#สู่เส้นทางรัก ep35
วิพุธพาอริสา มาหาบิดาและมารดา อริสาเตรียมอาหาร และผลไม้ มามากมาย จนวิบูลย์ร้องทัก
"ขนมาทำไมมากมายขนาดนี้ พ่อแม่กินไม่หมด"
ผมเดินเข้าบ้านมาเห็นยายสร้อยนั่งอยู่คนเดียว พี่ใหญ่ไปไหนหรือครับ"
"ใหญ่เขาไปเมืองนอกเรื่องเอาเสื้อผ้าที่ออกแบบมาใหม่ไปเสนอขาย เห็นว่าเป็นชุดผู้ใหญ่ พ่อไม่เห็นด้วยเลย สู้ทำชุดเด็กไม่ได้ ขายดีกว่า เพราะเด็ก ๆ โตไว"
"ผมว่าพี่ใหญ่เขาอยากลองตลาดดู ก็ไม่เสียหายอะไรนี่ครับ อุปกรณ์เราพร้อมไม่ได้ต้องไปลงทุนอะไรมากมาย ทำไมพ่อต้องไปขัดกับพี่ใหญ่เขา น่าจะให้อิสระพี่ใหญ่เขาบ้าง ดูอย่างผมและน้องเล็ก พ่อก็ยังปล่อยให้พวกเราทำกันเองอย่างอิสระเลย"
"มันไม่เหมือนกัน ใหญ่เขาค่อนข้างเชื่อคนง่าย พ่อก็กลัวว่าใหญ่จะถูกหลอก"
"พ่อครับ พี่ใหญ่อายุร่วมสี่สิบแล้วนะครับ ผมไม่เห็นว่าพี่ใหญ่จะเคยถูกหลอกอะไรเลย แม่มอบธุรกิจนี้ให้พี่ใหญ่ดูแล ผมก็เห็นว่าพี่เขาเก่ง ขยายโรงงานไปได้หลายโรงแล้ว ยังไม่เห็นว่าจะขาดทุนอะไร พ่อมองไม่เห็นหรือว่า พี่ใหญ่แข็งแกร่งแค่ไหน
ภาระดูแลพ่อแม่ก็อยู่ที่พี่ใหญ่ เงินทองที่หามาได้ก็ส่งให้พ่อหมด เวลาพี่เขาจะใช้ทำอะไรก็ต้องมาขอที่พ่อตลอด บางครั้งก็ได้ บางครั้งพ่อไม่ให้ พี่ใหญ่ก็ต้องมาหมุนเอาเงินในส่วนที่ผมดูแลไปขยายกิจการ
ผมไม่เคยขัดข้องเรื่องเงินกับพี่ใหญ่เลย แต่เงินส่วนที่พ่อดูแลทำไมพ่อไม่ค่อยยอมให้พี่ใหญ่นำไปหมุนลงทุน
พี่ใหญ่เก่งมากนะครับ พูดได้หลายภาษาทั้งที่ไม่เคยได้ไปเรียนต่างประเทศ ยังพูดได้ 3-4 ภาษาแล้ว
พ่อมองไม่เห็นเลยหรือครับว่าพี่ใหญ่ทุ่มเทกับพ่อมากแค่ไหน บังคับให้แต่งงานกับคนที่ไม่เคยรู้จัก ไม่เคยรักกัน สุดท้ายก็ล่มกลางครัน ทำไมพ่อใจดำกับลูกสาวพ่อคนนี้มากนัก ผมไม่เข้าใจเลย ไม่ยอมให้พี่ออกไปอยู่ตามลำพังอย่างอิสระ แต่กับผม หรือน้องเล็กพ่อไม่เคยบังคับ"
"ตากลางมาพูดกับพ่อแกบ้างก็ดี แม่พูดหลายต่อหลายครั้งแล้ว ทุกครั้งก็ต้องทะเลาะกันในเรื่องเกี่ยวกับลูกคนนี้
ดูเรื่องเมื่อเร็วนี้ใหญ่ได้อาจารย์มาออกแบบเสื้อผ้าให้ แม่เห็นแต่ละชุดที่ออกแบบมาสวย ๆ ขนาดอาจารย์แกอายุไม่ใช่น้อย ทุกแบบที่ออกแบบมาสวยเรียบหรู และดูมีราคา
พ่อแกก็ไปพาลกับเขาไปบอกให้เขาออกไป เพราะไปโกรธหลานชายเขาที่มาแนะนำเรื่องซื้อหุ้น พอมองว่าเขาเก่งกว่าก็ไม่พอใจ แล้วตอนนี้เป็นอย่างไร ถ้าเชื่อเขาเราก็จะพอมีกำไร
ตอนนี้กลับขาดทุนไปหลายสิบล้าน ห้ามว่าอย่าปล่อยออกไปรอให้หุ้นตัวนี้ฟื้นตัวขึ้นมาค่อยขาย คนที่เขามาช้อนซื้อไว้
เขาได้กำไรเหนาะ ๆ ไปแล้ว ยังไม่ยอมรับ กลับไปโทษคุณอะไรแม่จำชื่อไม่ได้ที่เป็นเพื่อนของแม่ใหญ่
แม่ว่าเขาท่าจะมาชอบพี่สาวเรานะ ก็ไปขัดขวางไม่ให้เขาชอบกัน หวงก้างลูกสาวไว้กลัวไม่มีใครดูแลตัวเอง แม่เสียดายเขามาก ท่างทางเขาจะไปได้ดีกับหน้าที่การงาน ตอนนี้เงียบหายไปเลย"
"แม่แกพูดไม่ถูกทั้งหมด พ่อไม่หวงพี่สาวแก แต่พ่อไม่ไว้ใจว่าเขาจะมาชอบจริง เขาอาจหวังในเรื่องทรัพย์สินของใหญ่ก็ได้"
"พี่ใหญ่มิใช่เด็ก ๆ นะครับ ทำงานผ่านร้อนผ่านหนาวมาก็มาก รอบรู้มีประสบการณ์สูง เวลาผมมีปัญหาเรื่องงานผมยังปรึกษากับพี่ใหญ่เลย และพี่ก็แนะนำจนผมแก้ปัญหาได้
ไม่ต้องเรื่องอะไร แค่เรื่องที่ผมมาชอบคุณหนึ่ง พี่ใหญ่เห็นดีด้วย พี่เขามองออกว่าคุณหนึ่งเป็นคนเช่นไร ถ้าไม่บังเอิญที่เธอเป็นลูกของเพื่อนเก่า ผมก็คงเจอปัญหาเช่นพี่ใหญ่เช่นกันใช่ไหมครับ"
อริสานั่งฟังอย่างเงียบ ๆ อยู่นานที่สองพ่อลูกเถียงกัน ก็พอจะเดาได้ว่า บิดาของสามีคงหวงวันจันทร์ไม่อยากให้ออกเรือนเพราะกลัวว่าจะไม่มีใครมาดูแลตน
"คุณพ่อคะ ถึงหนึ่งจะมาเป็นแค่ลูกสะใภ้ แต่หนึ่งก็พร้อมที่จะดูแลคุณพ่อและคุณแม่อย่างดีนะคะ ถ้าเกิดพี่ใหญ่ต้องออกเรือนไปจริง หนึ่งอาสาดูแลทั้งสองท่านเองค่ะ หนึ่งจะปลูกบ้านให้ใหม่เอาแบบให้คุณพ่อเลือกเองไปอยู่กับหนึ่งไปช่วยกันเลี้ยงหลานปู่ดีไหมคะ"
"นี่...!!!..เรากำลังท้องแล้วหรือ พ่อจะได้มีหลานปู่แล้ว พ่อรอมานานจริง ๆ ถ้าหนึ่งคลอดลูกแล้ว พ่อจะไปปลูกบ้านอยู่กับเราก็ดี ปู่ย่าช่วยเลี้ยงหลานให้เอง
ถ้าคุณพ่อ คุณแม่จะไปอยู่หนึ่งจะให้สถาปนิกมาคุยให้คุณพ่อเลือกแบบดีไหมคะ บ้านหลังนี้ก็ยกให้พี่ใหญ่ไป หนึ่งอยากมีโอกาสได้ดูแลคุณปู่คุณย่า เวลาพ่อของหนึ่งมากรุงเทพก็จะได้พบกันบ่อย ๆ อาจไปเที่ยวกันบ้าง จะได้พักผ่อนด้วยกัน
หนึ่งจะให้เขาออกแบบห้องส่วนตัวสำรับให้พ่อไว้ดูหุ้น ติดไว้หลายจอเลย สร้างให้ใหญ่พอ ๆ กับบ้านหลังหนึ่งแต่เป็นชั้นเดียวที่วัยคุณพ่อจะได้สะดวก
ส่วนที่ยังมีเหลือหนึ่งจะให้เขาทำแปลงดอกไม้ และแปลงปลูกผัก เลี้ยงไก่ให้คุณแม่ได้เพลิน ๆ นะคะ จะหาคนงานมาช่วยให้ด้วย"
"หนึ่งไปเรียกช่างออกแบบมาคุยกับพ่อเลย"
"พ่อสนใจ พ่อจ่ายเองค่าปลูกบ้าน แต่ต้องมีทางเชื่อมไปบ้านเราด้วยนะ เผื่อหลานโตขึ้นจะได้วิ่งมาหาปู่ย่าได้เอง รีบหาช่างด่วนต้องสร้างให้เสร็จก่อนที่เราจะคลอด พ่อจะได้ไปอยู่ทันก่อนหนึ่งคลอด ห้ามมีคนเดียวนะ มีสัก 2-3 คน ไปเลย ปู่ย่าเลี้ยงให้เอง"
"หนึ่งพ่อไม่ติดใจปัญหาของใหญ่ คุณพ่อจะปล่อยให้พี่เขา ไม่คิดยุ่งอะไร พ่อไปเลี้ยงหลานปู่ดีกว่า เอาแม่สร้อยมาอยู่ด้วย เกิดเขามีลูกใหม่จะได้ไม่มีปัญหากัน"
วิพุธนั่งงงกับบิดา ทีตนอธิบายเป็นนานก็มีปัญหาตลอด พอภรรยาตนเองเอาหลานมาล่อเท่านั้นเรื่องจบอย่างง่าย ๆ
วิพุธกระซิบกับภรรยา
"ผมต้องขยันให้คุณมีหลานแยะ ๆ ให้พ่อผมมาเลี้ยงหลานปู่เสียแล้ว"
"คุณก็ พูดเกินไป ฉันไม่ร่วมมือด้วยหรอก"
"ผมอยากกอดคุณจัง ทำไมทำให้ปัญหาจบง่ายมาก ผมพูดแทบตายพ่อไม่ฟังเลย สงสัยจะรักลูกสะใภ้มากกว่าลูกชายเสียแล้ว"
"คุณอิจฉาฉันหรือที่คลี่คลายปัญหาให้ได้"
"ดีใจมากกว่าที่ภรรยาผมเก่งมาก"
"ผมว่าปัญหาคลี่คลายแล้ว เราพาพ่อกับแม่ไปกินข้าวข้างนอกดีกว่าไหม พาหลานไปด้วย เห็นนั่งเหงา ๆ คงคิดถึงแม่ พาแกออกไปที่มีสถานที่เล่นด้วยดีไหม ของเหล่านี้ให้แม่ครัวเขาไปจัดการกินกัน ส่วนของสดให้เขาเก็บไว้ทำกินวันอื่นดีไหม"
"ดีเลยค่ะ ฉันเห็นด้วย"
"พ่อ แม่ ครับ วันนี้ผมสองคนว่างกัน เราพากันไปนั่งกินอาหารข้างนอกดีไหมครับ เปลี่ยนบรรยากาศจำเจนะครับ
"ดีเลย แม่เรียกหลานไปอาบน้ำแต่งตัว ออกไปข้างนอกกัน"
ธ กฤตยา
2569
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
