณได้ไง“
”ขอรางวัลอีกได้ไหม“
”ไม่มีให้แล้ว ก็ให้คุณไปจนหมดแล้ว“
”ผมว่าคุณมีรางวัลให้ผมตลอดนั่นแหละ แต่ไม่ค่อยยอมให้ ผมต้องเป็นฝ่ายของเองทุกที“
อริสามองค้อนสามี วิพุธยิ้มพรายแล้วมากอดภรรยา
“รู้ไหม ยิ่งอยู่ด้วยกันนาน ๆ ผมยิ่งรักคุณมากขึ้น ๆ ทุกวันเลย อยู่ใกล้กับคุณผมมีความสุข สบายใจ คุณนำแต่เรื่องดี ๆ มาให้ผมสบายใจ แบบนี้ผมก็ยิ่งรักคุณไม่เคยเบื่อเลย”
”ถ้าคุณจะเบื่อฉัน อยากมีรักใหม่ก็ขอให้พูดกันตรง ๆ นะคะ ฉันไม่ชอบอะไรที่ปิดบังซ่อนเร้น“
“ไม่มีแน่นอน กว่าผมจะได้แต่งงานกับคุณไม่ใช่ได้มาง่าย ๆ ”
หลายวันต่อมา วิบูลย์โทรมาหาลูกชาย
“แกรู้จักคนที่ชื่อธำรงค์ไหม”
“มีอะไรหรือครับ พี่ธำรงค์อยู่บ้านตรงข้ามกัน ก็สนิทสนมกันพอสมควร ”
“ช่วงนี้เห็นพี่สาวแก พูดถึงชื่อคนนี้บ่อยมาก มาเล่าให้ฟังว่าได้อาจารย์นักออกแบบเสื้อผู้ใหญ่มาร่วมงานด้วย ส่งตัวอย่างไปให้ทางยุโรปได้ออร์เดอร์มาพอสมควร”
”พ่อก็ลองติดตามดูก็ได้นี่ว่าพี่ใหญ่ทำไมถึงพูดถึงพี่ธำรงค์บ่อย ๆ น่าจะให้พี่ใหญ่พามารู้จักกับพ่อดีไหมครับ“
“แกพูดแบบนี้พ่อชักสงสัยเสียแล้ว”
”ผมพูดอะไรผิดหรือครับ ผมก็เล่าตามที่พ่อถาม “
“ไม่รู้แต่ทั้งพี่สาวแก และตัวแกเองน้ำเสียงเหมือนมีอะไรซ่อนอยู่”
“พ่อคิดไปเองหรือป่าว ช่วงนี้ผมไม่เจอกับพี่ใหญ่หลายอาทิตย์แล้ว เดี๋ยวนี้เขามักจะโทรคุยกับเมียผมมากกว่า”
“ว่าจะถามแกเรื่องหนึ่ง ตั้งแต่แท้งลูกไปนานแล้ว เมื่อไรแกสองคนจะมีหลานให้ฉันเสียที่ว๊ะ”
“พ่อพูดอย่างกับเนรมิตรได้ไว ๆ เราสองคนไปหาหมอมาหลายรอบแล้ว ก็ยังไม่ได้ผล หมอก็ได้แต่แนะนำให้ใช้วิธีธรรมชาติ ดีที่สุด เราสองคนก็รอ ๆ อยู่เหมือนกัน
วันนี้คุณหนึ่งเขาไปพบหมอตามนัด พอดีวันนี้ผมไม่ว่าง หนึ่งเขาก็เลยขับรถไปเองยังไม่เห็นส่งข่าวมาเลย”
“แกก็เร่ง ๆ ด้วยพ่ออยากได้หลานปู่เต็มที่แล้ว”
”ถ้าเสกได้ผมก็อยากมีให้ครบทีมฟุตบอลเลยดีไหมครับ แต่มันทำไม่ได้ ต้องให้เป็นไปตามธรรมชาตินะครับ“
“ข้ารู้แล้ว ข้าเกิดก่อนแก ไม่ต้องมาย้อน เท่านี้นะ คิดว่ามีเมียแล้วจะเลิกย้อนกับพ่อแม่ ไม่หายซักทีไอ้ลูกคนนี้”
วิพุธขำบิดา เลยแกล้งตอบไป
”ผมก็ได้เชื้อมาจากพ่อนั่นแหละ ห้ามบ่น“
วิพุธสายแทบไม่ทัน ยังมีเสียงบิดาลอยตามมา
นั่งนึกว่าช่วงนี้ตนงานยุ่งจนไม่มีเวลาไปหาพ่อและแม่เลย พรุ่งนี้พาอริสาไปเยี่ยมท่าจะดี
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น
”คุณทำอะไรอยู่คะ โทรหาหลายรอบไม่ติด “
“พ่อโทรมาถามเกี่ยวกับพี่ธำรงค์ บอกว่าพี่ใหญ่คุยถึงพี่ธำรงค์บ่อยมาก จนพ่อสงสัย แล้วก็มาเร่งผมว่าไม่มีน้ำยา หาหลานปู่ให้ไม่ได้สักที คุณจะว่าอย่างไร”
“ใครบอกว่าคุณไม่มีน้ำยา ฉันโทรมาหามือแทบหงิกก็จะมาส่งข่าวให้คุณรู้ว่า...”
“อะไรหรือ..?”
“น้ำเสียงคุณไม่ตื่นเต้น เอาไว้ตอนเย็นคุณกลับมาถึงบ้านค่อยรู้ก็แล้วกัน”
“ผมขอโทษ เพิ่งวางสายจากพ่อหาว่าผมไม่มีปัญญามีหลานให้เขา”
“บอกก็ได้ คุณจะได้หายหงุดหงิด...คือว่า...“
”คุณแกล้งผมหรือ“
”ไม่ได้แกล้งแต่มันตื่นเต้น ไม่รู้ว่าจะเล่า ไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไรดี“
”คุณก็บอกเรียบ ๆ คุมอารมณ์ก่อนก็ได้ ข่าวร้าย หรือข่าวดี“
”คุณอยากฟังข่าวอะไร“
”ผมก็อยากฟังข่าวดีชีครับ คุณภรรยา“
”วันนี้ฉันมาหาหมอเพราะสงสัยตัวเองว่า ประจำเดือนมันหายไป ฉันเช็คที่บ้านมาแล้วแต่ยังไม่แน่ใจเลยมาพบหมอตรวจให้บอกว่า...บอกว่า..ฉันกำลังมีน้อง ได้ 8 สัปดาห์แล้ว“
”จริงหรืออออ...!!!!! เป็นข่าวดีมากที่ผมรอมานานจริง ๆ เมื่อเช้าคุณน่าจะบอก ผมจะได้พาคุณมาหาหมอเอง“
”ฉันบอกคุณแล้วว่าให้พาฉันมาหาหมอ แต่คุณบอกว่าไม่ว่างให้ฉันมาเอง คุณรู้ไหมฉันขับรถมา น้ำตาคลอมาตลอด คุณหมอก็ถามว่าทำไมคุณไม่มาด้วย เพราะคุณควรจะได้รับรู้เป็นคนแรก“
"ผมขอโทษจริง ๆ ถ้าเมื่อเช้าคุณบอกผมว่ามาหาหมอเรื่องนี้ผมก็จะไปกับคุณแน่นอน ไม่งอนนะ ตอนนี้คุณอยู่ไหนผมจะไปรับคุณ”
“ไม่ต้องแล้วฉันอยู่บ้าน แต่ฉันก็ยังน้อยใจคุณอยู่เหมือนเดิม”
“ผมจะกลับไปหาคุณเดี๋ยวนี้เลย ไปรับขวัญคุณ อย่าโกรธเลยนะ ต่อไปผมจะสนใจทุกเรื่องของคุณไม่ให้พลาดเหมือนคราวนี้”
วิพุธพลุนพลันออกไปจากบริษัท จนคนในบริษัทพากันสงสัย
“วันนี้บอสเป็นอะไร รีบร้อนออกไปโดยไม่สั่งงานอะไร”
ธ กฤตยา
2569
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
